Հորիզոն շաբաթաթերթի գրական յաւելուածը
Պատմուածքներ
«Բնիկ որտեղացի՞ էք»։
Կ. ՍՈՒՐԷՆԵԱՆ
Անուադիրը ապուպապն է, նահապետն է, տոհմապետը, ում անունով կոչւում է գերդաստանը ու ընդմիշտ հաւատարիմ մնում անուանակոչութեանը։
Մեր գերդաստանի անուադիրը այնքան է սիրել ու գուրգուրել իր Continue reading “ԳԵՐԴԱՍՏԱՆ”
Վարդուհի արդէն սեղանը պատրաստած էր եւ անհամբեր կը սպասէր իր ամուսնոյն՝ Աւետիսի վերադարձին, երբ ան վերջապէս ներս մտաւ։ Դէմքը մթնած էր անսովոր խոժոռութեամբ մը, աչքերը՝ հեռուն սեւեռած, կարծես խոր մտածումի մէջ կորսուած։ Ան բանալին դրաւ գրպանը, չկատարեց իր ամենօրեայ բաճկոնը հանել ու մուտքին մօտ Continue reading “Սպասելով դռան թակոցին”
Խիւն ի մորին մասխարանայր,
Ի ծառէ ծառ կու պորտքտայր,
Զէդ ուլ պառչէր, զէդ տղայ կու լայր,
Ամեն մարդու բանիւ լինայր։
Այս քառատողը առնուած է «Գովանք թռչնոց» չափածոյ ընդարձակ Continue reading “Պատկերներ անցեալէն (Զ.)”
Պատմութիւնս ոչ ոք կը հետաքրքրէ։ Գիտեմ։ Այնքան տափակ, այնքան մածուցիկ, անկրակ ու նեխած, որ զիս անգամ կը ձանձրացնէ։
Ես ուսուցիչ եմ։ Հայերէնի ուսուցիչ։ Նետուած սփիւռի հայկական դպրոցներէն մէկուն մէջ։
— Ամբողջ կեանքս նուիրեցի հայ դպրոցին, — կ՚ըսեն ընդհանրապէս Continue reading “Օշական”
Վերջերս յիշեցի սրտայոյզ դէպք մը, որ մեր հին թաղի տան հետ կապուած յիշողութիւներուս անքակտելիօրէն մաս կը կազմէ։
Մայիսեան կանուխ առաւօտ մըն էր։ Տնեցիները արդէն մեկնած էին իրենց գործերուն, իսկ ես կը պատրաստուէի աճապարանքով Ծաղկոց հասնելու եւ գրեթէ պատրաստ էի իջնելու։ Տան զանգը զարնուեցաւ։ Այս ո՞վ կրնայ ըլլալ ըսելով, վերի յարկի պատուհանէն դուրս նայեցայ Continue reading “Բարիք ըրէ ծովը նետէ…”
Շարաա Խալիկ էլ Մասրիի մեր առաջուայ տան հիւրանոցի լոյսերը վառած էին, որովհետեւ այն գիշեր դրացի շէնքի պրն Մարտիրոսը ընտանիքով մեզի այցելութեան եկած էր:
Անոնց գալէն քիչ առաջ, հիւրանոցին միջակ մեծութեամբ պատշգամին մէջ մայրս աթոռներ շարած էր:
Գարնան սկիզբներու այն գիշերը, մութը արդէն շատոնց հասած էր մեր Continue reading “Աստղերուն երգը”
Սկիզբը՝ նախորդ թիւով
Պատր թագատիրոջ մահէն վեց տարի ետք։
Ղարպիէի նահանգ, Սմբատ գիւղի հայ բանակի ամրոցի մուտքի սրահը։ Continue reading “Վարձկան թագաւորը (Բ.)”
2 սեպտեմբեր 1938-ին Սուրիական պետութեան մաս կազմող Աղեքսանդրէթի սանճաքը կը հռչակուի իբրեւ Հաթայի պետութիւն։ Շրջանի հայերը, արաբները, յոյները եւ քիւրտերը դժգոհ են այս կարգադրութենէն, որովհետեւ ատիկա քայլ մըն էր շրջանը ամբողջապէս Թուրքիոյ կցելու համար։ Աղեքսանդրէթի, Անտիոքի, Continue reading “Պատկերներ անցեալէն (Ե.)”
Ձմեռային արձակուրդների հետ սկսուեց շաբաթներով չդադարող բուքը, ու մայրաքաղաքից Ախալքալաք եկած ուսանողներս տրակտորով հասանք գիւղ։ Գիշերները կարճելու եւ ինձ հետ խօսելու համար` Օվանէսը գալիս էր մեր տուն։ Թիթեղեայ տուփից ծխախոտներն էր հանում, հատիկ֊հատիկ շարում վառարանի արմունկին՝ չորացնելու։ Յետոյ ռադիոընդունիչի պտուտակն էր Continue reading “Հեծանիւը”
Կաղանդի ծառի լոյսերուն նուաղկոտ շողերը հազիւ տեսանելի կը դարձնէին վտիտ ճիւղերէն կախուած համեստ զարդերը։ Անձրեւը անյիշատակ ժամանակներէ ի վեր կը տեղար դուրսը։ Կը տեղար մանաւանդ իրենց կպրապատ եւ դարուփոս տանիքին վրայ՝ միւս բոլոր Continue reading “Կաղանդի ծառի լոյսերը”