Հրանդ Մարգարեան
Ձօն՝ հաւատացեալներուն
Հաւատամք՝
Ի մի հայրենիք՝ կոչեալ Հայաստան
Եւ՝
Ի մի Հայութիւն՝ կոչումով յաւերժութիւն։
Հաւատամք՝ Continue reading “ՀԱՒԱՏՈՅ ՀԱՆԳԱՆԱԿ”
ԲԱՐԻ ԼՈՅՍ…
Ազնիւ
Ամպերը անցան հովի պէս թեթեւ
Արեւը ելաւ բիծերով ոսկի
Կապոյտին գերեց ժպիտով իր լայն…
Քեզ բարի լոյս…
* * *
Արեւածագ է… Continue reading “ԲԱՐԻ ԼՈՅՍ…”
Բեւեռացում
Սիւզան Խ.
ականջներուս մէջ կռնչիւն
ուղեղս կ‘ուտէ
հռհռոցներ սուլոցներ ճռճռոցներ
ի՞նչ ձայներ են Continue reading “Բեւեռացում”
Փոքրիկ տղան
Լօլա Գունտաքճեան
Հարեւանի մը փոքրիկ տղան բարձրաձայն հարցուց
«Աշխարհի մէջ տեղ մը կայ ուր հիմա ամառ է՞»։
Հարցումը տեղին էր. այս աշնան առաւօտ, Continue reading “Փոքրիկ տղան”
ԿԱՊՈՅՏԸ
Եղիշէ Չարենց
Կապոյտը հոգու աղօթանքն է, քոյր,
Կապոյտը — թախիծ.
Կապոյտը — կարօտ թափանցիկ, մաքուր,
Ու յստակ, ու ջինջ:
Կապոյտը քրոջ աչքերի անհուն Continue reading “ԿԱՊՈՅՏԸ”
Երբ վարպետէն կը ներշնչուին
Խմբագրակազմիս լոսանճելըսեան ներկայացուցիչ Վիլմա Սարգիսեան մեր ընթերցողներուն առաքած է ստորեւ եւ յաջորդ էջերով տրուած այս բանաստեղծութիւններու շարքը, որ տեղւոյն Մեսրոպեան ազգային վարժարանի 11-րդ եւ 12-րդ կարգերու աշակերտները (ուսուցչուհի՝ Արփի Համբարեան) հեղինակած են՝ հետեւութեամբ Եղիշէ Չարենցի վերը տրուած «Կապոյտը» բանաստեղծութեան։
ՄԱՆԻՇԱԿԱԳՈՅՆԸ
ԱՂՕԹՔ ԱՄԱՆՈՐԻ
ՀՐԱՆԴ ՄԱՐԳԱՐԵԱՆ
Կ՚աղօթեմ, Տէ՜ր, որ ծառերը չմահանան…
Կ՚աղօթեմ, Տէ՜ր, որ սէրերը չմահանան…
Կաթիլներու ջուրին նման
վեր բարձրանան եւ ամպանան Continue reading “ԱՂՕԹՔ ԱՄԱՆՈՐԻ”
ՄԵՐ ԵՐԳԵՐԸ
Անահիտ
Ուր հայ երգը
Կամ նուագը
Կը հնչէ
Ինձ կը թուի թէ
Աշխարհն իմն է։ Continue reading “ՄԵՐ ԵՐԳԵՐԸ”
Vasilikos
Սիւզան Խ
արքայական ռեհան
զմրուխտեայ կայծ
քաղաքային այգիին մէջ
կը ճօճիս անխօս
չեմ ուզեր ծունկի գալ
քնքուշ ցօղուններուդ առջև Continue reading “Vasilikos”
Ես շուն եմ
Նորա Պարութճեան
ես շուն եմ
ինչպէ՞ս մոռնամ, երբ շուն եմ
բնազդային անասնական վայրի
յիշողութիւն մը շնական
զիս կը կապէ շրջապատիս անցեալիս Continue reading “Ես շուն եմ”