Breaking News


Armenian President Serzh Sargsyan addressed New Year congratulatory message.



kappa_123016

Ռէալ Մատրիտի նախկին գլխաւոր մարզիչ Խորխէ Վալտանոյի օգնականը` Անխել Քափփա, քննադատեց Ռէալ Մատրիտի նախագահ  Ֆլորենթինօ Փերեսը:

«Ռէալի կազմին մէջ հիանալի ֆութպոլիստներ կը խաղան, իսկական աստղեր: Սակայն խնդիրը այն է, որ ակումբը փիլիսոփայութիւն չունի: Անոնք ֆութպոլիստներ կը գնեն, մարզիչներ կը փոխեն, եւ այդ իսկ պատճառներով ամբողջութեամբ կը փոխուի խաղին գաղափարը:

«Անոր դիմաց, Պարսելոնա ունի յստակ փիլիսոփայութիւն, ես կը կարծեմ, որ Փերես նոյնիսկ գաղափար անգամ չունի, թէ ի՛նչ է ֆութպոլը», Քափփայի խօսքերը մէջբերեց ԱՍ»:



Asbarez's 2016 Special Issue

Asbarez’s 2016 Special Issue

Many will regard the U.S. presidential elections as the defining moment of the 2016. Yet in the Armenian reality, two singularly different yet similarly tumultuous events of 2016 have not only changed how we view our world, but also defined how we will view critical turning points in the next year.

On heels of the Armenian Genocide Centennial commemorations around the world, which put Armenia and everything Armenian on the map for the rest of the world, came April’s brutal attack by Azerbaijan against all positions in Artsakh, forever changing the course of the Karabakh peace process.

And, merely weeks after a historic visit by Pope Francis to Armenia, which, once again focused international attention on our homeland, came the seizure of a police compound in Yerevan by opposition forces calling themselves the Daredevils of Sassoun—Sasna Dzrer—leading to a two-week tense standoff in July that, once again, saw civilians being mistreated by government-led security forces.

By the time September rolled around, when Armenia was marking the 25th anniversary of its independence from the Soviet Union, these two events cast a dark shadow over the celebrations, because they had already become the defining moments in 2016 for Armenians around the world.

It can be said that 2015 was a monumental year for the Armenian Nation. The much anticipated centennial of the Armenian Genocide dominated our national agenda for most of the year, while advancing the Armenian Cause in the international arena.

The four-day war in Artsakh allowed the international forces mediating a peaceful resolution to the Karabakh conflict to up the stakes and pressure the two sides to adhere to a series of provisions that, in the end, will be detrimental to Armenia and Artsakh. Yet the modern-day heroes that emerged due to the senseless loss of life reinforced in all of us the reality that the heroic people of Artsakh will stop at nothing to protect their homeland. At the same time, the April war instilled vigilance in every Armenian about the fragility of the situation in Artsakh and jolted us into understanding that the Artsakh liberation movement that began in 1988 is nowhere near over and our lands that were freed through the blood of our heroes must not be compromised at any cost.

The Sasna Dzrer incident was divisive in its core and demonstrated the extent of the people’s frustration at the current socio-economic and political realities in Armenia. It forced the president to rearranges his cadres and introduced a new prime minister who is promising reforms. Let us hope these changes will bring the needed reprieve to the people, whose patience has run out.

Both issues will be front and center in the upcoming parliamentary elections in Armenia, scheduled for this spring. The elections will be the first to take place under the new Constitution, which transformed Armenia’s government into a parliamentary system. The stakes are high, yet a new force has not emerged to challenge the status quo. With the same forces vying for power, it is up to the electorate to hold the candidates accountable. It is up to every Armenian to ensure that democracy will prevail in our homeland.

There are events in 2017, such as the parliamentary elections, that are anticipated. But, as always, there are challenges and incidents that cannot be foretold. We must be prepared for anything.

As we celebrate the New Year and the Christmas holidays, let us all toast our accomplishments but also be fully aware that each and every Armenian plays a crucial role in the advancement of our nation and our national aspirations. Let’s pledge to make the right choices.

Happy New Year.



enrique_123016

Քաթալոնական Պարսելոնայի մարզիչ Լուիս Էնրիքէ կը գլխաւորէ Եւրոպայի ամէնէն շատ վարձատրուող մարզիչներուն դասաւորման առաջին դիրքը, կը յայտնէ 101greatgoals.com կայքը:

Անոր ամսականն է 1,56 միլիոն եւրօ:

Երկրորդ դիրքին վրայ կը գտնուի Եոսիփ Կուարտիոլա (Մանչեսթըր Սիթի, 1,48 միլիոն եւրօ), իսկ երրորդ դիրքին վրայ` Ժոզէ Մուրինիօ (Մանչեսթըր Եունայթըտ, 1,36 միլիոն եւրօ):



Ռոպերթ Լեվանտովսքի

Ռոպերթ Լեվանտովսքի

Պայէրն Միւնիխի յառաջապահ` Ռոպերթ Լեւանտովսքի յաջորդաբար 6-րդ տարին ըլլալով ընտրուեցաւ Լեհաստանի տարուան լաւագոյն ֆութպոլիստը, կը յայտնէ Goal.com կայքը:

Ան ապահովեց 69 կէտ, մինչ անոր ամէնէն մօտիկ մրցակիցը` 19 կէտ:

Նշենք, որ ան այս տարի շրջանին իր ակումբին հետ 24 մրցումի ընթացքին նշանակեց 20 կոլ եւ կատարեց 4 կոլի փոխանցում:

 

 



Western Prelate Archbishop Moushegh Mardirossian

Western Prelate Archbishop Moushegh Mardirossian

Christmastide is upon us once more, warming our hearts and lifting our spirits as we joyfully embrace the glorious news of the Birth and Theophany of our Lord and Savior Jesus Christ and welcome the dawn of a New Year. Praise be to Almighty God for the indescribable, immeasurable, incomparable, and enduring gift of His only-begotten Son, and for the precious gift of another year.

There’s nothing quite like this time of year; hearts grow tender, the world slows down as we revel in the joy of the season with family and friends, enjoying spectacular displays of lights, the enchanting sound of familiar Christmas carols, and exchanging gifts with loved ones. We prepare to commence a New Year and resolve to better ourselves as we look forward to new opportunities and new hopes, wishes, and dreams.

This blessed time of year is indeed the most fitting occasion for renewal as we close one chapter of our lives and turn the page to a new chapter, a fresh start. Over two millennia ago, on that holy night in a humble manger in Bethlehem, the angel heralded “good tidings of great joy which will be to all people. For there is born to you this day in the city of David a Savior, who is Christ the Lord” (Luke 2:10-11). It was not the start of a new chapter for mankind, rather the rise of a new dawn. The Birth and Revelation of our Lord Jesus Christ was indeed transformative, ushering in a new era and breathing new life and new light into a darkened world. Mankind was lost, mired in sin, and beyond help when, from the abundance of God’s love and mercy, “the Word became flesh and dwelt among us” (John 1:14), granting new and abundant life for all who receive Him with faith.

God became man to restore, reconcile, and renew our relationship with Him, to preach a new and life-giving message of love, peace, compassion, and salvation, and to show us “the way, the truth, and the life” (John 14:6). Through the incarnation, God renewed and regenerated mankind and changed the fate and destiny of humankind. The Birth and Revelation of our Lord Jesus Christ is not a one-time moment in history. Christ is ever-present; His saving grace, love, joy, and peace, and His gift of a new, transformed, and abundant life, is one that will give to the end of the age and is available to all who will receive it.

Dear faithful,

Jesus came so that we may have life, and that we may have it more abundantly (John 10:10). Through baptism and chrismation, each and every one of us was reborn as a child of God and renewed by the grace of the Holy Spirit. We were sanctified and began a new life in Christ. Rebirth and renewal however is a continuous process, and involves mind, heart, and spirit. Indeed Jesus underscored the absolute importance of renewal as He said to Nicodemus, “Most assuredly, I say to you, unless one is born again, he cannot see the kingdom of God” (John 3:3). Christmastide is truly the greatest and most apt opportunity and invitation to “Put off the old man and put on the new man, renewed in the spirit of your mind, and renewed in knowledge according to the image of Him who created him” (Ephesians 4:23-24, Colossians 3:9-10).

Let us, therefore, undergo transformation in our lives.
Let us renew our faith.
Let us renew our hope.
Let us renew our love.

And let us become renewed as a nation, and in our spiritual and national calling, particularly as His Holiness Aram I, Catholicos of the Great House of Cilicia, has proclaimed 2017 “The Year of Renewal,” giving further impetus to the urgency of rebirth and revitalization.

With these thoughts, we greet our extended Prelacy family of clergy, delegates, councils, parishes, schools, committees, sister organizations, and sponsors, wishing for peace and blessings to all, a better and brighter year for all, for our homelands of Armenia and Artsakh, and for our brothers and sisters in Syria and Aleppo especially.

As the glory of the Lord shone around the shepherds, we pray for the grace and glory of God to shine upon you, and for the Christmas spirit to sanctify, renew, and fill your lives with love, light, hope, peace, goodness, and gladness all throughout the year.

May our individual, family, and community life be renewed and revitalized by the everlasting presence and guidance of the newborn King, and may we serve for the progress of our church and nation with renewed and reinvigorated faith and sense of duty.

May the Christ Child be born anew in our hearts and generate new life within us as we beseech in the words of St. Nerses the Graceful, “Renewer of the old, make me also new, adorn me afresh.”

HAPPY NEW YEAR
CHRIST IS BORN AND REVEALED
BLESSED IS THE REVELATION OF CHRIST

Prayerfully,
Archbishop Moushegh Mardirossian
Prelate, Western United States

New Year and Christmas 2017



schumi_123016

«Ֆորմիւլա 1»-ի եօթնակի ախոյեան, գերմանացի Միքայէլ Շումախըրի բուժման համար անոր ընտանիքը 3 տարուան ընթացքին ծախսած է 16 միլիոն եւրօ կը յայտնէ անգլիական «Միրըր» թերթը:

Դեկտեմբեր 2013-ին ֆրանսական Ալպեան լեռներուն վրայ դահուկարշաւի ընթացքին ուղեղէն ծանր վնասուածք ստացած եւ ցարդ մահաքունի մէջ եղող Շումախըրի վերականգնումի աշխատանքները կը շարունակուին եւ անոր համար շաբաթական կը ծախսուի 191 հազար եւրօ:

Կը նշուի, որ Շումախըրի անձնական կարողութիւնը շուրջ 700 միլիոն եւրօ է:



allegri_123016

Եուվենթուսի մարզիչ Մասի-Միլիանօ Ալլեկրի շատ հաւանաբար այս տարեշրջանի աւարտէն ետք տեղափոխուի Անգլիա, յայտնեց «Տը Սան» թերթը:

Անգլիական մամուլին համաձայն, լոնտոնեան Արսենալը սկսած է նոր մարզիչի մը փնտռտուքի աշխատանքին` նկատի ունենալով, որ եթէ ֆրանսացի մարզիչ Արսէն Վենկերի պայմանագրութիւնը չնորոգուի, խումբը պիտի դիմէ Ալլեկրիի:

Նշենք, որ Իտալիոյ ախոյեանին հետ Ալլեկրիի պայմանագրութիւնը կ՛աւարտի 2018-ին:



serena-vs_123016

Թենիսի աղջկանց աշխարհի միջազգային դասաւորման նախկին պարագլուխի դիրքը գրաւած ամերիկացի Սերենա Ուիլիըմզ ամուսնութեան առաջարկ մը ստացած է ամերիկաբնակ հայ գործարար Ալեքսիս Օհանեանէն, որ «Ռետտիթ» կայքի հիմնադիրներէն մէկն է:

Օհանեան-Ուիլիըմզ զոյգը, որ 2015-էն ի վեր կը տեսակցի իրարու հետ, նշանուած է:

Նշենք, որ Օհանեանի կարողութիւնը կը գնահատուի շուրջ 6 միլիոն ամերիկեան տոլարով:



tevez_123016

Չինական Շանկհայ Շենհուա ֆութպոլի ակումբը պաշտօնապէս յայտարարեց, որ իր կազմին միացուց արժանթինեան Պոքա Ժունիորզի յառաջապահ Քարլոս Թեւեզը:

Թէեւ անոր փոխանցման մանրամասնութիւնները ցարդ այդքան ալ յստակ չեն, սակայն կը նշուի, որ 32 տարեկան արժանթինցին իր նոր ակումբէն պիտի գանձէ տարեկան 40 միլիոն եւրօ աշխատավարձ:

Այսպիսով, ան կը դառնայ աշխարհի ամէնէն շատ վարձատրուող ֆութպոլիստը:

Նշենք, որ նախորդ տարեշրջանին Շանկհայ Չինաստանի ֆութպոլի ախոյեանութեան ընթացքին գրաւեց 4-րդ դիրքը:

 

 



Residents of Stepanakert mark the 25th anniversary of Artsakh's independence

Residents of Stepanakert mark the 25th anniversary of Artsakh’s independence

“Politics consists of never venturing more than
is possible at any moment, never going beyond
what is humanly probable.”
Soren Kierkegaard

BY HRANT APOVIAN

The year 2016 shook the very existence of Nagorno-Karabakh to the core. The short four -day April war was prevented from becoming a disaster thanks to the heroic resistance and self-sacrifice of our soldiers. The war revealed shortcomings in intelligence, ammunition and military hardware. The war was abruptly halted just when the Armenian side was set to regain lost territories. In Armenia, the war set off resentment towards Russia for not honoring its commitments, and outrage at our unpreparedness. Worldwide, there was an outpouring of support for Artsakh and specially our soldiers, among Armenians. The war ultimately left deep scars in our psyche.

The short-lived war was a wake-up call to us all. It proved that Azerbaijan is intent on resolving the conflict solely by military means. It showed us the sophistication in the armaments they used, including the Israeli attack drones that they utilized for the first time. It showed us that our intelligence was inadequate; that some generals used funds targeted for the army’s preparedness, for personal use. On the brighter side, Azerbaijan was not able to accomplish its objectives. However, the sad truth is that our human losses were massive, front line villages and villagers were ravaged. War crimes were committed. Some territory was lost…

***

A lot has changed since the April war. It exposed vulnerabilities related to our defense structure, such as supply mechanisms to the soldiers guarding the front line and inadequate fortifications. It revealed a major foul up in our intelligence capabilities. We found out that military hardware that was promised was never delivered by the Russians. Our lagging foreign policy was misdirected, our negotiating stance had been weak. Our relationship with friendly as well as adversarial countries is incoherent and unreliable.

On the diplomatic front, it is still a stalemate. The American and French representatives in the OSCE Minsk group have been replaced. James Warlick’s departure is particularly welcome as his views were more in line with Baku. The OSCE chairmanship will be handed over from Germany to Austria. Germany was not able to enforce its resolve to implement monitoring mechanisms. Hopefully, Austria will be able to instill new impetus to the negotiations. For now, it seems that the Russians are increasingly playing a larger role in the mediation efforts. Surprisingly, the Armenian government is sticking to its precondition that the agreements reached in St. Petersburg and Vienna have to be executed before negotiations can be resumed. In Hamburg, the OSCE did reiterate- without pointing fingers, of course- that those agreements have to be executed, that there can be no military solution and that war crimes should not be committed.

The hope is that Armenian government authorities have learned their lesson. They seem ready to change course. Asked what he thought of a step-by-step resolution of the Nagorno-Karabakh conflict, Deputy Foreign Minister Shavarsh Kocharian stated that the attack by Azerbaijan in April proved that Azerbaijan is not interested in a package deal. He went on to say that the only viable solution would be for Azerbaijan to recognize the independence of the republic of Nagorno-Karabakh, return territories belonging to Nagorno-Karabakh and start negotiations to designate the frontiers between the two nations.

What is troubling is a speech given by failed first president Levon Terpetrosian. His recommendation is to resign to the fact that the only solution to Armenia’s economic viability is to be ready to cede territories. He is oblivious to the fact that one cannot talk of concessions with an untrustworthy megalomaniac like Aliyev who has laid claim to Yerevan and has sworn to conquer it. Terpetrosian’s kind of thinking desecrates the memory of all those who fought and died for the liberation of Artsakh. Most disturbingly, Azerbaijan has garnered military support from Israel and the president of Belarus- a member of the Collective Security Organization- has sided with Azerbaijan.

An unexpected but refreshing statement was made by Kostantin Zatulin, director of the CIS Institute, where he directly named Azerbaijan as responsible for the April attack. He reiterated Russia’s responsibility in helping Armenia. According to him, Nagorno-Karabakh cannot be part of Azerbaijan, since there are no longer Soviet Azerbaijan territories as such.
***

Several factors that will give us an edge and make us stronger:

1. Azerbaijan, by initiating its attack in contravention of its cease fire commitments, proved once again that it is not negotiating in good faith and that a step by step agreement cannot survive nor can be trusted.

2. Armenia, surviving and overcoming the attack with minimal territorial losses.

3. Armenia, acquiring Iskandar missiles (this might be offset by Azerbaijan acquiring the Iron Dome and the Barak 8 missile systems from Israel).

4. Armenia, insisting on monitoring mechanisms all along the line of contact.

5. Nagorno-Karabakh, strengthening its defense fortifications along the front line.

6. Nagorno-Karabakh, investigating and exposing to the world human rights community proven war crimes committed by Azeri forces, on the military as well as civilians.

7. Diaspora Armenians, strengthening support for Artsakh.

***

***

2016 was dramatically marked by a heavy and unjustified toll in human losses. We should never
allow this to happen again. For this not to happen, we need to be more aggressive both on the diplomatic as well as the military front. It is unfair on our part to rely solely on the bravery of our soldiers and their love and commitment to the homeland to compensate for our shortcomings as a nation. This is even more dramatically true for us residing in the Diaspora, when we don’t do our share in contributing to the survival of Artsakh.

Nagorno-Karabakh is ready to pursue its inalienable right for self-determination. It has the necessary historical justification, a compelling rationale, which the United States should support in its bid for statehood. There is compelling, reliable, popular support for its independence as a viable, democratic, full-fledged, self-sufficient entity. Finally, there is precedent. One cannot ignore the case of Kosovo or in more recent times, the case of Crimea. “A good start would be to amend the concept of self-determination so that it is regarded as something that has to be not only asserted but also granted.” (Richard Haas)

In this endeavor, all efforts should be directed to reinforce and fulfill the drive to statehood. The time has come to break the mold and take bold steps to reach for the humanly probable. It is, in the long-run, counter to the national interests of the people of Nagorno-Karabakh to hope for a just settlement of the conflict. The all-out attack in April proved that running down the clock is not the right approach. It is a time bomb ready to explode into another devastating all-out war. There needs to be a shift away from negotiations, directed instead towards garnering support with our friends for the recognition of the right of the people of Nagorno-Karabakh, to statehood.

My wish for 2017:



khasmanyan_123016

«Արմինիըն Մետիա ֆութպոլ Ըուորտզ» մրցանակին տիրացած Աբրահամ Խաշմանեան երէկ ստացաւ զայն:

Նշենք, որ նպատակ կայ լրագրողներուն կողմէ տարուան լաւագոյն մարզիչի տիտղոսին համար քուէարկութիւնը, որ առաջին անգամ ըլլալով տեղի կ՛ունենայ, ամէն տարի կատարելու:

Այստեղ տեղին է յիշատակել, որ Հայաստանի ֆութպոլի ֆետերասիոնին կողմէ կազմակերպուած քուէարկութեան ընթացքին Խաշմանեանը առաջին դասեցին 18 լրատուամիջոցներու 17 ներկայացուցիչները:

 

 



Երէկուան մրցումէն  PROFOTO

Երէկուան մրցումէն
PROFOTO

Լիբանանի պասքեթպոլի տղոց Ա. դասակարգի ախոյեանութեան 6-րդ հանգրուանի եւ 2016 տարուան վերջին ճակատումը տեղի ունեցաւ երէկ երեկոյեան, երբ Սանթրալի դաշտին վրայ Լուէյզի հիւրընկալեց Սաժեսը:

Ռիատի Պէյրութի, Պիպլոսի եւ Թատամոնի նման Լուէյզի արձանագրեց իր չորրորդ յաղթանակը, մինչ Սաժես կրեց իր չորրորդ պարտութիւնը` Շանվիլի, Մութթահետի եւ Մէյրուպայի նման:

Լուէյզի երէկուան իր այս յաղթանակը արձանագրեց 79-74 արդիւնքով (21-14, 39-39, 60-55 եւ 79-74):

Լուէյզիէն Կերոն Ճոնսըն եւ Թրէյվիս Մաքկի յաջորդաբար նշանակեցին 25 եւ 24 կէտ, իսկ Սաժեսէն Թերել Սթոկլին` 21 կէտ:

Այսպիսով, 6-րդ հանգրուանի մրցումներուն աւարտէն ետք, ՀՄԸՄ ցարդ անպարտելի միակ խումբն է, մինչ վերջին դիրքին վրայ գտնուող Հուփս ցարդ յաղթանակի համը չէ ճաշակած:

Ստորեւ` դասաւորումը.

 

ՅԱՂԹ.

ՊԱՐՏ.

1.- ՀՄԸՄ

6

0

2.- Ռիատի

4

2

3.- Պիպլոս

4

2

4.- Թատամոն

4

2

5.- Լուէյզի

4

2

6.- Շանվիլ

2

4

7.- Մութթահետ

2

4

8.- Մէյրուպա

2

4

9.- Սաժես

2

4

10.- Հուփս

0

6

ՆՇԵՆՔ, որ 7-րդ հանգրուանը կը սկսի երկուշաբթի, 2 յունուար 2017-ին, երբ երեկոյեան ժամը 21:40-ին Սաժես Ղազիրի իր դաշտին վրայ պիտի հիւրընկալէ Թատամոնը:



Երէկուան մրցումէն

Երէկուան մրցումէն

Լիբանանի պասքեթպոլի աղջկանց Ա. դասակարգի ախոյեանութեան 3-րդ հանգրուանի մրցումներուն ծիրին մէջ, երէկ Լիբանանի ախոյեան ՀՄԸՄ Անթիլիաս, որ կատարեց տարեշրջանի իր երկրորդ մրցումը (խումբը Ա. հանգրուանին մրցում չկատարեց), արձանագրեց իր երկրորդ յաջորդական յաղթանակը, երբ «Նուհատ Նաուֆալ» մարզադաշտին վրայ (Զուք) 114-34 արդիւնքով պարտութեան մատնեց Թատամոնը (39-5, 22-11, 36-8 եւ 17-10):

Երէկուան այս մրցումին ՀՄԸՄ-ի կէտերը նշանակեցին Այտա Պախոս (23 կէտ), Ժիւյըլ Թանսիւլ (22), Սանտրա Նաժըմ (17), Լէյլա Ֆարես, Ֆարահ Հարաքէ (12-ական), Մեղրի Թորոսեան (11), Քաթերին Հաժ (9), Ճոյս Սալիպա եւ Ալին Թանկուքեան (4-ական):

Այսպիսով, ՀՄԸՄ Անթիլիասի աղջիկները 2016 տարին կ՛աւարտեն այլ փայլուն յաղթանակով մը` ապահովելով առաւելագոյն 6 կէտը:

 



PROFOTO

PROFOTO

«Ա. Թէ. Սէ. Էլ.» ակումբին կեդրոնատեղիին մէջ (Քասլիք) տեղի ունեցած յատուկ երեկոյի մը ընթացքին, կազմակերպիչ ակումբը կատարեց 2016 տարուան մրցանակաբաշխութիւնը` բոլոր տեսակի մարզաձեւերուն մէջ, որոնց ընթացքին մրցանակներու տիրացած են անոր երկսեռ մարզիկները:

Այս մրցանակաբաշխութեան ներկայ էին ակումբի նախագահ Ֆուատ Խազեն, «Ա. Թէ. Սէ. Էլ.»-ի պատասխանատուներ, մարզիկներուն ծնողները եւ մարզական լրագրողներ:

Մրցանակաբաշխութենէն ետք խօսք առնող պատասխանատուները յաջողութիւն մաղթեցին մրցանակակիրներուն եւ նորանոր նուաճումներ` 2017-ին:



IMG_8694

BY NORA MARKARIAN YACOUBIAN

We began our journey to Arstakh with military helicopters hovering over our head. We gazed at the sky in silence.

I sat next to Samvel, our Artsakhtsi driver while Vahakn sat in the back with a gentleman, and his young daughter. I sensed that the gentleman was no ordinary man, nor was our driver… their eyes had much to tell. It was in this very car that Vahakn had met Officer Gayane Harutyunova two years earlier. We discovered that the man with the light, intense eyes in the seat behind me was Major Nigola from the Military Air base in Artsakh. He insisted that we visit soon and have a private tour. A typical warm and welcoming Artsakhtsi hospitality. There was kindness in his voice.

DSC_0896

On April 2, a moment stopped in time. Our cellphones and computers were flooded with stories of Azeri attacks, killing 18 of our soldiers, our sons, brothers, husbands, breaching the cease fire agreement once again. We read in disbelief. How dare they! Our sacred land meant nothing to them, but everything to us. It defines who we are. Hundreds of thousands of Armenians around the world came together in solidarity and volunteered to help in every way possible. Never had a nation and its Diaspora become one fierce fighting unit! Hundreds of international reporters occupied our trenches to tell our story.The message was clear. We are determined… Artsakh belongs to us!

No amount of sophisticated enemy artillery or Israeli drones could break us. Paid mercenaries were prevented from advancing. The enemy acted like cowards, and resorted to barbaric practices. Yet, they could not crush our spirit.

IMG_9751

Veteran heroes from the 1992 war signed up along with their sons to once again protect and defend our borders. They came not only from Artsakh and every corner of Armenia, but the Middle East as well.

Again, we read in disbelief…

I too, was there in 1992, and had prayed never to see hostile conflict in this region again. But then again, Azeri appetite for historical Armenian lands cannot be underestimated.

IMG_9755

The faces of war were so much younger this time, average age being between 18 – 25… Sarkis, Vladamir, Hayk, Armen, Yuri.. yet they all fought with the heart of lions as did our former fedayees … Bedo, Shahen, Meroujan, Garod, and Monte…they were born defenders and protectors… freedom and independence at any cost…immortals in our collective memory. Several risked their lives to save their commorades or volunteered to get food and water supplies amidst enemy sniper fire.

IMG_9735A young Armenian soldier, just recently out of high school, head-on downed an Azeri helicopter. 19 year old Robert Abajyan, wounded and alone, surrounded by Azeri Special forces and seeing no way out, pretended to surrender. He waited until the last possible second for the enemy to get closer. He then pulled the pin from his grenade, killing not only himself, but every single Azeri soldier as well. Blessed is the man that sacrifices his life defending his country. What secret power within fueled such braveness and courage? Priests, holding a cross in one hand, bearing arms in the other.

“Sirdernin nurp, payts Vahani bess”…Tender hearts, but as strong as armor! Armenian Olympian wrestling champion, Artur Alexanyan, upon winning a gold medal, ripped open his jacket, showing the world the face of a true hero on his t-shirt. We cheered and wept…Robert, millions around the world now know of your fearlessness and bravery

My beloved ancient Artsakh, with your soft purple sunrise and plush green forests.

My Musa Lertsi ancestors salute you! We share a similar history of heroic resistance. They too, ascended to our mountain, women and men, fighting alongside one another. Defeat was not for them!

There is an indescribable force that pours through their veins. It is contagious…every Armenian soldier, male and female, is miraculously ordained with this Godly inner strength.

IMG_8222That night, we arrived at Park Hotel in Stepanakert. We were greeted by Unger Davit Ishkhanian and assigned to our rooms. We said our goodnights, and retired for the night. Sleep did not come easy. The following morning, we picked up Officer Kegham who was in charge of Public Relations for the army.

He escorted us to a region in Martuni to meet with our soldiers at the front lines. We found them in good spirits.

We were asked if we wanted to wear bullet proof vests even though we felt a sense of security amongst these young men.

As we walked through the trenches, we noticed that soldiers assigned to a specific post did not take their eyes off enemy lines.

The officer in charge pointed through the narrow opening of where weapons were fired from, just several hundreds of feet away. In the distance, we saw the areas where the faceless enemy was stationed.

FullSizeRender (9)A young soldier made us Armenian coffee over a tiny fire. My motherly instinct to want to protect them overwhelmed me. I thanked them for their dedication and commitment for our collective struggle for self-determination. The young soldier on my right smiled and responded, “ but why do you thank us? Arstakh is ours, and we are committed with every last drop of blood that sours through our veins”.

Miles away, his mother and family waited, praying for it to all end, and for the boys and men to return home. I noticed the young man from Yerevan on my left and told him he had “happy eyes”. His face lit up with a huge grin. ( us sitting and having coffee with the soldiers)

The words of the late Vasken Sarkissian echoed inside of me..”Hoghe Yergir E (The Land is the Country).

Here we were, in the trenches surrounded by young men willing to sacrifice their lives for our beloved Artsakh.

We returned to the city of Stepanakert that afternoon. We decided to meet at Florence Cafe early evening. The images were still fresh… how could we eat or drink? Los Angeles felt a million miles away, another universe. Here, was where we belonged. Here, is where a small act of kindness can have a monumental impact. Here is where legends come from. Here is where we stand side by side with our soldiers.

IMG_9838

The city was vibrant with women and children strolling through the city’s center. Life in Arstsakh continued. The main square was filled with children in traditional costumes, entertaining us with patriotic songs and dances from various regions. Vahakn and I had the honor of sharing a bottle of Kataro White, wine made in the area, with First Deputy Minister of Foreign Affairs, Armine Alexanian, Nakagarno- Karabagh (Artsakh) Representative in Washington, Robert Avetisyan, and Advisor to the President, Georgi Petrosyan.

Although we came from different worlds, there was no question that we were “one”.

Aristotle had stated, “a true sign of friendship is one soul traveling in different bodies”. Artsakh was the soul of the Armenian people!

IMG_9784

The following morning, Vahakn had arranged a trip for us to meet with Astkhig Sahakian, the wife of our fallen hero, Special Forces Officer Gharib, and her three children in Arevashad. Vahakn had chosen that area in particular since it was a grueling three hour journey from Stepanakert through mountainous and unpaved roads, and wanted to offer assistance. We finally reached our destination, a tiny stone house. We immediately recognized her from newspaper photographs. Three young boys ran out, sons of a hero, ranging from 3 years old to 6. We were invited in for coffee. After a long silence, we began to ask her a few questions. They had met as teenagers, married when she was 19 and relocated from Goris. She was 25 now, my daughter’s age, with no work experience and three children to care for. Her eyes filled with tears as she described her late husband as a devoted father, loyal friend, and highly respected by all who knew him. She brought out his medals and placed them neatly next to his picture in uniform. It was difficult to concentrate on what she was saying because her voice was so soft, and I could not tear my eyes away from her son, Alex, who was so playful and trying to get our attention. She had the painful task of teling them that their father will no longer be coming home. At times like these, there are no words of wisdom you can offer, no comfort, except to remind her that it is because of brave men like Gharib, the true “bahbans” (keepers) of Artsakh, that we savior freedom in our Homeland.

So many stories… where does one begin? Vardan, sending his wife and newly born son to Moscow and volunteering in the devastated area of Talish, lying to his father and insisting he was called to duty.

Andranik, from the Middle East, left a pregnant wife behind, to fight with his platoon and refused to abandon them after hearing the news of his newly born son.

Father Rafeal, urged the men to return to their families, yet he remained on the front lines until his untimely death by Azeri bullets.

It is unimaginable how the world remains indifferent to these atrocities and criminal act.The larger powers of the world focus on the wealth that can be acquired from the Azeri. But investing in Artsakh, is investing in a people of integrity, pride and unwavering loyalty to our historic land.

FullSizeRender (10)

I woke up early our last morning to find Vahakn in the lobby of our hotel. He was solemn and in deep thought. I had expected that we would have a cup of Armenian coffee before we headed back to Yerevan. He stood up slowly, grabbed my hand, and said “follow me.” We walked quietly down the street towards the half-built church of Saint Asdvadzamor. We made our way through the wooden planks and stones, to an area where we assumed would be our Holy altar. Vahakn explained that it had tormented him that he had not yet gone to a church in Artsakh to light a candle of love and hope for our soldiers and their families. We both knelt on the rocky ground and prayed

A warmth permeated through our bodies as we promised our God and our beloved Artsakh that we would help defend it with all the honor and dignity it deserved.

As we left our church, I picked up a tiny red stone and slipped into my pocket. It would find its refuge in an old Armenian tarnished silver bowl in my living room in Los Angeles along with the sacred stones from churches from Khapret, Van, Ani, Kars, Akhtamar, Gheghart and Samosavank. They knew only too well of all our heroes that fought like lions!


 

 

Ս. Յակոբ Ազգային վարժարանի «Սարաֆեան» նախակրթարանի Գ. կարգի աշակերտները Կաղանդի առթիւ նամակներ գրած են հայ զինուորին, ոմանք ալ գծագրութեամբ արտայայտուած են. կեցցէ՛ք:

Սիրելի՛ հայ զինուոր

Ես 8 տարեկան եմ, կ’ապրիմ Մոնթրէալ եւ կը յաճախեմ Ս. Յակոբ դպրոցը: Նոր Տարուան առիթով ձեզի կը մաղթեմ քաջութիւն, աշխուժութիւն եւ հմտութիւն: Ես լսեցի, որ դուք շատ հայրենասէր, ճկուն, անվախ եւ խելացի էք: Ես տեսայ, որ դուք առտու – գիշեր կը կռուիք, իսկ մենք տաքուկ – տաքուկ կը քնանանք, մինչ այդ դուք պաղերուն, ձիւներուն կը կռուիք: Կը յուսամ, որ մնաք միշտ զօրաւոր եւ մեզի վերադարձնէք մեր հայրենիքի գրաւուած մասերը:

Գառնի Քէշիշեան

Սիրելի՛ հայ զինուոր

Ես 8 տարեկան աղջիկ եմ: Կ’ապրիմ Մոնթրէալ եւ կը յաճախեմ Ս. Յակոբ դպրոցը: Նոր Տարուան առիթով ձեզի կը մաղթեմ յաջողութիւն, աշխուժութիւն, քաջութիւն եւ խաղաղութիւն: Նաեւ շնորհակալ եմ ձեզմէ, որ Հայաստանը կը պաշտպանէք նոյնիսկ ձիւնին եւ անձրեւին:

Դալար Բաբախեան

 

Սիրելի՛ հայ զինուոր

Ես կ’ապրիմ Մոնթրէալ եւ կը յաճախեմ Ս. Յակոբ դպրոց: Դուն հռթիրովդ եւ զէնքովդ միշտ պատրաստ ես կռիւի համար: Նոր տարուան առիթով կը մաղթեմ, որ Յիսուս ձեզ պաշտպանէ:

Կապրիէլ Պետրոսեան

 

Սիրելի՛ հայ զինուոր

Ես ապրում եմ Մոնթրէալ եւ յաճախում եմ Ս. Յակոբ դպրոցը: Նոր Տարուան համար ձեզ մաղթում եմ քաջութիւն ու խաղաղութիւն: Ես տեսայ, թէ դուք ոնց կռւում էք մշուշի ու ցուրտի մէջ, եւ շատ հաւանեցի: Ի՛նչ արագավազ էք, ո՞նց դուք էդքան արագ էք վազում:

Միքայէլ Բաղրամեան

 

Սիրելի՛ հայ զինուոր

Ես 8 տարեկան եմ: Ես Մոնթրէալ կ’ապրիմ եւ կը յաճախեմ Ս. Յակոբ դպրոցը: Դուք շատ լաւ կը կռուիք մեզի համար եւ շատ խելացի էք: Նոր Տարուան առիթով ձեզի կը մաղթեմ, որ քաջութիւն ունենաք: Դուք շատ անվախ էք: Ամէն օր պատրաստ էք պաշտպանելու մեր երկիրը:

Արիանա Թալաթինեան

 

Սիրելի՛ հայ զինուոր

Ես ութ տարեկան եմ, կ’ապրիմ Մոնթրէալ, կ’երթամ Ս. Յակոբ դպրոց: Նոր Տարուան առիթով կը մաղթեմ, որ առողջ մնաք եւ վերադարձնէք մեր Հայաստանը:

Անթոնի Մագաճեան

 

Սիրելի՛ հայ զինուոր

Ես 9 տարեկան եմ, կ’ապրիմ Մոնթրէալ եւ կը յաճախեմ Ս. Յակոբ դպրոցը: Դուք հրթիռներ շատ ունիք եւ Հայաստանը կը պաշտպանէք: Դուք շատ աշխոյժ էք, ձեզմէ կը խնդրեմ, որ ետ վերադարձնէք մեր Հայաստանը:

Նարեկ Պայրամեան

 

Սիրելի՛ հայ զինուոր

Ես կ’ապրիմ Մոնթրէալ եւ կը յաճախեմ Ս. Յակոբ դպրոցը: Դուն կը կռուիս մշուշին մէջ եւ Հայաստանի սահմանները կը պաշտպանես: Զէնքով եւ հրթիռով կը կռուիս: Միշտ պատրաստ ես: Մեր երկիրը լեռնային է եւ դժուար է հոն կռուիլ: Նոր Տարուան առիթով ձեզի կը մաղթեմ քաջութիւն եւ խաղաղութիւն:

Վայք Չոլոյեան

 

Սիրելի՛ հայ զինուոր

Ես հայաստանցի եմ ձեր նման: Ձմեռը մօտենում է, ու ես ձեզ ինչքան, որ տեսել եմ, կարծում եմ, որ ուժեղ էք ու աշխոյժ: Ես մաղթում եմ ձեզ երկար կեանք ու թող Աստուած ձեզ լաւ պահի:

Միքայէլ Երէցեան

 


ronaldo_123016

Ամերիկեան հանրածանօթ «Ի. Էս. Փի. Էն.» մարզական կայքին համաձայն, 2016-ի լաւագոյն ֆութպոլիստը ընտրուեցաւ Քրիսթիանօ Ռոնալտօ, որ ստացաւ վերոնշեալ կայքին կատարած քուէարկութեան ձայներուն 67 առ հարիւրը:

Ան Փորթուգալի հետ  հանդիսացաւ Եւրոպայի ախոյեան, իսկ իր ակումբին` Ռէալ Մատրիտի հետ տիրացաւ «Չեմփիընզ Լիկ»-ի եւ աշխարհի ակումբներու ախոյեանութեան տիտղոսներուն:

Իսկ տարուան լաւագոյն ակումբը ճանչցուեցաւ Լայսթըր Սիթի, որ տիրացաւ Անգլիոյ ֆութպոլի ախոյեանութեան` «Փրեմիեր լիկ»-ի տիտղոսին (57 առ հարիւր):

Ինչ կը վերաբերի լաւագոյն մարզիչի տիտղոսին, անիկա տրուեցաւ նոյնինքն Լայսթըրի իտալացի մարզիչին` Քլաուտիօ Ռանիերիին (60 առ հարիւր):

 


Welcome

...