Breaking News

ՀՄԸՄ-ի հիմնադրութեան 100-ամեակին նուիրուած Գանատայի շրջանի 48-րդ մարզական խաղերուն առիթով Մոնթրէալ ժամանած Վանգուվըրի նորաստեղծ ՀՄԸՄ-ի միաւորի անդամները Օգոստոս 31-ին այցելեցին «Հորիզոն»ի խմբագրատուն։ ՀՄԸՄ-ական մարզիկներուն կ՚ընկերակցէին Շրջանային Վարչութեան ատենապետուհի Լէոնի Սարմազեան եւ Վանգուվըրի Ս. Գրիգոր Լուսաւորիչ եկեղեցւոյ հոգեւոր հովիւ Գարեգին Վրդ. Շխրտմեան։ «Հորիզոն»ի 40-ամեայ գործունէութեան եւ առաքելութեան համապարփակ պատմականը ներկայացուց «Հորիզոն»ի վարիչ-խմբագիր Վահագն Գարագաշեան, որ «Հորզոն»ի կողմէ յաջողութիւն մաղթեց ՀՄԸՄ Վանգուըրի երթին։

Օգոստոս 23-ին  Ծաղկաձորի մէջ տեղի ունեցաւ «Քայլ դէպի տուն» ծրագիրի փակման հանդիսաւոր արարողութիւնը, որուն մասնակցեցան ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինեան, Սփիւռքի նախարար Մխիթար Հայրապետեան, Սփիւռքի փոխնախարար Դաւիթ Սարգսեան, Կոտայքի մարզպետ Ռոմանոս Պետրոսեան, Ծաղկաձորի քաղաքապետ Արթուր Յարութիւնեան, պաշտօնատար այլ անձիք, հիւրեր:

Ողջունելով ծրագիրի մասնակիցները` վարչապետը նշեց. «Քիչ առաջ հնչած «Երազ իմ երկիր հայրենի» արտայայտութիւնը շատ երգերու մէջ  հնչած է, ընդ որում հետաքրքիրն այն է, որ մենք հայրենիքի մասին երազած ենք ինչպէս Հայաստանի ներսը, այնպէս ալ Հայաստանէն դուրս: Կ՛ուզեմ ըսել հետեւեալը, Հայաստանի Հանրապետութեան մէջ գտնուող հայերուն համար այդ երազն արդէն իրականութիւն է, եւ եկած է դարաշրջան մը, որ սկսի այդ երազն իրականութիւն դառնալ նաեւ արտերկիր ապրող, ինչպէս ընդունուած է ըսել` սփիւռքի մէջ ապրող մեր հայրենակիցներուն համար: Ես կ՛ուզեմ, որ դուք այստեղէն տանիք ձեր միջավայրի, ձեր ծնողներու եւ ձեր երեխաներու Հայաստան վերադառնալու սերմը, Հայաստան վերադառնալու անհրաժեշտութիւնը, Հայաստան վերադառնալու գիտակցութիւնը, Հայաստան վերադառնալու սէրը, Հայաստան վերադառնալու քաղաքացիութիւնը, որովհետեւ ես կը համարեմ, որ իւրաքանչիւր հայ Հայաստանի Հանրապետութեան քաղաքացի է, եւ պատիւ ունիմ ձեզ դիմել որպէս Հայաստանի Հանրապետութեան հպարտ քաղաքացիներ: Մեր աւետեաց երկիրն իրականութիւն դարձնելու ժամանակը եկած է եւ շատ կարեւոր է, որ ձեզմէ իւրաքանչիւրի ընտանիքին մէջ ամէն օր  խօսուի Հայաստան վերադառնալու գաղափարի եւ անհրաժեշտութեան մասին: Կրկին կը ցանկամ կրկնել, եթէ ոչ ձեր ծնողները, ապա գոնէ դուք, եթէ ոչ դուք, ապա գոնէ ձեր երեխաները պէտք է անպայման վերադառնան հայրենիք: Սփիւռքի նախարարն ըսաւ, որ Հայաստան սիրելու հայրենիք է, Հայաստան սիրելու երկիր է, բայց ես կ՛ուզեմ ըսել նաեւ, որ Հայաստան ապրելու երկիր է, սա  երկիր մըն է, ուր պէտք է ապրիլ, զարգանալ, ստեղծագործել, ուժեղանալ, հարստանալ եւ հարստացնել` գաղափարներով, սիրով, ապագայով, հզօրութեամբ: Եւ ես համոզուած եմ, որ մենք այսօր, իրար աչքերու մէջ նայելով, իրար տեսնելով, իրար սիրելով, աւելի կը հզօրանանք: Եւ ուրեմն, կեցցէ′ ազատութիւնը, կեցցէ′ Հայաստանի Հանրապետութիւնը, կեցցե′նք մենք եւ մեր երեխաները, որ պիտի ապրինք ազատ եւ երջանիկ Հայաստանի մէջ»:

Ճամբարականներուն ողջունեց նաեւ սփիւռքի նախարար Մխիթար Հայրապետեան: Նախարարը շնորհակալութիւն յայտնեց բոլոր աշխատակիցներուն, գործընկեր կառոյցներուն, կամաւորներուն, որոնք օգնեցին իրականութիւն դարձնել «Քայլ դէպի տուն» ծրագիրը, որ աննախադէպ էր մասնակիցներու թիւով:  Մխիթար Հայրապետեան համոզմունք յայտնեց, որ երեխաները կրցած են սիրել հայրենիք-Հայաստանը: «Հայաստանը սիրելու երկիր է, ապրելու երկիր է, խենթանալու երկիր է: Համոզուած եմ, որ  տուն կ՛երթաք ու ձեր հասակակից հայրենակիցներուն կը պատմէք Հայաստանի մասին` իր գեղեցկութեամբ, իր հարուստ մշակոյթով ու պատմութեամբ, իր հզօր ժառանգութեամբ, նաեւ` իր մարտահրաւէրներով, բայց հզօր բանակով, իր խնդիրներով, բայց հպարտ ժողովուրդով: Վստահ եմ, որ պիտի հանդիպիմ ձեզի հետ Հայաստանի մէջ: Կը տեսնուինք: Շնորհակալ եմ բոլորիդ», – աւելցուց նախարարը:

Աւարտին վարչապետը պատասխանեց երիտասարդներու հարցերուն, որոնք կը վերաբերէին Հայաստանի մէջ արդարութեան հաստատման, օրէնքի գերակայութեան, նոր աշխատատեղերու ստեղծման եւ այլն: Նիկոլ Փաշինեան ընդգծեց, որ Հայաստանի մէջ օրէնքի առջեւ բոլորի հաւասարութիւնն արդէն իսկ հաստատուած է: «Այսօր չկայ մարդ մը, որ կրնայ  ինքզինքը վեր դասել օրէնքէն, որ կրնայ համարել, որ ինք կրնայ ունենալ աւելի շատ իրաւունքներ, քան ոեւէ մէկը: Օրէնքի առջեւ բոլորի հաւասարութիւնն անկիւնաքարն է արդարութեան: Մեզի համար ամենակարեւոր խնդիրը մարդոց համար աշխատանքով զարգանալու, յառաջընթաց ունենալու, բարեկեցութեան հասնելու պայմաններ ստեղծելն է: Եւ ամէն օրուան հետ, ամէն ժամուան հետ Հայաստանն աւելի արդար պետութիւն կը դառնայ, քան կար»,- ընդգծեց կառավարութեան ղեկավարը:

Պատասխանելով սփիւռքահայ երիտասարդներէն մէկուն հարցին` արդեօք Նիկոլ Փաշինեանին չի վախցներ, որ իրեն նկատմամբ հայ ժողովուրդն այդքան մեծ հաւատով  լեցուած է, վարչապետը նշեց. «Վերջերս «ֆէյսպուք» ընկերային ցանցի իմ էջիս վրայ տեղադրած էի  յօդուած մը, որ գրած եմ 2010 թուականին «Արթիկ» քրէակատարողական հիմնարկի մենախցին մէջ գտնուելու ժամանակ, եւ այդ յօդուածը վերնագրուած էր «Իմ վախը»: Այդ յօդուածը այն մասին էր, թէ ինչէն կը  վախնամ: Այդ յօդուածին մէջ ես գրած եմ այն մասին, որ ես շատ կը վախնամ մարդոց հիասթափեցնելէն. բայց սա վախ է, որ ոչ թէ կը ստիպէ նահանջել կամ կծկուիլ, այլ վախ է, որ կը ստիպէ առաջ երթալ եւ ամէն օրուան, ամէն քայլին վերաբերիլ առաւել պատասխանատու»: Նիկոլ Փաշինեան ընդգծած է, որ իր յօդուածը կ՛աւարտուի հետեւեալ կերպ. «Չվախենաք, չե՛մ հիասթափեցնի»:

Ծրագիրի մասնակիցները շնորհակալութիւն յայտնեցին վարչապետին իրենց հանդիպելու եւ հարցերուն պատասխանելու համար:

«Քայլ դէպի տուն» ուսումնաճանաչողական ծրագիրը նախատեսուած էր 13-21 տարեկան սփիւռքահայ պատանիներու եւ երիտասարդներու համար: Օգոստոս 10-էն մեկնարկած ծրագիրին մասնակցած է սփիւռքի շուրջ 400 պատանի եւ երիտասարդ` աշխարհի 25 պետութենէ:

Ֆրեզնոյի քաղաքապետարանի յատուկ որոշումով` Օգոստոս 31-ը հռչակուած է Ուիլեըմ Սարոյեանի օր: Ֆրեզնոյի քաղաքային խորհուրդի նախագահը որոշումը հրապարակած է մեծանուն գրողի տուն-թանգարանի պաշտօնական բացումէն մէկ օր առաջ: Այս մասին կը հաղորդէ «Փանորամա»-ն։

Ֆրեզնոյի քաղաքապետին խօսքով, որ անձամբ տեսած է Ուիլեըմ Սարոյեանը` քաղաքը յարգանքի տուրք կը մատուցէ այստեղ ապրած ու ստեղծագործած հանրայայտ գրողին:

«Ես կը սիրէի կարդալ անոր գիրքերը: Չափազանց կարեւոր է հանրայայտ գրողին թողած գրական ժառանգութիւնը, ուստի այսպէս կը փորձենք մեր յարգանքի տուրքը մատուցել»,-նշած է Ֆրեզնոյի քաղաքապետ Լիի Պրենտ:

Ֆրեզնոյի քաղաքային խորհուրդի նախագահ Էսմերալտա Սորիան կարեւոր համարած է Ուիլեըմ Սարոյեանի թողած գրական ժառանգութեան պահպանումը: «Ան Ֆրեզնոյի առասպէլը դարձած է: Հայ համայնքը եւս Ֆրեզնոյի համար կարեւոր է, քանի որ կը նպաստէ մեր քաղաքի զարգացման: Իսկ Սարոյեան այն անհատներէն է, որ ամբողջութեամբ կը ներկայացնէ Ֆրեզնոյին հայ համայնքի տուած արժէքները»,- նշած է ան:

«Intellectual Renaissance» հիմնադրամի տնօրէն Յակոբ Յակոբեանի կարծիքով` ուրախալի պիտի ըլլայ, եթէ Ֆրեզնոյի քաղաքապետարանի որոշումը օրինակ ծառայէ նաեւ Երեւանի քաղաքապետարանի համար եւ այստեղ ալ Օգոստոս 31-ը հռչակուի Սարոյեանի օր: «Սարոյեան կ՛ըսէր` «բոլոր մարդիկ պէտք է մեռնին, բայց միշտ մտածած եմ, որ իմ պարագային բացառութիւն պիտի ըլլայ: Այո՛, փաստացի այդ բացառութիւնը եղած է, մեծանուն գրողը միշտ կենդանի պիտի ըլլայ` իր թողած մեծ ժառանգութեամբ»,-ըսած է Յակոբեան:

Նշենք, որ այսօր` Օգոստոս 31-ին, մեծանուն գրողի 110-ամեակին, ԱՄՆ Ֆրեզնօ քաղաքին մէջ բացումը պիտի կատարուի գրողին տուն-թագարանին` «Սարոյեան Հաուս»-ին: Սարոյեանի տունը գնելու եւ զայն թանգարանի վերածելու գաղափարին հեղինակն ու իրականացնողը բարերար Արթուր Ջանիբեկեանի կողմէ հիմնադրուած «Intellectual Renaissance» հիմնադրամն է:

Յիշեցնենք, որ Արթուր Ջանիբեկեանի կողմէ հիմնադրուած հիմնադրամը Ուիլեըմ Սարոյեանի առանձնատունը գնած էր 2015 թուականին, վերակառուցած որպէս տուն-թանգարան եւ Սարոյեանին պատկանող եւ առնչուող հնարաւոր բոլոր նիւթերը հաւաքած այնտեղ: Տուն-թանգարանը պիտի ապրի ստեղծագործական բուռն կեանքով` հանդիսանալով մշակութային օճախ ոչ միայն համայն հայութեան, այլեւ ամբողջ աշխարհի համար: Այնտեղ պիտի կազմակերպուին գրական երեկոներ, փառատօններ եւ այլ մշակութային ձեռնարկներ:

(Panarmenian) – The Fresno City Council is honoring the life of Fresno born playwright and author William Saroyan. The City Council issued a proclamation declaring Friday August 31, 2018 as William Saroyan Day in the City of Fresno. The honor comes as the Fresno home where Saroyan spent the final 17 years of his life is about to open as a museum.

The foundation based in Armenia that bought the home in 2016 says at one point city officials wanted to move the house to downtown Fresno. But they say it was important to keep it in the neighborhood where Saroyan lived and breathed.

“William Saroyan has walked there, he has ridden his bicycle there, he has lived there, he has communicated with his neighbors there, he has written some of his works there. So, I feel this energy when I’m there,” says Hakob Hakobyan of the Intellectual Renaissance Foundation.

The grand opening and ribbon cutting at the William Saroyan House Museum is Friday, August 31. which will be followed with a public celebration at the Satellite Student Union at Fresno State.

Սուրիոյ Ճէզիրէ շրջանէն ներս համայնքային դպրոցներու գծով ստեղծուած դժուարութիւններուն գծով՝ Օգոստոս29-ին, Արամ Ա. Կաթողիկոսին, Ն.Ս. Աֆրամ Բ. եւ Ն.Ս. Իգնատիոս Եուսէֆ Գ. Եունան պատրիարքներուն միջեւ խորհրդակցութիւն մը տեղի ունեցաւ։

Յայտնենք, որ վերջին շաբաթներուն յիշեալ շրջանէն ներս տիրական ներկայութիւն դարձած քրտական իշխանութիւնը կարգ մը քայլերու դիմած է համայնքային դպրոցներէն ներս շարք մը կարգադրութիւններ իր հայեցողութեամբ կատարելու որոշումով։ Ճեզիրէի Գամիշլի քաղաքին մէջ կ՚ապրին հազարաւոր հայեր։ Հոն կը գտնուի առաջնորդական փոխանորդութիւնը եւ հոն կը գործէ նաեւ Ազգային վարժարան։

Առաջարկուեցաւ, որ թէ՛ Դամասկոսի իշխանութեան ճամբով եւ թէ քրտական իշխանութեան հետ բանակցելով բարւոք լուծում որոնեն ստեղծուած դժուար կացութեան։ Նոյն օրն իսկ ասորի ուղղափառ եկեղեցւոյ պատրիարքը մեկնեցաւ Դամասկոս, իսկ ասորի կաթոլիկ պատրիարքը՝ Հալէպ։

By Lilly Torosyan

The annual Hamazkayin ArtLinks retreat program has quickly become one of the most beloved and anticipated Armenian events of the year. For one weekend every summer, a couple dozen students and young professionals from all over the United States and Canada gather in a different location to participate in workshops and taboo-breaking discussions on topics ranging from Armenian music to creative writing to film to leadership and beyond. Organized by the Hamazkayin Western Region, Eastern Region, and Canada regional boards, ArtLinks aims to engage youth in enlightening conversations about Armenian art, culture, and identity.

This year, the fourth installment of the program was held from June 28-July 1 on a beautiful Catholic retreat center in Elverson, Penn. About 40 participants were gathered in all, with ages ranging from 21 to 35. As everyone trickled in the first evening from all corners of the continent, the organizers provided a wine and cheese spread to kick off introductions. Though the official start of the program wasn’t until the next day, everyone took a crack at presenting themselves in their best Armenian, which received a round of applause from the organizers.

 

Day One: Confronting new ideas

Maral Varjabedyan kicked off the next morning, bright and early, with a relaxing yoga session. Afterwards, ArtLinks program director and founder, Dr. Khatchig Mouradian, began his workshop on public speaking. Upon concluding his animated presentation, he asked the participants to prepare a 2-5 minute presentation on a topic that they pulled out of a hat. In the following hour, students from Montreal, Detroit, Connecticut, and Los Angeles–among other places–volunteered to speak on topics as hilariously varied as fashion, human rights, and ice cream. It was the perfect ice breaker to a warm weekend.

The next presentation was given by Matthew Karanian, a lawyer and photographer, whose dozen plus journeys to Western Armenia have resulted in two groundbreaking travel books on the region. With a picture slideshow, Karanian spoke about his experiences visiting the land of his grandparents and the emotional encounters he has made with the hidden Armenians there. He then assigned everyone a task: during the course of the weekend, take one or two pictures of what you think ArtLinks represents and upload it to the Facebook page. “Be the storyteller and the publisher of your story,” he told the crowd. The two winners would each receive a copy of his new book, Historic Armenia After 100 Years: Ani, Kars & the Six Provinces of Western Armenia.

During lunch, the conversation continued. Everyone bonded over their vegetarian meals (no meat on Fridays in this house), discussing the ancestral villages of their families and how they would feel if they discovered relatives who were left behind. Already, ArtLinks was asking the tough questions and the wheels of curiosity were turning.

The second half of the day began with a poetry session–all in Armenian–led by one of the foremost Western Armenian poets of our time, Vehanoush Tekian. She asked us to brainstorm words that define our Armenian identities, and use those to compose a poem. Words like “survival,” “assimilation,” and “struggle” were thrown around–but so were “heroes,” “hope,” and “vision.”

The final session of the day was led by the instructor of the Hamazkayin Arax Dance Group of Detroit, Nayiri Karapetian. Before dusting off our dancing shoes, Karapetian gave a background of the dances, discussing which region they were from and what they signified to their community. Though she could not say for certain, Karapetian mentioned that the Armenian word for dance (“bar”) likely came from the word meaning wall (“bad”). Since dance was such an integral way of uniting a community and creating a wall of defense through long lines or, in the case of specific dances such as yarkhushta or berd, actively recreating battle scenes, this theory may not be so far-fetched. Though most of the dances originated in Western Armenia, some took on a life of their own in diasporic communities, she explains. For example, genocide survivors who ended up in the United States created their own variations of Armenian dance, such as the Armenian Shuffle, the Michigan Hop, and the California Hop. ArtLinks participants had the chance to learn all of them. Taking the party outside, a drone captured the group linked around a bonfire dancing kochari from the Karin region of Western Armenia (karno kochari).

 

Day Two: Synthesizing the old and the new

The next morning, everyone gathered for another poetry session by Tekian. Some read their creations, others shared their difficulties with the task, and what ensued was a long discussion on language, dialects, and the evolution of culture in different diasporas across time. It was a difficult debate with a few awkward moments, but it lit a fuse that has yet to be extinguished. Participants were not just listening and learning from their elders; they were offering their knowledge and opinions on the most crucial problems facing their communities. Without realizing it, they were doing what ArtLinks set out to do in its mission statement: encourage the younger generation to actively shape the future of the Armenian community.

During the next session, journalist Raffi Khatchadourian described his experience working for the New Yorker magazine. His long investigative pieces have earned him much acclaim in the industry, but he doesn’t dwell on the accolades. When a student asked him how one could pursue a career in print journalism in this day and age of the internet and fast news, he admitted that it’s a lot harder today than it was when he got started, but advised to simply read a lot, and write about what interests you.

After a lunch break, several short presentations on networking followed: ANCA Programs Director, Tereza Yerimyan, discussed the activism of the ANCA (Armenian National Committee of America) on behalf of the Armenian American community, and the many ways to get involved as a summer intern or Capital Gateway Program fellow. All of the 2018 Leo Sarkisian interns attended ArtLinks this year, which she felt was an important way to highlight the strength of collaboration between different Armenian organizations and institutions. Participants then watched a 20 minute video detailing Hamazkayin’s far-reaching initiatives worldwide.

Next up were a few representatives of the ArtLinks Collective group, which was created last year as a way to engage alumni of the program all year round, in their respective regions. They encouraged all participants to become Hamazkayin ArtLinks members and offer their feedback through an online survey.

The final presentation of the program was a last-minute deviation from the original schedule. ArtLinks decided to highlight the recent events that unfolded in Armenia with an all-women’s panel. Doctoral candidate, Asya Darbinyan, kicked off with a PowerPoint on the crucial role that women played in the Velvet Revolution this past spring. An otherwise marginalized group in Armenian political and economic society, women proved that they do, in fact, have agency and can wield it to make positive change–both for themselves, and for their country. “From banging pots and pans as a means of protest to the first female mayor of an Armenian city, “the future of Armenian women is heading in the right direction,” Darbinyan states.

Next up, Lilly Torosyan presented on the new Hamazkayin h-pem platform, which aims to engage diasporan youth in the many facets of Armenian arts and culture in a way that is welcoming, familiar, and exciting. “We want you to not only read and like and share our stories, but also write them, upload your own photos and poems, art pieces, and video clips. We want you will be the curators of your Armenian experience,” Torosyan tells her audience. The site, www.h-pem.com, will be launching next month.

Rounding out the female trio was Karine Vann, Editor of the Armenian Weekly newspaper–one of the oldest and most integral diasporan newspapers in the world. Discussing the role of the paper in elevating the Armenian American community’s voices and concerns throughout its long and storied history, Vann also made a plea to the audience to get involved as writers through the paper’s burgeoning op-eds section.

The program concluded with another dance session, where participants learned dances from Dzakhkadzor, Iran, and Sassoun. A few did not pass on the opportunity to cool down in the indoor pool on the grounds; others still chose to hang out by the bonfire where, a few smores and Ruben Hakhverdyan tunes later, the bonds that ArtLinks created were glued for life.

 

Reflections on culture and family

In a promotional video on ArtLinks, Dr. Mouradian states that what makes ArtLinks so unique is its horizontal platform. “The young professionals and individuals who have been successful in their fields come and exchange knowledge and expertise and opinions.” The result is an environment of complete openness, where dogma and convention are challenged.

The other main feature of ArtLinks is its emphasis on culture as a living, dynamic thing. ArtLinks allows us to experiment and think about culture differently, in an environment that is safe and welcoming. Helena Bardakjian, a three-time ArtLinks participant from Detroit, shares what keeps her coming back, year after year: “Being frank and open with your culture and actually growing culture and not letting it sit.” Aram Keuylian, a first-time participant from California, echoes this sentiment. “Everyone is on the same page of open mindedness, and we want to help each other grow.”

There is something to be said about the bonds that ArtLinks creates. Like a family that is dispersed across the world but tethered by the same tree, young Armenians from all over North America, in diverse fields–sometimes not even remotely related to the arts–congregate in one secluded place every year to discuss the most intimate and challenging aspects of their identities and communities. It is no surprise, then, that the connections made at ArtLinks have led to strong friendships, romantic relationships, and even other creative endeavors. On Facebook, there is an official Hamazkayin ArtLinks page, and a closed group for alumni called “Hamazkayin ArtLinks Family,” where participants post interesting articles and links they come across, as well as travel plans to meet up with members in their neck of the woods. As two-time ArtLinks participant, Lory Zakarian, states, “the connections that we make every year really does feel like a family, and every year it grows.”

To get a taste of the action, join this family next summer at Hamazkayin ArtLinks 2019, which is set to be held in Toronto, Canada. Follow the Hamazkayin ArtLinks page for more updates as the date approaches.

 

ԵՐԵՒԱՆ.- Մինչ պատրաստութիւնները կը շարունակուին Աղթամար կղզիի Ս. Խաչ եկեղեցւոյ մէջ 9 Սեպտեմբերին մատուցուելիք Ս. պատարագին, «Էրմենիհապեր»ը կը հաղորդէ, որ եկեղեցւոյ կից հայկական գերեզմաննոցը վերածուած է ժամանցի եւ դաշտահանդէսներու վայրի մը:

Թէեւ կղզիին մէջ կան ապահովութեան աշխատակիցներ (որոնք աւելի մտահոգ են եկեղեցւոյ մէջ աղօթողներով), զբօսաշրջիկները ազատօրէն կը քալեն գերեզմաննոցին մէջէն եւ նոյնիսկ հոն խնճոյք կ՛ընեն՝ վնաս հասցնելով գերեզմանաքարերուն եւ սր-բապղծելով տարածքը: 10րդ դարու քանդակագործութեան բնորոշ ոճով քանդակուած շիրմաքարերուն մեծ մասը աւերուած է արդէն:

Հակառակ անոր որ թրքական ապահովական մարմինները ա-կանատես են եկեղեցւոյ եւ գերեզմաննոցին հասնող վնասներուն, անոնք դիտաւորեալ կերպով աչք կը փակեն սրբապղծումին դիմաց, մինչ, միւս կողմէ, պետութիւնը մեծ գումարներ կը շահի կղզին այցելող զբօսաշրջիկներէն:

Մինչ այդ, վերոյիշեալ պատարագի նախապատրաստական աշխատանքները կը համակարգուին Վանի նահանգապետարանին կողմէ՝ համապատասխան հաստատութիւններու մասնակցութեամբ:

Վանի զբօսաշրջութեան զարգացման տեսանկիւնէն կարեւոր նշանակութիւն ունեցող Ս. Խաչ եկեղեցւոյ մէջ այս տարի մատուցուող պատարագին առիթով, կ՛ակնկալուի զբօսաշրջիկներու մեծ հոսք: Կը նշուի, որ Վանի մէջ ամբողջութեամբ սպառած է հիւրանոցներու ամրագրման հնարաւորութիւնը: Վան պիտի այցելեն թէ՛ ներքին զբօսաշրջութեամբ հետաքրքրուողներ եւ թէ արտասահմանցի զբօսաշրջիկներ, մասնաւորպէս՝ Հայաստանէն եւ Իրանէն:

Վանի առեւտրա-արդիւնաբերեկան պալատը զգուշացումներ ըրած է առեւտրականներուն՝ ծառայութիւններու մատուցման հարցերով: Պալատի ներկայացուցիչ Ֆարուք Պիներ նշած է, որ Վանը «հոգեւոր զբօսաշրջութեան» համար կարեւոր կեդրոն է: Ան յորդորած է տեղացի եւ արտասահմանցի զբօսաշրջիկներու հանդէպ յարգալից ըլլալ եւ անպայման ուշադրութիւն դարձնել սպասարկման որակին, ճաշարաններուն, սրճարաններուն, հիւրանոցներուն եւ առեւտրական կեդրոններու ապրանքներու գիներուն:

«Մեր նահանգին մէջ այնպիսի ուրախ միջավայր պէտք է ստեղծենք, որ միւս տարիներուն աւելի մեծնայ զբօսաշրջութեան թիւը: Բոլորը իրենց հնարաւորութեան սահմաններուն մէջ պէտք է աջակցին, որպէսզի Վանը դառնայ կրօնական, զբօսաշրջական եւ առեւտրական կեդրոն», ըսած է ան:

Kemal Oksuz, a pro-Azeri lobbyist was arrested by Armenian police on Thursday

YEREVAN—Police in Armenia, in cooperation with Interpol, have detained Turkish national Kevin Oksuz wanted by the United States law-enforcement bodies.

Oskus established a company in Armenia to start business. On August 23, Kevin Oksuz was declared internationally wanted on charges of perjury by falsifying and submitting false statements to the Ethics Committee of the House of Representatives.

“Armenian Police and Interpol cooperation to help the U.S. bring Mr. Oksuz to justice is a welcome development,” said ANCA Communications Director Elizabeth Chouldjian.  “Exhaustive investigations by the Office of Congressional Ethics —  released in 2015 following ANCA grassroots pressure and public calls by watchdog groups — revealed that non-profits led by Mr. Oksuz had funneled over $750,000 in State Oil Company of Azerbaijan (SOCAR) funds to illegally pay for Congressional junkets to Baku.  We look forward to Mr. Oksuz and his patrons in the Azerbaijani government to be held accountable for the full extent of their foreign manipulation of the US political system.”

Oksuz was the president of a nonprofit organization of Turkish Americans and Eurasians, which aimed at establishing close relations between Turks and Americans by organizing trips to Turkey and Azerbaijan.

In 2013 he invited several US Congressmen to Azerbaijan and Turkey for a private visit. He submitted false documents to the Ethics Committee, noting that the organization never received financing from any source either directly or indirectly.

However, it has now been revealed that the organization actually didn’t pay for all expenses and received additional financing, including from SOCAR Oil Company belonging to the Azerbaijani government.

It has also been revealed that nine Members of Congress and 32 staff members received gifts worth hundreds of thousands of dollars.

«Հորիզոն».- Յորդանանեան Menafn (The Middle East North Africa Financial News) լրատուական կայքէջը օգոստոս 29-ին հրապարակուած լրատուութեամբ մը կը հաղորդէ, որ Սուրիոյ արտաքին գործոց նախարար Ուալիտ Մոալէմ Լաթաքիոյ շրջանի Սամրա գիւղը այցելութեան ընթացքին յայտարարած է, թէ Սուրիան պիտի վերատիրանայ ֆրանսական գաղութատիրութեան ժամանակ Թուրքիոյ կցուած սուրիապատկան Իսքէնտերուն նահանգին։

«Մեր հողն է եւ ուզեն թէ չուզեն պիտի վերադառնանք հոն», յայտարարած է Մոալէմ։ Ըստ Diken news կայքէջին՝ վերոնշեալ յայտարարութեան տեսանիւթը նկարահանած է Ալ Ժազիրայի լրագրող Սաատ Ապըտինը։ Տեսանիւթը տարածուած է ընկերային ցանցերու միջոցով։

1939-ին ֆրանսական գաղութատիրական իշխանութիւնները Սուրիոյ Իսքենտէրունի նահանգը յանձնեցին Թուրքիոյ։ Տարածքը այժմ կը կոչուի Հաթայ եւ հոն կը գտնուին պատմական Մուսա լեռն ու հայաբնակ Վագըֆ գիւղը։

Էջմիածնի մէջ մահացած է 107-ամեայ մուսալեռցի վերապրող Յովհաննէս Պալապանեանը։ Այս մասին ֆէյսպուքի վրայ կը հաղորդեն իր հարազատները։

2017-ին «Հորիզոն»ի աշխատակից Կարինէ Աւագեանը հարցազրոյց կատարեց Յովհաննէս Պալապանեանի հետ, իսկ «Բարս Մեդիա» ընկերութիւնը նկարահանած է Պալապանեանի հետ կայացած հարցազրոյցը։

Ստորեւ 2017-ին կայացած Յովհաննէս Պալապանեանի հարցազրոյցը «Հորիզոն»ի հետ։

«Իս պիթիասցոյ ըմ, Պիթիուս ծնուծ, Պիթիուս ապրուծ…»

Յաղթական մուսալեռցիներէն քիչերը  այսօր կ´ապրին. այդ նշխարներէն մէկը` 106 տարեկան Յովհաննէս Պալապանեանը, կ´ապրի Էջմիածինի մէջ: Մեր աշխատանքային խումբը, Գանատայի «Հորիզոն» շաբաթաթերթի գլխաւոր խմբագիր Վահագն Գարագաշեանի գլխաւորութեամբ, այցելեց Էջմիածին, ուր մեզի դիմաւորեցին  Յովհաննէս Պալապանեանի աղջիկն ու փեսան. Յովհաննէս պապիկը մեզի կը սպասէր կամարաձեւ շինութեան ներսը: Աղջիկը` Պիաթրիսը ըսաւ , որ, լսելով մեր այցելութեան լուրը, պապիկը առտուն կանուխէն պատրաստուած էր, նստած  իր սիրած անկիւնը եւ անհանգստանալով կրկնած, թէ ե՞րբ կու գան…չեմ գիտեր` ինչպէս, ինչ բառերով նկարագրել այն ուրախութիւնն ու յուզմունքը, որ պատած էր ժողովուրդիս  պատառ մը նշխար, դարէ աւելի ապրած ծերունիին, որ, ի դէպ, գրեթէ կնճիռներ չունէր  մանկական դիմագիծով, սպիտակ ու վարդագոյն մաշկով գեղեցիկ, ազնուափայլ դէմքին…ծայր առաւ  երկար ու հաճելի զրոյց մը. առանց  փոքրիկ դրուագ մը անգամ շրջանցելու` Յովհաննէս Պալապանեան պատմեց իր կեանքի ողջ պատմութիւնը` հայու պատմութիւնը, քաջ մուսալեռցիներու պատմութիւնը:

«Ես ծնած եմ Պիթիաս`  հրաշք վայրի մը մէջ. ծովէն ամենահեռու տեղն էր այն, մեր գիւղէն վերջ կու գային միւս գիւղերը` Պիթիասը, Եողընոլուքը, Խտըրպակը, Վաքըֆը, Քապուսէին: Ին՜չ սառնորակ աղբիւրներ կային մեր գիւղին մէջ, ի՜նչ համեղ միրգեր…ես 1939 թուականին 29 տարեկան էի, երբ ելանք Մուսալեռէն: 1919 թուականին, երբ  պատերազմը վերջացաւ, հայ կամաւորներուն տարին Ատանա, հայրս ալ  կամաւոր էր. Ատանայէն ետք  կամաւորները ոտքի ելան եւ ըսին, որ եթէ մինչեւ  մայիս 1 իրենց  չազատեն, իրենք կը փախչին բանակէն: Պատերազմէն ետք  սրբազան մը եկած է, ելոյթ ունեցած տղաներուն մօտ եւ ըսած, որ` մենք պարտէզ  սարքած ենք, ծառ  տնկած, հասունցած պտուղը, պիտի վայելենք…կամաւորները ըսած են, որ իրենք 4 տարի ծառայած են բանակին մէջ, թող իրենցմէ ետք  եկողները վայելեն այդ պտուղները եւ պնդած են, որ մինչեւ մայիս 1 պէտք է իրենց ազատեն բանակէն, հակառակ պարագային`  կը լքեն բանակը: Այնուհետեւ սկսած են գրել, պատրաստել հայ կամաւորներու փաստաթուղթերը: Կամաւորներն իրենց զինուորական հագուստներով դուրս կու գան, կ’ուղղուին դէպի  Մուսալեռ եւ կը հասնին մեր Պիթիաս գիւղը: 1919 թուին կը յայտարարեն, որ պատերազմը վերջացած է, եւ աքսորեալներն ալ կրնան վերադառնալ իրենց բնակավայրերը: Հօրական ու մօրական պապերս նոյնպէս աքսորուած եղած են թուրքերուն կողմէ. անոնց տարած էին Համա քաղաք, ուր 4 տարի մնալէ ետք վերադարձած են: Հայրս վերադարձած է բանակէն, մայրս ալ `աքսորավայրէն: Ֆրանսացիները Փորթ Սայիտի մէջ եղածներուն առաջարկած են ապրիլ Ֆրանսայի մէջ, ըսած են, որ  Մուսալեռ անունով  բնակավայր մը կը սարքեն, եւ մուսալեռցիներուն կու տան, սակայն մուսալեռցիները չեն համաձայնած ըսելով, որ իրենք կը ցանկան իրենց հողին ու տուներուն տէր կանգնիլ: 1919 թիւէն մինչեւ 1939 թիւը ապրած են այնտեղ: 1938-ին  թրքական զօրքերը կը մտնեն Անտիոք քաղաք. Կ’ըսէին, որ Սանճախը` Սուրիային կից այդ նահանգն ալ պիտի  վերցնեն: Թուրքերը վերցուցին նաեւ Սանճախը: Մինչեւ 1935 թուական Հալէպէն միշտ կու գային մեր գիւղին մէջ օդափոխուելու, սակայն 35-էն յետոյ այլեւս չեկան, որովհետեւ թուրքերը հարկ դրած էին եւ մուտքի ու ելքի վիզա կը պարտադրէին: Մեր դպրոցներուն թրքական ալֆապէթ բերին  բաժնեցին, բայց դասատուներ չկային. ուզեցին մեր գիւղ վարժապետներ բերել, բայց թրքական գիրքերը կարդացող ալ չկար…1939 թ. Վարդավառին հեռացանք մուսալեռէն, սահմանն անցանք: Թուրքիոյ նաւը` Թուրքիոյ դրօշը գլխուն, 7 անգամ  մեզի բերաւ տարաւ, մեր իրերը տարին նաւով: Մենք անասուններ ունէինք, ուստի ոտքով գացինք, հասանք Քեսապ: Մօտակայքը ուրիշ գիւղի մը մէջ հօրեղբօր տղաներ ունէինք, այդ գիւղին մէջ կանգ առինք, գիշերը մնացինք մեր բարեկամին տունը: Երկու ամիս մնացինք, որմէ ետք  նոյն նաւը, որմով մեր իրերը Թուրքիայէն Սուրիա անցուց, եկան եւ մեզի ըսին, որ ովքեր պատրաստ են, լեցուին նաւը. գիւղ-գիւղ առանձին–առանձին այդ նաւը 6 անգամ հայերուն տեղափոխեց սկիզբը Թրիփոլի քաղաք, քիչ մը հանգստացանք, նստեցանք գնացք,  գիշեր մը յետոյ հասանք Պեքքայի հովիտ, ուրկէ մեքենաներով մեզի տարին հասցուցին Այնճար: Նստեցանք, բոլոր գիւղացիները հաւաքուեցան եւ ըսին, որ մեր ապրած վրաններուն կողքերու բոլոր քարերը հաւաքենք, աղանք: Գլխաւոր յատակագիծը գծող ճարտարապետը գիւղերու արանքին մէջ գտնուող տարածքը որոշած էր ծաղկեցնել, այդպէս ալ եղաւ. կառուցեցին, շէնցուցին Այնճարը, այն դարձաւ  ծառաստան ու ծաղկաստան մը, ջուր ունեցաւ: Այդպէս ապրեցանք մինչեւ 1945 թուական: Այդ ժամանակ տեղեկացուցին, որ ցանկացողները կրնան տեղափոխուիլ Հայաստան. մեր ընտանիքն ալ հերթագրուեցաւ: 1946-ին եկաւ «Ռոսիա» նաւը, քաղաքի մը չափ մարդ կար նաւին վրայ` տարբեր երկիրներէ: Միջերկրական ծովով հասանք Տարտանիլ, յետոյ` Մարմարայի ծով, որմէ ետք` Պոսֆորի նեղուց, մտանք Սեւ ծով, օրը մթնեցաւ…հասանք Պաթում, ուր մնացինք 12 օր, այնուհետեւ մեզի ուղարկեցին Էջմիածին, մէկ մասը` Երեւան. 15 ընտանիք մուսալեռցիներ տեղաւորուեցան Էջմիածին:

…Կը հարցնէք Մուսալերան հերոսամարտին մասին. ես պզտիկ եղած եմ, աղօտ կը յիշեմ… Թրքական բանակէն փախած կամաւոր մեր տղաները կու գան իրենց գիւղեր եւ կ’առաջարկեն դիմադրել, չյանձնուիլ: Մուսալեռցիները կ’որոշեն` մահ կամ ազատութիւն…կը կազմակերպեն դիմադրութիւն` որոշելով սար բարձրանալ եւ ժողովուրդին կը սկսին բարձրացնել Մուսալեռ: Մեր գիւղին մէջ երկու ջրաղաց կար. ով ցորեն ունէր, սար կը հասցնէր, ուտելիքի ահագին պաշար կը տանին, զէնք-զինամթերք, անասուններ, եւ կը պատսպարուին լերան վրայ: 40 օր քաջ մուսալեռցիները կը դիմադրեն, որմէ ետք  ֆրանսական նաւ կու գայ, մերոնք գրած  կ’ըլլան` հայերը վտանգի մէջ են…քարքարոտ տեղ կ’ըլլայ, նաւի անձնակազմը կը դժուարանայ մօտենալ ծովի ափերուն,  քանի մը տղաներ կը նետուին ծով եւ լողալով կը հասնին նաւ: Ֆրանսացիները կ’օգնեն հայերուն, բոլորը կը փրկուին:

…Պիթիասը դրախտ  եղած է` ջուրերը առատ, պտուղները` համեղ, օդը` լաւ. մեր գիւղին մէջ հարիսա կ’եփէինք` ինչպէս հիմա Էջմիածինի մէջ: Շատերը կ’ըսէին, որ Պիթիասը իսկական Եւրոպա է…երա՜զ է Պիթիասը…երկար տարիներ ապրեցայ Էջմիածինի մէջ, բայց իմ շատ վաղ մանկական աղօտ յիշողութիւններուս մէջ մնացած է Պիթիաս-հրաշքը: Մեր ընտանիքը պահպանած է մուսալեռցիներու բոլոր աւանդոյթները, ճաշատեսակները, մեր հարսերը բոլորն ալ մուսալեռցիներ են, կը խօսինք մեր բարբառով… Իս պիթիասցոյ ըմ, Պիթիուս ծնուծ, Պիթիուս ապրուծ…Երգե՞մ Մուսալերան մասին երգը` «Այգում, այգում` իմ խցկի մօտ, լուսաժպիտ` մինչ առաւօտ, երգէ՛ պլպուլ զիմ Մուսալեռ, Մուսալե՜ռ» (կ’երգէ զարմանալի զուլալ ձայնով, կարօտով, հպարտութեամբ, որմէ ետք կը  շարունակէ  զարմացնել մեզի միւս  «Հալա-հալա Նինոյ է» երգի կատարմամբ):

 Յովհաննէս պապիկին կը ձայնակցին բոլորը. Անոր ուրախութիւնը կը կրկնապատկուի, երբ մուսալեռցիի ժառանգ Վահագն Գարագաշեան անոր հետ կը խօսի  մուսալերան բարբառով, յետոյ զրոյցի ընթացքին նաեւ կը պարզուի, որ Գարագաշեանը կը ճանչնայ Ամերիկա ապրող Պալապանեանի եղբօր` Եղիայի զաւակներուն…կարօտի  փոքրիկ, քաղցր պատառիկ մը Յովհաննէս Պալապանեանի դէմքին աննկարագրելի ժպիտ ու լոյս կը սփռէ, որմով ալ կը լեցուի մեր ստեղծագործական խումբի աշխատանքային առօրեան, եւ մենք հրաժեշտ կու տանք  Սուրբ Էջմիածինին ու  դարէ աւելի ապրած Յովհաննէս պապիկին:

Կարինէ Աւագեան

Մուսալեռցի վերապրող Յովհաննէս Պալապանեան կ՚երգէ «Մուսա ԼԵռ» երգը։ Ֆէյսպուքի «Հորիզոն»ի կայք։

106 year old Armenian Genocide survivor Hovhannes Balabanian sings a song dedicated to his birthplace Musa Dagh

106-ամեայ մուսալեռցի վերապրող Յովհաննէս Պալապանեան կ՚երգէ կորուսեալ ծննդավայրին նուիրուած երգը։106 year old Armenian Genocide survivor Hovhannes Balabanian sings a song dedicated to his birthplace Musa DaghԵս Յովհաննէս Մովսէսի Պալապանեանն եմ, ծնած եմ Մուսա լերան Պիթիաս գիւղը: Հինգ եղբայր էինք եւ մէկ քոյր, բոլորս ալ այնտեղ ծնած ենք: Մենք բնիկ մուսալեռցիներ ենք, մեր պապերու պապերն ալ Մուսալեռ ծնած են:

Posted by Horizon Weekly on Monday, April 23, 2018

(MENAFN) – Syrian Foreign Minister Walid Muallem has said that his country will regain governance of the now Turkish-controlled Iskenderun, also known as Hatay, province.

“Iskenderun province is Syrian territory, and will return to us,” Muallem said in a video clip circulated on social media.

Activists said the video clip was filmed when Muallem visited the village of Samra in rural Lattakia.

Turkey controlled the province of Iskenderun in 1939 after France withdrew from Syria. It was then renamed Hatay.

Րոտ Այլընտի Հայ Մշակութային Կեդրոնը, Մայիս 28-ի անկախութեան հարիւրամեակին առթիւ յատուկ ձեռնարկներու ընթացքին, կրցած է տաս հազար տոլար հաւաքել եւ տրամադրել ՀՕՄ-ի վիրաւոր զինուորներու հիմնարկին։

Մայիս 28-ին, հովանաւորութեամբ Փրովիտընսի ՀՅԴ «Քրիստափոր» Կոմիտէութեան եւ ԱՄՆ Րոտ Այլընտ նահանգի Հայ Մշակութային Հաստատութեան կազմակերպութեամբ, Սուրբ Պօղոս Պետրոս Կաթողիկէ Տաճարէն ներս, տեղի ունեցած էր աննախադէպ հանրային համերգ՝ նուիրուած Հայաստանի Ա․ Հանրապետութեան հարիւրամեակին։ Նախապէս, Մայիս 6-ին, Սուրբ Վարդանանց եկեղեցւոյ սրահին մէջ, Փրովիտենսի «Քրիստափոր» կոմիտէութիւնը նշած էր Հայաստանի անկախութեան 100-ամեակը:

Շաբաթ, Օգոստոս 25-ին, Րոտ Այլընտի Հայ Մշակութային Կեդրոնի նախագահ՝ Յակոբ Տօնոյեան եւ Մայիս 28-ի անկախութեան հարիւրամեակի կազմակերչպող մարմնի ներկայացուցիչ՝ Լեւոն Աթթարեան այցելեցին Հ․Օ․Մ․-ի Կեդրոնական Վարչութեան գրասենեակ եւ յանձնեցին գումարը։

On the initiative of the European Armenian Federation for Justice and Democracy (EAFJD), Martin Sonneborn (NI, Germany), a Member of the European Parliament (MEP), his head of office Dustin Hoffmann and journalist Claudia Toursarkissian are on a fact-finding mission in Artsakh/Nagorno-Karabakh, accompanied by EAFJD President Kaspar Karampetian and EAFJD executive director Heghine Evinyan.

Within the framework of the visit, the delegation led by MEP Sonneborn has been received by the President of the Republic of Artsakh Bako Sahakyan, Minister of Foreign Affairs Masis Mayilyan, Minister of culture, youth and tourism Lernik Hovhannisyan, the Speaker of the National Assembly Ashot Ghulyan and a number of deputies representing all the political fractions in the Parliament. MEP Sonneborn and his staff also had an exchange of views with members of the “Friendship Group with Europe” of the Artsakh National Assembly.

During the meetings, the importance of such fact-finding missions was emphasized as a contribution in breaking the isolation imposed on the people of Artsakh and obtaining first-hand information about the reality in the country and the democratic developments in it.

The sides discussed the issue of the Azerbaijan – Nagorno-Karabakh conflict and the role that the European Union and its member states should play in the peaceful settlement of the conflict. It was stressed that no sustainable solution to the conflict could be found without actively engaging the people of Artsakh in the peace process and without listening to them.

The sides mentioned also the extreme importance of having a functioning civil society in the country which can consolidate the democratic institutions.

Commenting on the visit EAFJD President Kaspar Karampetian stated: “As long as the European Union doesn’t pay official visits to Nagorno-Karabakh, we have to multiply our initiatives to strengthen the Parliamentary diplomacy between Artsakh and the European Union and its member states. The fact-finding missions that we organise aim to build bridges and promote the fundamental rights of the people in Artsakh. To give them voice is a top priority for us.”
Later, the delegation led by MEP Sonneborn visited the demining international organization in Nagorno Karabakh – the HALO Trust and the Tumo Center for Creative Technologies in Stepanakert.

On August 27, before arriving to Artsakh MEP Sonneborn and his team had a number of meetings in Yerevan, among them with MP Armen Ashotyan, chairman of the Committee on Foreign Relations of the National Assembly and the Armenian Prime Minister Nikol Pashinyan, with whom they discussed the new political situation after the peaceful transition of power in Armenia and a number of issues related to the stability and peace in the region.

ԵՐԵՒԱՆ, «Արմէնփրէս».- Հայաստանի Քննչական կոմիտէն փաստացի տուեալներ ձեռք բերած է Հայաստանի օրէնսդիր եւ գործադիր մարմիններու պատասխանատու անձերու կողմէ պաշտօնական լիազօրութիւնները չարաշահելու եւ խարդախութիւն կատարելու առերեւոյթ դէպքերու վերաբերեալ:

«Աւազահատիկ» ընկերութեան տնօրէնին կողմէ ներկայացուած հաղորդման հիման վրայ յարուցուած քրէական գործով ձեռնարկուած քննչական գործողութիւններու շնորհիւ պարզուած է, որ ընկերութիւնը հիմնադրուած է 2000ին եւ Արարատի մարզի մէջ զբաղած է հանքարդիւնաբերութեամբ: Ներգրաւելով վարկային միջոցներ՝ ընկերութիւնը կատարած է շուրջ 80,000 տոլարի ներդրում՝ ձեռք բերելով աւազի լուացման եւ մաղման հոսքագիծեր, սակայն 2008ին բարձրաստիճան պաշտօնատար անձեր ստեղծած են արհեստական խոչընդոտներ՝ պահանջելով ընկերութեան բաժնեմասերուն 60 տոկոսը եւ նշելով, որ հակառակ պարագային հանքերը չեն շահագործուիր: Բաժնեմասերուն 60 տոկոսը պահանջուած է ձեւակերպել երկու տարբեր անձերու անունով՝ իւրաքանչիւրին 30 տոկոս:

«Աւազահատիկ» ընկերութեան հիմնադիրը եւ այլ վկաներ իրենց ցուցմունքներուն մէջ առերեւոյթ չարաշահումներուն առնչութիւն ունեցած անձերու շարքին մատնանշած են Յովիկ եւ Ջոնիկ Աբրահամեաններու եւ Ալիկ Սարգսեանի անունները:

ԵՐԵՒԱՆ.- Հայոց Ցեղասպանութեան թանգարանի գիտաժողովներու սրահին մէջ, Չորեքշաբթի, 29 Օգոստոսին, եզակի նուէր մը յանձնուեցաւ Թանգարանին. սուրիահայ հայրենադարձ Ճորճ Բարսեղեան թանգարանին նուիրեց իր ընտանեկան մասունքը՝ Այնթապի հերոսամարտին ընթացքին օգտագործուած ատրճանակը:

Մասնագիտութեամբ բժիշկ Ճորճ Բարսեղեան արդէն վեց տարի է վեր մշտական բնակութիւն հաստատած է Հայաստանի մէջ: Առաւել կապուելով հայրենիքին՝ ան հաստատապէս որոշած է սերունդէ սերունդ փոխանցուած ընտանեկան մասունքը՝ ատրճանակը, ի պահ տալ Հայոց Ցեղասպանութեան թանգարանին:

«Այստեղ անոր վերջնական եւ մշտական արժանի վայրն է՝ մէկուկէս միլիոն զոհերու յիշատակը յաւէրժացնող սրբատեղին, ուր անիկա կարելի եղածին չափ մօտիկ է նահատակներու հոգիներին», համոզուած է Բարսեղեան:

Ատրճանակը պատկանած է իր հօր մեծ հօր՝ Գիրգոր (Գեւիրկ) Բարսեղեանին, որ մասնակցած է Այնթապի հերոսամարտերուն: Բարսեղեան զէնքը Հայաստան գալէն առաջ ի պահ տուած էր Սուրիոյ մէջ Հայատանի Հանրապետութեան դեսպանատան, եւ միայն վերջերս Սուրիոյ մօտ Հայաստանի դեսպան Արշակ Փոլադեանի ջանքերով կրղցած էր դուրս բերել Սուրիայէն:

«Սա չափազանց կարեւոր նուիրատուութիւն է, թանգարանային միաւոր, որն իր մէջ խտացնում է հայ ժողովրդի մարտական ոգին, վերապրելու կամքն ու յաղթանակի նկատմամբ ունեցած վստահութիւնը», յայտնեց թանգարանի տնօրէնի ժամանակաւոր պաշտօնակատար Նարինէ Մարգարեան:

Միջոցառման ներկայ էին սփիւռքի նախարար Մխիթար Հայրապետեան, Սուրիոյ մօտ Հայաստանի արտակարգ եւ լիազօր դեսպան Արշակ Փոլադեան, Հայաստանի մօտ Սուրիոյ արտակարգ եւ լիազօր դեսպան Մոհամմետ Հաճ Իպրահիմ,  Թանգարանի հիմնադրամի հոգաբարձուներու խորհուրդի անդամներ եւ այլ հիւրեր:

ԵՐԵՒԱՆ.- ՀՅԴ Բիւրոյի քաղաքական ներկայացուցիչ, Հայաստանի Ազգային ժողովի ՀՅԴ խմբակցութեան ղեկավար Արմէն Ռուստամեան եւ ՀՅԴ Հայաստանի Գերագոյն մարմինի ներկայացուցիչ Արսէն Համբարձումեան Չորեքշաբթի, 29 Օգոստոսին Հայաստանի մէջ Ամերիկայի Միացեալ Նահանգներու դեսպանատան մէջ հանդիպեցան դեսպան Ռիչըրտ Միլզի հետ:

Հանդիպման ընթացքին անդրադարձ կատարուեցաւ վերջին ամիսներու Հայաստանի ներքաղաքական զարգացումներուն եւ ժողովրդավարական ու ընտրական գործընթացներուն, ինչպէս նաեւ կաշառակերութեան դէմ պայքարի հարցերուն:

«Հորիզոն»ի հարցազրոյցը գանատահայ գիւտարար, սաւառնագիտութեան Stratos Aviation ընկերութեան հիմնադիր եւ ուժանիւթ արտադրող Ventus սարքի գիւտարար՝ Շուշի Պագարեանի հետ։

Welcome

...