ՍԻՒԶԱՆ ԽԱՐՏԱԼԵԱՆ
Կարօտ
Կարօօտ
Կարօօօտ
Կարօօօօտ Continue reading “ԿԱՐՕՏ”
Հորիզոն շաբաթաթերթի գրական յաւելուածը
Կարօտ
Կարօօտ
Կարօօօտ
Կարօօօօտ Continue reading “ԿԱՐՕՏ”
19-րդ դարու երկրորդ կիսուն Բողոքական շարժումը Քեսապի շրջանին մէջ մեծ յաջողութեան կը հասնի: Քէօրքիւնէ գիւղին մէջ եւս կը կազմուի Աւետարանական համայնք: Կամաց-կամաց կ՚անշքանայ գերեզմանատան մէջ գործող Ս. Ստեփանոս մատուռը: Ըստ հայատառ թրքերէն արձանագրութեան մը՝ նոր եկեղեցւոյ նաւակատիքը տեղի կ՚ունենայ 8 յունուար 1898-ին, կ՚աւարտի 21 յուլիս 1899-ին: Continue reading “ՊԱՏԿԵՐՆԵՐ ԱՆՑԵԱԼԷՆ (Դ.)”
ՅՈՒՆՈՒԱՐ
ՄԻՇՏ ԻՐ ԱՌԱՔԵԼՈՒԹԵԱՆ ՃԱՄԲՈՒՆ ՎՐԱՅ — 1
Խաչիկ Տէր Ղուկասեան, ԱՂԲԱՀԱՒԱՔ — 3
Շաքէ Տէր-Մելքոնեան-Մինասեան, ՀԱՅ ՄՇԱԿՈՅԹԸ 21-ՐԴ ԴԱՐՈՒ ՍԵՄԻՆ — 6
Վիգէն Թիւֆէնքճեան, ՀԱՅԱՍՏԱՆԸ ԵՒ ՀԱՅ ՄՇԱԿՈՅԹԸ 21-ՐԴ Continue reading “«Հորիզոն գրական»-ի 2025 տարուան բովանդակութիւնը”
Անշուշտ կրնայ պատահիլ, որ մեր խօսակիցը միշտ չըմբռնէ հռետորական հարցումի միտք բանին. այդպիսին է պարագան «Մեծապատիւ մուրացկաններ»-ի մէջ Աբիսողոմ աղայի առարկաները կրող բեռնակիրներուն, որոնք ձեւով մը կը գտնեն Ծաղկի փողոց թիւ 2-ի բնակարանը եւ կը պատրաստուին անոր աստիճաններէն վեր կրել Continue reading “ՈՃԱԲԱՆԱԿԱՆ ՀԱՐՑԵՐ ԵՒ ՄԱՍԱՄԲ ՆՈՐԻՆ (Բ.)”
Երեւակայութիւնը մտքի այն կարողութիւնն է, որուն շնորհիւ գրողը կրնայ տեսարան մը կամ շուրջը պատահած դէպք մը կենդանի գոյներով ներկայացնել հանրութեան: Քաղաքակրթութիւնը շատ բան կը պարտի անոնց, որոնք օժտուած այս բացառիկ կարողութեամբ՝ թռիչք տուած են իրենց զեղումներուն ու հնարած սովորական Continue reading “Երեւակայութիւն, գիտութիւն ու արուեստ”
Ես գրել կը սիրեմ։
Պարզ նախադասութիւն մը, իր ենթակայով (կամ տէր բայիով)՝ «ես», իր բայով՝ «կը սիրեմ» եւ լրացուցիչով (կամ սեռի խնդիրով)՝ «գրել»։ Նախադասութիւն մը, որ դիւրաւ հասկնալի է ու որեւէ յետին իմաստ կամ թաքուն տեղեկութիւն չի բովանդակեր։ Continue reading “Ես գրել կը սիրեմ”
«Հորիզոն գրական»ի ԴԵԿՏԵՄԲԵՐ 2025-ի թիւի նիւթերը կը գտնես ստորեւ, իսկ տպագրեալ թիւի ելեկտրոնային տարբերակը կրնաս ունենալ հետեւելով այս կապին։
Բարի ընթերցում
Ձօն՝ հաւատացեալներուն
Հաւատամք՝
Ի մի հայրենիք՝ կոչեալ Հայաստան
Եւ՝
Ի մի Հայութիւն՝ կոչումով յաւերժութիւն։
Հաւատամք՝ Continue reading “ՀԱՒԱՏՈՅ ՀԱՆԳԱՆԱԿ”
Լուսէ վեր ու վար կը շրջէր ափսէներուն վրայ զետեղած չիրերը։ Իսկիւրէնի մատուռին կից գտնուող փոքրիկ այս տարածքէն շատ յստակ կ՚երեւէին թրքական Օրտու գիւղին լոյսերը։ Մթութիւնը ամայութեան հետ ձեռք-ձեռքի բռնած, աննկատօրէն իրենց թեւերուն տակ կ՚առնէր հովիտները, իսկ լեռները տակաւին կը պայքարէին իրենց կողերուն վրայ ամուր պահելու արեւի վերջին ճառագայթները, Continue reading “Թոնրատուն”
Ամպերը անցան հովի պէս թեթեւ
Արեւը ելաւ բիծերով ոսկի
Կապոյտին գերեց ժպիտով իր լայն…
Քեզ բարի լոյս…
* * *
Արեւածագ է… Continue reading “ԲԱՐԻ ԼՈՅՍ…”