Կարօ Պօհճալեան
Շարաա Խալիկ էլ Մասրիի մեր առաջուայ տան հիւրանոցի լոյսերը վառած էին, որովհետեւ այն գիշեր դրացի շէնքի պրն Մարտիրոսը ընտանիքով մեզի այցելութեան եկած էր:
Անոնց գալէն քիչ առաջ, հիւրանոցին միջակ մեծութեամբ պատշգամին մէջ մայրս աթոռներ շարած էր:
Գարնան սկիզբներու այն գիշերը, մութը արդէն շատոնց հասած էր մեր Continue reading “Աստղերուն երգը”
