Աստղերուն երգը

Կարօ Պօհճալեան

Շարաա Խալիկ էլ Մասրիի մեր առաջուայ տան հիւրանոցի լոյսերը վառած էին, որովհետեւ այն գիշեր դրացի շէնքի պրն Մարտիրոսը ընտանիքով մեզի այցելութեան եկած էր:
Անոնց գալէն քիչ առաջ, հիւրանոցին միջակ մեծութեամբ պատշգամին մէջ մայրս աթոռներ շարած էր:
Գարնան սկիզբներու այն գիշերը, մութը արդէն շատոնց հասած էր մեր Continue reading “Աստղերուն երգը”

Պատկերներ անցեալէն (Ե.)

Յակոբ Չոլաքեան
ՀԱՎԿՈՒՕՅԹԸ ԲԱՐՆԷՆ — ՀԱՒԿԻԹԸ ԲԵՐԱՆԻՆ

2 սեպտեմբեր 1938-ին Սուրիական պետութեան մաս կազմող Աղեքսանդրէթի սանճաքը կը հռչակուի իբրեւ Հաթայի պետութիւն։ Շրջանի հայերը, արաբները, յոյները եւ քիւրտերը դժգոհ են այս կարգադրութենէն, որովհետեւ ատիկա քայլ մըն էր շրջանը ամբողջապէս Թուրքիոյ կցելու համար։ Աղեքսանդրէթի, Անտիոքի, Continue reading “Պատկերներ անցեալէն (Ե.)”

Հեծանիւը

Լեւոն Խեչոյեան

Ձմեռային արձակուրդների հետ սկսուեց շաբաթներով չդադարող բուքը, ու մայրաքաղաքից Ախալքալաք եկած ուսանողներս տրակտորով հասանք գիւղ։ Գիշերները կարճելու եւ ինձ հետ խօսելու համար` Օվանէսը գալիս էր մեր տուն։ Թիթեղեայ տուփից ծխախոտներն էր հանում, հատիկ֊հատիկ շարում վառարանի արմունկին՝ չորացնելու։ Յետոյ ռադիոընդունիչի պտուտակն էր Continue reading “Հեծանիւը”

Կաղանդի ծառի լոյսերը

ԱՐԱ ՄԽՍԵԱՆ

Կաղանդի ծառի լոյսերուն նուաղկոտ շողերը հազիւ տեսանելի կը դարձնէին վտիտ ճիւղերէն կախուած համեստ զարդերը։ Անձրեւը անյիշատակ ժամանակներէ ի վեր կը տեղար դուրսը։ Կը տեղար մանաւանդ իրենց կպրապատ եւ դարուփոս տանիքին վրայ՝ միւս բոլոր Continue reading “Կաղանդի ծառի լոյսերը”

ՊԱՏԿԵՐՆԵՐ ԱՆՑԵԱԼԷՆ (Դ.)

ՅԱԿՈԲ ՉՈԼԱՔԵԱՆ
ԹԷ ԻՆՉՊԷՍ ԷՇԸ ԵԿԵՂԵՑԻ ԿԸ ԲԵՐԵՆ

19-րդ դարու երկրորդ կիսուն Բողոքական շարժումը Քեսապի շրջանին մէջ մեծ յաջողութեան կը հասնի: Քէօրքիւնէ գիւղին մէջ եւս կը կազմուի Աւետարանական համայնք: Կամաց-կամաց կ՚անշքանայ գերեզմանատան մէջ գործող Ս. Ստեփանոս մատուռը: Ըստ հայատառ թրքերէն արձանագրութեան մը՝ նոր եկեղեցւոյ նաւակատիքը տեղի կ՚ունենայ 8 յունուար 1898-ին, կ՚աւարտի 21 յուլիս 1899-ին: Continue reading “ՊԱՏԿԵՐՆԵՐ ԱՆՑԵԱԼԷՆ (Դ.)”

Թոնրատուն

Մարիանա Պէրթիզլեան Ղազարեան

Լուսէ վեր ու վար կը շրջէր ափսէներուն վրայ զետեղած չիրերը։ Իսկիւրէնի մատուռին կից գտնուող փոքրիկ այս տարածքէն շատ յստակ կ՚երեւէին թրքական Օրտու գիւղին լոյսերը։ Մթութիւնը ամայութեան հետ ձեռք-ձեռքի բռնած, աննկատօրէն իրենց թեւերուն տակ կ՚առնէր հովիտները, իսկ լեռները տակաւին կը պայքարէին իրենց կողերուն վրայ ամուր պահելու արեւի վերջին ճառագայթները, Continue reading “Թոնրատուն”

Կաթի գետը կամ Սոֆիի ալգորիթմը

Լուսինէ Խառատեան
Երեկոյ

You have reached your destination.[1] Բարձրաձայն յայտնեց աղջկայ հեռախօսը հոգեհանգստի ճիշտ մէջտեղում: Կողքին կանգնած բարձրահասակ երիտասարդը փռթկաց: Դիմացի շարքում նստածներից էլ ոմանք իրենց կողմ շրջուեցին: Շփոթուած աղջիկը Continue reading “Կաթի գետը կամ Սոֆիի ալգորիթմը”

Կարծեմ թէ

Գրիգոր Զոհրապ

Ա.
Ծոծրակին վրայ վազվզող ոսկի ճառագայթներէն աւելի, որոնք կրակի մէջ ինկող պզտիկ օձերու պէս՝ գալարումներ, կծկումներ ունէին, մատղաշ ու արքենի հասակէն աւելի, որ քալուածքին մէջ՝ զեփիւռէն օրօրուող ոստի մը նազանքը կ’առնէր, իր վճիտ ու յստակ աչքերուն Continue reading “Կարծեմ թէ”

Անվերնագիր

Գէորգ Պետիկեան

Յաճախ օրեր, երկար ու կարճ ժամերով օրեր, կը կարծեմ, որ մոռցած եմ քեզ ու կամաց կամաց պատկերդ կը պղտորի երազներուս մէջ:
Բայց չեմ սարսռար, չեմ արտասուեր, պարզապէս կը կարծեմ, որ մոռցած եմ քեզ եւ անհոգ օրերուս վերադարձած եմ:
Ու ինքնաբերաբար կ՚անցնիմ նախկին նոյն փողոցներէն, անսէր Continue reading “Անվերնագիր”