Breaking News

ԵՐԵՒԱՆ, «Ակունք».- Տերսիմ (թրքական պաշտօնական անուանումը՝ Թունճելի) նահանգի Հոզաթ շրջանի Էրգան գիւղի մէջ գտնուող հայկական եկեղեցին, որ յայտնի է իբրեւ Էրգանի եկեղեցի, ամբողջական աւերման եզրին յայտնուած է:

Ինչպէս կը փոխանցէ Yeniozgurpolitika.org կայքը, վերակառուցման կարիք ունեցող այս եկեղեցին, պետութեան պահպանութեան տակ առնուելու որոշումէն ի վեր որեւէ կերպ չէ նորոգուած: Բացի ատկէ, Էրգանի եկեղեցին պարբերաբար կ՛ենթարկուի գանձագողերու յարձակումներուն:

Եկեղեցին կառուցուած է 975 թուականին. անոր պատերու ներքին հատուածին վրայ տակաւին պահպանուած են հայատառ որոշ արձանագրութիւններ:

Էրգանի եկեղեցին կը նկատուի Տերսիմի ամենամեծ ու ամենահին հայկական եկեղեցիներէն մէկը: Կը պատմուի, թէ 1915էն ի վեր եկեղեցին չէ գործած: Ցեղասպանութեան զոհ գացած է եկեղեցւոյ վերջին քահանան, որ սպաննուած է եկեղեցւոյ բակին մէջ:

Էրգան գիւղը կը յիշատակուի նաեւ Տերսիմի 1937-1938 թուականներու կոտորածներուն ժամանակ: Կը նշուի, թէ այնտեղ սպաննուած են գիւղի 200 բնակիչներ, որոնց զանգուածային գերեզմանը կը գտնուի նոյն գիւղին մէջ:

Պատմական Տերսիմ տարածքին վրայ կան 132 եկեղեցիներ ու 4 վանքեր, որոնց զգալի մասը աւերակ դարձած է:

ԵՐԵՒԱՆ, «Երկիր».- Երեքշաբթի, 31 Հոկտեմբերին Երեւանի մէջ մեկնարկած է Հայ Յեղափոխական Դաշնակցութեան Բիւրոյի եւ Հայաստանի Գերագոյն մարմինի համատեղ նիստը, որուն գլխաւոր օրակարգն է քննարկել ՀՅԴի դերակատարութիւնը կառավարութեան գործունէութեան մէջ:

Նիստի ընթացքին զեկոյցներու միջոցով պիտի ներկայացուին այն նախարարութիւններուն եւ մարզ-պետարաններուն գործունէութիւ-նը, որոնք կը գլխաւորուին Դաշնակցական նախարարներու եւ մարզպետներու կողմէ:

Historic Armenian houses in the Turkish city of Gaziantep have been turned into hotels, Ermenihaber.am reports.

The Armenian houses with centuries-old history, built with special stones for keeping the home cool in summer and warm in winter are today of great interest among tourists visiting the city.

The buildings which are now used as guesthouses have a history of 200-300 years.

One of the houses even features inscriptions in Armenia.

According to the owner of one of the guesthouses, the new lodgings are in great demand especially on the weekends.

Overnight stay in a double room, breakfast included, costs somwhere between 150 and 200 liras ($40-50).

A new documentary about Islamized survivors of the Armenian Genocide will be screened in Montreal. This event is organized by Armenian General Benevolent Union of Montreal, Socitey of Armenians From Istanbul – Bolsahay, Hamazkaine Armenian Cultural Association and Tekeyan Cultural Association of Montreal.

The movie will be screened on November 18, at 8:00 PM in the Bolsahay Union Center, 2855 Victor Dore, Montreal. Admission is $10

The documentary The Children of Vank tells the story of what happened to the few survivors of the 1915 genocide in the province of Dersim (“Tunceli” in Turkish) and of the 1937-38 Dersim massacre.

According to the documentary, the Armenian survivors of these two genocides were exiled by the Turkish government to other places across Turkey.

Due to the forced Turkification and Islamization policies of the Turkish government, the Armenian names of the survivors were changed and they were given Turkish names. They were then made to convert to Islam by reciting the Shahada, the public recitation of Islamic belief that is declared by all converts to Islam. Some were raised as Alevis in Alevi households.

The film is named after the Surp Garabed Vank (Saint Garabed Monastery) in the village of Halvori in Dersim. The word “Vank” means monastery in Armenian.

The Surp Garabed Vank, which is believed to have been built in the ninth century, was the only Armenian place of worship in Dersim that was not destroyed in the Armenian Genocide.

The monastery was bombed by Turkish forces in 1937 and its priest was arrested. It was completely demolished in the massacre in 1938 and the priest was brutally murdered—alongside other Armenians and Qizilbash/Alevis in the village of Halvori Vank.

“The Turkish state targeted all Qizilbash/Alevis across Dersim as well as the Christian community in that village in the 1937-38 genocide,” said Kazim Gundogan, the producer of the movie, speaking to the Armenian Weekly. “Almost all of them were killed. That is why, we named the people whose stories we told 75 years after the genocide ‘the children of the monastery (Vank)’.”

Kazim Gundogan and Nezahat Gundogan, the researchers of the movie, traced the Armenian survivors of these two genocides in the provinces of Konya, Bolu, Istanbul, Izmir, and Dersim and conducted interviews with them. Kazim Gundogan also wrote a book about the Armenians of Dersim entitled The Children of the Priest: Armenians of Dersim 1. “Our research on Armenians of Dersim is ongoing. We will publish a second book about the stories of the Alevi, Muslim, atheist and Christian Armenians of Dersim at the end of this year,” said Gundogan.

The documentary details the courageous yet traumatic lives of the surviving children and grandchildren of the monastery. It describes their shattered memories, their efforts of searching for their roots and their journey back to Dersim.

Gundogan emphasized that he would like to share the documentary with those who want to learn more about the Armenians of Dersim and the 1938 massacre by organizing premiers and talks about the movie across the world.

Ahmet Ak, who learns about his grandmother’s Armenian identity, says in the documentary: “I think she was so scared that she did not share anything with us. It is so hard to be an Armenian in these lands. And they lived through these difficulties in person so deeply.”

Kazim and Nezahat Gundogan have also produced two ground-breaking documentaries about the 1938 Dersim massacre: Two Locks of Hair: The Missing Girls of Dersim (2010) and Unburied in the Past (2013).

In 2012, the two also published a historic book called The Missing Girls of Dersim, which contains more than a hundred stories as well as several documents detailing the painful experiences of the surviving children of Dersim, who were kidnapped by Turkish soldiers or bureaucrats following the massacre.

At the press conference organized during the premier of the Children of Vank, the director, Nezahat, said that it took them four years to complete the making of the documentary.

“We all know that historical truths are covered up, hidden and denied by the official ideology and the official history narrative in our country. Hence, it takes a very long time to chase the truths and reveal them,” said Nezahat. “It is hard to be a Kurd, an Alevi, a woman, a homosexual, a child—to be the ‘other’— in these lands… But being an Armenian is even more difficult. Armenians are seen as ‘the other of the other,’” Nezahat added.

According to Nezahat, the documentary is not just a movie, it is what the filmmaker calls “a struggle for truth.” “I hope this movie will pave the way for revealing many other untold stories,” Nezahat explained. “And I hope it will help stop even greater sufferings and atrocities from taking place again.”

Armradio – Residents of Aliaga village in Van’s Bahcesaray region have taken the local Armenian church under protection, Akunq.net reports, quoting Mezopotamya Agency.

According to the source, the locals have also turned a vacant house into a “village hotel,” where visitors can stay free of charge.

Residents of the 7-household village have undertaken the maintenance of the “hotel” and are all cleaning it together. The hotel has two bedrooms, one living room,a kitchen and a bathroom.

The village imam Mehmet Vefa, who has been visiting the church for many years, has demanded that the authorities start a restoration work as soon as possible, stating that the church has come to the brink of destruction.

“We want Armenians to come to visit places of worship. We have a hotel where they will stay free if they come,” he said.

Aliaga is the highest village in the region, which makes it difficult to reach the church. Transportation is available on Mondays and Fridays. A walk to the village from Van city center will take two hours

ԴԱՄԱՍԿՈՍ, «Գանձասար».-  Շաբաթ, 28 Հոկտեմբեր 2017ին, Սուրիոյ տնտեսութեան եւ արտաքին առեւտուրի նախարար դոկտ. Մուհամմետ Սամէր ալ Խալիլ ընդունեց Հայաստանի Հանրապետութենէն ժամանած պատուիրակութիւն մը՝ տնտեսական զարգացման եւ ներդրումներու նախարար Սուրէն Կարայեանի գլխաւորութեամբ:

Հանդիպումին մասնակցեցաւ նաեւ Սուրիոյ մօտ ՀՀ դեսպան դոկտ. Արշակ Փօլատեան:

Սուրիոյ առեւտուրի նախարարը հայաստանեան պատուիրակութեան հետ քննարկեց երկու երկիրներուն միջեւ առեւտուրի փոխանակման ծաւալի աճման եւ ապրանքներու փոխանակումը կարգաւորող յանձնաժողովի մը յառաջացման մեքանիզմները:

Նախարար Խալիլ կոչ ուղղեց առեւտրական եւ ներդրումային յարաբերութիւնները զարգացնելու եւ քաղաքական ու հասարակական յարաբերութիւններու մակարդակին հասցնելու զանոնք՝ ընդգծելով, որ նախարարութիւնը ունի Հայասատան արտահանելու համար սուրիական ապրանքներու մատչելի ցանկ մը եւ կ՛ակնկալէ Սուրիա ներածման համար հայաստանեան ապրանքներու համապատասխան ցանկի մը պատրաստութիւնը՝ դիտել տալով որ Սուրիա ապրանքի փոխանակման եւ մաքսային տուրքերուն առնչուող դիւրութիւններ պիտի ընծայէ՝ գործնական աշխատանքի լծուելու համար:

Նախարար Խալիլ հայաստանեան ընկերութիւններուն կոչ ուղղեց մասնակցելու Սուրիոյ վերակառուցման աշխատանքներուն, որպէսզի կարելի ըլլայ օգտուիլ հայկական ընկերութիւններու կարելիութիւններէն, յատկապէս մետաղեայ կառոյցներու, պազելթային աշխատանքներու, ծրագրային եւ համակարգչային ճարտարագիտութեան շրջագիծէն ներս:

Իր կարգին, նախարար Կարայեան պատրաստակամութիւն յայտնեց մասնակցելու Սուրիոյ վերակառուցման եւ օժանդակելու յատկապէս ելեկտրական ցանցերու եւ ենթակառոյցներու վերաշինութեան աշխատանքներուն, նկատի ունենալով որ Հայաստան այս ոլորտներուն մէջ ունի հմուտ մասնագէտներ, աշխատողներ եւ ճարտարագէտներ:

Կարայեան շարք մը առաջարկներ ներկայացուց՝ հայաստանեան ապրանքներու սուրիական շուկայ արտածման համար, եւ փոխադարձաբար սուրիական արտադրութիւններու ներածման համար:

Հանդիպումէն ետք, նախարար Կարայեան լրատուամիջոցներու հետ իր զրոյցին ընթացքին ըսաւ, որ այցելութեան հիմնական նպատակն է զարգացնել Հայաստան- Սուրիա տնտեսական յարաբերութիւններն ու սուրիական կողմին հետ համագործակցութիւնը զանազան ոլորտներու մէջ եւ գործնական անմիջական քայլերու ձեռնարկել այս առումով: Յիշենք, որ նախորդ տարիներուն, Հայաստանի եւ Սուրիոյ միջեւ ստորագրուած կարեւորագոյն պայմանագրութիւններն ու փաստաթուղթերը կը վերաբերին տնտեսական, գիտական եւ արուեստի ոլորտներուն, ցամաքային եւ օդային փոխադրութեան, գիւղատնտեսութեան եւ հանքային հարստութեան, զբօսաշրջութեան եւ տեղեկատուական ծառայութիւններուն, տնտեսական փոխանակման մէջ հարկային քաղաքականութեան եւ երկու երկիրներուն մէջ սուրիական ու հայաստանեան արտադրութիւններու ցուցահանդէսներու կազմակերպման փոխըմբռնման յուշագիրի ստորագրութեան:

Երկու երկիրներու առեւտրական յարաբերութիւնները կը կարգաւորուին 1992ին ստորագրուած համագործակցութեան համաձայնագիրին հիման վրայ: Սուրիայէն Հայաստան կ՛արտածուին արեւի ջերմուժով ջրային ջեռուցման համակարգեր, հագուստ, համեմ, դեղորայք, կօշիկներ ու ծառի տունկեր, իսկ Հայաստանէն Սուրիա կ՛արտածուին առաւելաբար ժամացոյցներ եւ մարտկոցներ:

PanARMENIAN – System OF A Down frontman Serj Tankian is encouraging Baku to add him to the list of all the individuals who have been banned from Azerbaijan for visiting Nagorno Karabakh (Artsakh).

“Add me to that list as I’ve been to Artsakh more than once. Make it a +3 as I was w/ Atom Egoyan, Arsinee Khanjian & Eric Nazarian last time,” the world famous Armenian-American musician said in a tweet.

Tankian’s comments come after Baku banned celebrity chef Anthony Bourdain visited Armenia and Karabakh for an episode of CNN’s “Parts Unknown.”

“To be blacklisted by a country led by a despotic oil magnate is a badge of honor,” Tankian said in another tweet.

Bourdain thus joined a plethora of other celebrities, diplomats and ordinary citizens who have visited Karabakh.

(ՆՈՐ ՅԱՌԱՋ) – Դուք կը վարէք ՀՅԴ Հայ դատի կեդրոնական խորհուրդի նախագահի պաշտօնը։ Ինչպէս տեղեկացայ՝ նման պատասխանատւութիւն ստանձնած էք սիրայօժար կերպով եւ բաւական ժամանակ կը տրամադրէք այդ գործին։ Ինչո՞ւ վճարովի չէ այդ աշխատանքը։

– Սխալ չհասկցուելու համար տեղեկացնեմ թէ այդ խորհուրդը Հայ դատի կեդրոնական մարմինն է, որ ստեղծուած է ՀՅԴ բիւրոյի կողմէ եւ որուն հիմնական նպատակը Հայ դատի ռազմավարութեան մարտավարական մօտեցումները ճշդելն է։ Նաեւ այս խորհուրդը առիթ կը ստեղծէ որպէսզի աշխարհով մէկ տարածուած Հայ դատի ցանցերու աշխատանքն ու մշակուած քաղաքականութիւնը համադրուի եւ ընդհանրապէս փորձառութեանց փոխանակում կատարուի։ Ինչպէս որ այս օրերուն տեղի ունեցող Եւրոպահայութեան չորրորդ համագումարի ընթացքին ալ արծարծուեցաւ, պետութիւնները կը խօսին Հայաստանի կամ Արցախի մասին, իսկ մենք՝ (իմա՝ Հայ դատի յանձնախումբերը) մեր բնակած երկիրներու անունով է, որ կ՚արծարծենք մեր դատին առընչուող հարցեր, որպէս պահանջատէր քաղաքացիներ, մա՛նաւանդ Սփիւռքի տարածքին։ Հետեւաբար մեր տարած աշխատանքը պաշտօն չի սեպուիր այն իմաստով որ այս դերին մէջ բոլորս ալ կամաւորներ ենք։ Սակայն մեր գրասենեակները ունին պաշտօնէութիւն։ Մենք ունինք կեդրոնական հինգ յանձնախումբեր, որոնցմէ դուք քաջածանօթ ենք անշուշտ Եւրոպայի յանձնախումբին, որ չորս պաշտօնեայ ունի, Հայաստանի գրասենեակի պատասխանատու Կիրօ Մանոյեանը վճարովի պաշտօնեայ է, նոյնն է պարագան Միջին Արեւելքի յանձնախումբին, որու պաշտօնեան դարձեալ վճարովի է՝ յանձին Վերա Եագուպեանի, Մոսկուայի գրասենեակն ալ նոյնպէս պաշտօնէութիւն ունի, իսկ Ուաշինկթընի կեդրոնը վեց հոգինոց աշխատակազմ ունի։ Պէտք է ըսեմ թէ մեր բոլոր աշխատակիցներն ալ արհեստավարժ մօտեցումով եւ օրական 24 ժամ Հայ դատով զբաղող եւ մտածող անձեր են։ Ասոնց կողքին իմ եւ մեր խորհուրդի վարչական անդամները կամաւոր կերպով կը համադրեն գործող այդ ցանցերու աշխատանքը։

– Կրնայի՞ք ներկայացնել Հայ դատի ցանցերու գլխաւոր եւ հիմնական գործունէութիւնը։

– Նախ ըսեմ թէ մենք ունինք գրասենեակ եւ յանձնախումբ։ Գրասենեակին մէջ կը գործէ պաշտօնէութիւնը, իսկ տարբեր երկիրներու մէջ գտնուող յանձնախումբերուն մէջ ներառուած են մեր ընկերներն ու համակիրները, որոնք յառաջ կը մղեն Հայ դատի աշխատանքը։ Աւելի քան 35 երկիրներու մէջ կը գործեն Հայ դատի յանձնախումբեր, իսկ շուրջ 10 երիրներու մէջ ալ՝ գրասենեակներ, որոնցմէ հինգը ինչպէս ըսի կեդրոնական գրասենեակներ են, որոնք ուղղակի կապուած են Հայ դատի կեդրոնական խորհուրդին, իսկ միւսները՝ անուղղակի կերպով, նկատի ունենալով որ իւրաքանչիւրը իր շրջանի մարմիններու պատասխանատւութեան տակ կը գտնուի։ Եւրոպայի գրասենեակը կ՚աշխատի համաեւրոպական եւ միջազգային կազմակերպութիւններու ծիրին մէջ, Ուաշինկթընի գրասենեակը կը զբաղի ոչ միայն Ամերիկայի քաղաքականութեամբ, այլ նաեւ կը գործէ ընդհանրապէս արեւմտեան աշխարհի կեդրոնական կազմակերպութիւններու շրջանակին մէջ, Միջին Արեւելքի գրասենեակը հակառակ անոր որ Պէյրութ կը գտնուի, լիբանանեան, բայց նաեւ համա-իսլամական եւ համա-արաբական աշխարհի քաղաքական հարցերով կը զբաղի, իսկ Մոսկուայի գրասենեակը ընդհանրապէս Ռուսաստանի, ինչպէս նաեւ ԱՊՀ-ի երկիրներու Հայ դատի աշխատանքները կը վարէ։

– Դուք ըսիք, թէ զանազան երկիրներու միջազգային տարբեր կազմակերպութիւններու հետ կ՚աշխատիք։ Այդ շրջանակին մէջ ինչպէ՞ս կը ներառուի Հայ դատը։

– Վերջին 25-26 տարիներուն մենք կեդրոնացած էինք հայրենի պետականութեան հզօրացման աշխատանքներուն վրայ, որ կ՚ընդգրկէ Հայաստանն ու Արցախը։ Իսկ Հայ դատի օժանդակութեան այս դաշտը բաւական ընդարձակ է։ Առաջին գլխուն տակ կ՚իյնան Հայաստանի հզօրացումը, զայն արտաքին ճնշումներէն հեռու պահելը եւ մեր ապրած երկիրներու մէջ հայրենիքի համար առաւելութիւններ ստեղծելը։ Արցախի պարագային ասոնց վրայ կ՚աւելնան նաեւ ինքնորոշման իրաւունքի եւ անկախութեան ճանաչման ապահովումը։ Երկրորդը՝ Հայոց ցեղասպանութեան ճանաչումն ու հատուցումն է, երրորդը՝ հայապատկան հողերու պահանջատիրութիւնն է, ուր թաքուն կամ բացայայտ Հայեր կ՚ապրին, ինչպէս Ջաւախահայութիւնը կամ Արեւմտեան Հայաստանի շրջաններուն մէջ ապրող մեր հայրենակիցները։ Չորրորդը երիտասարդութեան եւ ընդհանրապէս հայ համայնքներու քաղաքականացման հարցն է։ Այս առումով որպէսզի խօսքէ գործի անցնինք՝ մշակած ենք յատուկ ծրագրեր։ Օրինակ Ուաշինկթընի մէջ ունինք «ANCA Capital Gateway» ծրագիրը, որուն հիմնական նպատակն է՝ ուսումը աւարտած երիտասարդին համար տեղ ապահովել մայրաքաղաքի միջազգային կազմակերպութիւններու մէջ, ուր յաջողելու պարագային ան կրնայ հոն մնայուն պաշտօնեայ դառնալ, ինչպէս՝ Միջազգային դրամատան կամ նման այլ հաստատութիւններու մէջ։ Ըսեմ, որ երբ կը խօսինք Հայաստանի ի նպաստ քարոզչական աշխատանքներու մասին, ատիկա միա՛յն քաղաքական դաշտին չի վերաբերիր։ Օրինակ մենք Ամերիկայի մէջ ունինք «Us-Armenia double Tax Treaty» ծրագիրը, որ Միացեալ Նահանգներու եւ Հայաստանի միջեւ դաշինքներ ստեղծելու նպատակ կը հետապնդէ, որպէսզի կրկնակի հարկերու հարցը լուծուի։ Այս գործին մէջ բնականաբար դեսպանատունն ալ պատասխանատւութիւն կը ստանձնէ։ Աւելցնեմ, թէ որոշ շրջաններու մէջ մենք նոյնիսկ փոքրաթիւ խումբերով հսկայական աշխատանքներ կրնանք իրագործել, նկատի ունենալով որ անոնց շուրջ ծուարած են քիչ առաջ նշուած յանձնախումբերը, որոնք Հայ դատի կամաւոր բանակը կը կազմեն։ Կրկին Ուաշինկթընի օրինակը բերելով ըսեմ, որ եթէ Ներկայացուցիչներու տան կամ Ծերակոյտի մէջ մեր դատի ի նպաստ որեւէ աշխատանք պիտի տարուի, նախ ընդհանուր ծրագիր մը կը մշակուի եւ կը գործադրուի Ուաշինկթընի մէջ, բայց այդ ուղղութեամբ ամէն մէկ նահանգի մէջ ճնշումներ կը բանեցուին, այս անգամ տեղական յանձնախումբերուն կողմէ, որոնք մեր պատգամը աւելի կը շեշտաւորեն։

– Հայրենի պետութեան հետ ձեր գործակցութիւնը ի՞նչ մակարդակի վրայ կը գտնուի։

– Մենք կը գործակցինք թէ՛ Հայաստանի դեսպանատուներու եւ թէ՛ Արտաքին գործոց նախարարութեան հետ, որուն քաղաքական գիծը մինչեւ 2018 թուականը կը մշակէ նախագահը։ Բայց եթէ ներազգային որոշ հարցեր կամ ծրագրեր կան, այդ պարագային կ՚աշխատինք Սփիւռքի նախարարութեան հետ։
Ըսեմ, նաեւ որ մենք կը կազմակերպենք տարեկան սեմինարներ, ուր արտաքին գործոց նախարարութիւնը կը ներկայացնէ իր առաջնահերթութիւնները, Հայաստանի համար նկատառելի դժուարութիւնները, իսկ մենք ալ՝ մեր գործունէութիւնը։ Այսինքն հոն նախ տեղի կ՚ունենայ տեղեկատուական փոխանակում։ Իսկ ինչ կը վերաբերի համադրումի աշխատանքներուն՝ զանազան հարցերու շուրջ թէ՛ պետութիւնը եւ թէ՛ Հայ Յեղափոխական Դաշնակցութիւնը կը ստանձնեն իրենց պատասխանատւութեան բաժինը, ինչպէս՝ Հայոց ցեղասպանութեան ճանաչման կամ Հայաստանի հանդէպ թուրք-ազէրական ճնշումները կասեցնելու առընչուող հարցեր։ Իսկ եթէ խնդիր մը կայ որու նկատմամբ նոյն մօտեցումը չունինք, այդ պարագային պարզապէս տեղեկութիւններու փոխանակում կը կատարենք եւ իւրաքանչիւրը իր մեթոտով կ՚աշխատի։

– Ձեր նշած յանձնախումբերու ցանցերը ի՞նչ տարողութիւն ունին եւ որո՞նք կը ներգրաւուին հոն։ Տարիքի սահմանափակում կա՞յ, թէ՝ ոչ։

– Ատիկա կախեալ է անկէ, թէ ո՛ր երկրի մէջ կ՚աշխատինք։ Գանատայի օրինակը բերելով ըսեմ, թէ հոն մենք յանձնախումբեր ունեցած ենք, որոնց անդամները ընդհանրապէս քաղաքական գիտութիւններու ուսանողներ եղած են, կամ ալ այլ ճիւղերու հետեւողներ, որոնք կը հետաքրքրուին քաղաքականութեամբ, բայց յատկապէս Հայ դատով։ Անշուշտ երբեմն շատ լաւ է հին եւ նոր սերունդներու խառնուրդը, որովհետեւ մէկը աշխատանքի փորձառութիւն ունի, իսկ միւսը՝ եռանդ եւ պայքարելու ոգի։ Իսկ այս երկուքի միատեղ ուժերը կ՚ապահովեն շարունակականութիւնը։ Աւելցնեմ, թէ մեր հարիւրաւոր տեղական յանձնախումբերու աշխատանքներուն կը հսկեն շրջանային յանձնախումբերը, որոնք ներկայ են աւելի քան երեսուն երկիրներու մէջ։ Այսինքն տարողութեան առումով երեք մակարդակ գոյութիւն ունի՝ տեղական, շրջանային եւ կեդրոնական։

– Դուք ինչպէ՞ս կը գնահատէք այս աշխատանքները՝ դրական արդիւնքները կամ թերացումներու պարագաները։ Վերջին հաշուով այստեղ դաստիարակչական հարց ալ կայ։ Ինչպէ՞ս կը դաստիարակուին ձեր անդամները։

– Հարցումը շատ հետաքրքրական է։ Բայց նախ արդար ըլլալու համար այս հարցումին թերեւս պէտք է պատասխանեն ուրիշները, որովհետեւ մենք գործին մէջ թաթխուած ենք։ Բայց եւ այնպէս կը տեսնենք թէ՛ դրական արդիւնքները եւ թէ՛ թերութիւնները։ Ըսեմ, թէ այս բոլորին լաւագոյն գրաւականը մեր ժողովուրդն է։ Ան իր նիւթական աջակցութիւններու կամ հանգանակութիւններու ճամբով, ցոյցերուն իր մասնակցութեամբ եւ մա՛նաւանդ գործով ներկայ է եւ կը գնահատէ տարուած աշխատանքը, եւ ատիկա արդէն մեզի գոհունակութիւն կու տայ եւ կ՚անդրադառնանք որ ճի՛շդ ճամբու վրայ կը գտնուինք։ Անկասկած, որ թերութիւններ կան եւ կրնանք աւելին ընել, օրինակ հետաքրքրութիւն արթնցնելու կամ մեր աշխատանքը գրաւիչ դարձնելու առումով։ Մեր մեծագոյն բախտաւորութիւնն այն է որ այսօր Սփիւռքի մէջ իր համահայկական աշխատանքներով Հայ դատը մեր երիտասարդութիւնը ամենէն հետաքրքրող մարզն է, ան ըլլա՛յ դաստիարակչական, կուսակցական, մարզական թէ մշակութային։ Երբ կը մօտենաս երիտասարդի մը, որ հայութեան հետ շատ քիչ առընչութիւն ունի, եւ իրեն հարցում կը յղես՝ կը տեսնես, որ զինք հետաքրքրող մարզը Հայ դատն է։ Բարեբախտաբար վերջին տարիներուն երիտասարդութիւնը զարթօնք կ՚ապրի ու անպայման կ՚ուզէ բան մը ընել եւ ատոր համար ալ կը մօտենայ մեզի եւ երբ կը տեսնէ, որ մենք անաչառ կերպով ու մեծ զոհողութիւններու գնով այս գործին կը տրամադրենք մեր ժամանակն ու ամբողջ էութիւնը, ինք ալ խրախուսուելով աշխատանքի կը լծուի։ Ըսեմ, թէ այս գործին առաջին գրաւականը նուիրումն է, որ բարեբախտաբար մե՛ր սերունդով պիտի չվերջանայ։ Մենք այն վախը ունէինք թէ միջինարեւելեան գաղութներու վերադասաւորումով եւ դասական Սփիւռքի այսպէս կոչուած՝ շիջումով երիտասարդութեան մէջ թափը պիտի պակսի, բայց ընդհակառակն, մենք յաջողեցանք ներազգային իմաստով նոր սերունդին մէջ Հայ դատի նկատմամբ հետաքրքրութիւն ստեղծել։ Ուրախալի է, որ նոյնիսկ ա՛յն սերունդին մէջ, որու ծնողները հեռացած են հայութենէն, կը տեսնենք այդ բոցկլտող կրակը, դէպի հայութիւն վերադառնալու փափաքը։

Հայ դատի աշխատանքներու դրական արդիւնքներէն են՝ Ցեղասպանութեան ճանաչումը բազմաթիւ երկիրներու կողմէ, Ամերիկայի Գոնկրէսին մէջ Հայաստանի օժանդակութեան վաւերացումը եւ ապահովումը, Եւրոպայի մէջ Հայաստանի եւ Արցախի յատկացուած զանազան հիմնադրամներու ներդրումները եւ այլն։ Իսկ թերացումներու կարգին կարելի է նշել մեր արհեստավարժ խումբին փոքրաթիւ ըլլալը, որ կապուած է մեր նիւթական կարողութիւններուն, որովհետեւ պաշտօնէութեան մեծ թիւ ունենալը հսկայական պիւտճէի կը կարօտի։ Առ այդ նիւթական խարիսխներ ստեղծելը եւ մեր ցանցերը աւելի՛ արհեստավարժ դարձնելը ապագայի մարտահրաւէրներն են, մա՛նաւանդ որ մեր դիմացը կեցած թշնամին միլիոններ կը ծախսէ հակաքարոզչական աշխատանքներու համար։
Նոյնպէս թերացում կարելի է նկատել կարգ մը հարցերու պարագային՝ որոշ ընդդիմութիւններու, այլազան խմբաւորումներու կամ այլ փոքրամասնութիւններու հետ աշխատանք տանելու բացակայութիւնը, անշուշտ՝ ժամանակի սղութեան պատճառով։

– Հայ դատով հետաքրքրուող ձեր անդամներու կամ շարքայիններու ո՞ր տոկոսը կու գայ հայկական դպրոցներէ։

– Ուր որ հայկական դպրոցներ կան՝ մեր անդամներու մեծ մասը այնտեղէն կու գայ։ Օրինակ Գանատայի ամէնօրեայ դպրոցները յաճախող երիտասարդութեան 80 տոկոսը կը փարի Հայ դատի աշխատանքներուն։ Իսկ հոն բնակող միջին տարիքի մարդիկ, որոնց երիտասարդութեան տարիներուն հայկական դպրոց չկար, իրենց ընտանեկան դաստիարակութենէն դրդուած եւ Միջին Արեւելքի հայկականութեան ջերմութիւնը պահպանած, մեզի կը մօտենան։ Անշուշտ Գանատայի օրինակը համատարած երեւոյթ մը չէ, ինչպէս Ամերիկայի Արեւելեան շրջանը, ուր միայն միօրեայ վարժարաններ կան. հոն ալ թէեւ լեզուն մաշած է բայց ազգային ոգին ներշնչելու եւ Հայ դատին նուիրուելու դաստիարակչական դերը ստանձնած են ակումբները եւ Եկեղեցին։ Այդ շրջաններու երիտասարդները պատանեկան եւ ուղեկից միութիւններուն (ՀՄԸՄ, Համազգային, ՀՕՄ) միանալով կը ստանան հայեցի դաստիարակութիւն եւ ի վերջոյ կը փարին Հայ դատին։

– Բայց այս երիտասարդներու ո՞ր բաժինը կը հետաքրքրուի հայերէն լեզուով եւ հայ մշակոյթով։

– Անկեղծ ըլլալու համար ըսեմ, թէ Հայ դատի աշխատանքներով զբաղող բոլոր երիտասարդներու մէջ չէ, որ հայերէն լեզուի նկատմամբ հետաքրքրութիւնը կ՚արթննայ, բայց մշակոյթի հանդէպ սէրը անշուշտ որ կ՚աւելնայ։ Որոշ շրջաններու մէջ –ինչպէս գիտէք– հայկական մշակոյթը նոր սերունդին մէջ այլ միջոցներով կը դրսեւորուի՝ պարի, թատրոնի կամ թարգմանուած գրականութեան ճամբով։ Նոյնիսկ երբեմն յեղափոխական երգերը լատինական տառերով կը գրեն ու կ՚երգեն, որովհետեւ հայերէն չեն գիտեր։ Անշուշտ որ լեզուն էական դեր կը խաղայ, բայց այսօր հայերէնով գիր ու գրականութիւն կարդացող երիտասարդներ գրեթէ գոյութիւն չունին։ Անոնք օտար լեզուներով թարգմանուած գիրքեր կը կարդան։ Հոս առիթէն օգտուելով ի մէջ այլոց նշեմ, թէ Հայ դատի յանձնախումբերուն եւ անդամներուն ջախջախիչ մեծամասնութիւնը ոչ-կուսակցականներ են։

– Դուք երիտասարդութիւնը ձեզի մօտեցնելու յատուկ աշխատանք կը տանի՞ք։

– Օրինակով խօսելու համար ըսեմ, թէ նախքան Պրիւսէլի հանդիպումը երկու շաբաթ առաջ Լոս Անճըլըսի մէջ նմանօրինակ համագումար մը կազմակերպեցինք՝ յատկապէս երիտասարդներու համար, որու ընթացքին քանի մը նիւթեր քննարկուեցան։ Հոն կային օտար մասնագէտներ, հայ դիւանագէտներ, ինչպէս Կարօ Փայլանը եւ ուրիշներ։ Մասնակցող երիտասարդներէն ոմանք եկած էին պարզապէս հետաքրքրութեան համար, գիտնալու թէ ի՛նչ կ՚անցնի կը դառնայ, իսկ ուրիշներ ալ՝ տեղեկութիւններ քաղելու եւ Հայ դատի աշխատանքներուն մօտէն ծանօթանալու նպատակով։ Եթէ 500 հոգի մասնակիցներէն միայն 10 տոկոսը ապագային մեզի միանայ, արդէն դրական երեւոյթ մըն է։

– Այստեղ կ՚ուզէի անդրադառնալ բառիս լայն իմաստով Հայութիւնը յուզող արդարութեան հարցին, խօսքը անշուշտ Հայաստանի իշխանութիւններու վարած քաղաքականութեան կը վերաբերի։ Հայ դատի յանձնախումբերու մէջ ընդգրկուած երիտասարդները արդեօք կը հետաքրքրուի՞ն Հայրենիքի մէջ արդարութիւն հաստատելու խնդրով, նկատի ունենալով որ ի վերջոյ պետականութեան ամրապնդման երաշխիքը արդար եւ ժողովրդավար կարգերն են։

– Այս հարցը անշուշտ որ կը հետաքրքրէ երիտասարդները։ Բայց հոս անմիջապէս պէտք է ըսեմ, թէ մենք կը փորձենք ընդհանրապէս Հայ դատի համակարգը զերծ պահել թէ՛ Հայաստանի ներքին իրադարձութիւններէն եւ թէ՛ Սփիւռքի արատաւոր երեւոյթներէն, որպէսզի մեր յանձնախումբերը կեդրոնանան արտաքին աշխարհի մէջ տարուելիք աշխատանքներուն վրայ։ Գիտէք, ես օտարազգի բարեկամներ ունիմ եւ յաճախ իրենցմէ կը լսեմ, թէ՝ «երբ դուն հարցի մը պարագային օտարներու առջեւ կը զգետնես քու երկիրդ կամ դատդ, ատիկա քեզմէ 10-20 տարի կը պահանջէ որպէսզի վերականգնես եւ սրբագրես սխալդ, հետեւաբար պէտք չէ օտարներու առջեւ բանաս քու ներքին աղտոտ լաթերը»։ Անշուշտ որ Հայ դատի աշխատանքներուն լծուած երիտասարդները դժգոհ են Հայաստանի մենաշնորհներու կամ փտախտի հարցերէն, Սփիւռքի մաշումի կամ անտարբերութեան խնդրէն, բայց անոնք ա՛յլ խողովակներով ազդեցութիւն կը բանեցնեն տուեալ երեւոյթներուն վրայ։ Օրինակ մեր յանձնախումբի անդամները շատ զգոյշ են, որ օտար գոնկրէսականներու առջեւ չբանան այդ կծիկը, բայց անոնք ուրիշ կազմակերպութիւններու ճամբով կ՚արտայայտեն իրենց բողոքը՝ ցոյցերով, քարոզարշաւներով եւ այլն։ Ի վերջոյ, իւրաքանչիւր երիտասարդ արդարութեան պահանջքի սուր գիտակցութիւնը ունի, բայց մենք կը փորձենք բացատրել, թէ գործի յաջողութեան համար պէտք է քաղաքական հասունութիւն ունենալ։

– Ըսել կ՚ուզէի, թէ երբ երիտասարդ մը անարդարութիւն կը տեսնէ՝ ներքին տագնապ մը կ՚ապրի։ Ան ի՞նչպէս կը լուծէ այդ հարցը։

– Երիտասարդները նշեալ հարցը ո՛չ թէ կը լուծեն, այլ՝ պարզապէս տարբեր ձեւով կ՚արտայայտեն ու ատոր համար տարբեր միջոցներ կը գտնեն եւ ըստ իս ճիշդը ա՛յդ է, որովհետեւ մէկու մը համոզումը պէտք չէ փոխուի, նկատի ունենալով որ ամէնքս ալ արդարութեան ծարաւը ունինք եւ ճաշակած ենք անարդարութեան հետեւանքները։ Եթէ կը յիշէք, Հայաստանի մէջ Դաշնակցութեան գործունէութիւնը արգիլուեցաւ եւ կուսակցութեան ղեկավարները բանտ նետուեցան։ Լաւ կը յիշեմ, որ այն օրերուն եւ այդ տագնապալի շրջանին մենք Ամսթերտամի մէջ հանդիպում ունեցանք Լեւոն Տէր Պետրոսեանի Արտաքին գործոց նախարարին հետ եւ ես ներկայ էի այդ ժողովին, որպէսզի որոշ աշխատանքներ համադրենք եւ Հայաստանի վարկը խնդրոյ առարկայ չդառնայ։ Մենք հարուածուած ըլլալով հանդերձ՝ ունեցանք այդ գիտակցութիւնը եւ պրն. Ա. Արզումանեանի ու իր աշխատակիցներուն հետ քննարկեցինք հարցին բոլոր երեսները։ Միւս կողմէ մեր անհամաձայնութիւնը արտայայտելու համար Սփիւռքի մէջ բողոքի ցոյցեր կազմակերպեցինք…։ Մէկ բան յստակ է որ քանդելը շատ աւելի դիւրին է, քան՝ կառուցելը։

– Սփիւռքի կազմակերպութիւնները իրենց աշխատանքին համար նիւթական ապահովելու համահայկական հարցը ունին։ Դուք ձեր գործի ֆինանսական բաժինը ինչպէ՞ս կը հայթայթէք։

– Մենք տեղական, շրջանային եւ կեդրոնական հանգանակութիւններով մեր յանձնախումբերու գործունէութիւնը կ՚ապահովենք։ Օրինակ՝ շուրջ մէկուկէս տարի առաջ Փարիզի մէջ կայացած հանգանակութենէն գոյացած գումարը յատկացուցինք Եւրոպայի, Միջին Արեւելքի եւ Հայաստանի գրասենեակներուն, իսկ Ամերիկայի մէջ պարբերաբար «թելեթոն» կը կազմակերպենք տեղւոյն ցանցերը պահելու համար։ Բացի ատկէ, մենք Հայ դատի բարեկամներու ցանց մը ունինք, որոնք կամաւոր կերպով մեզի յատկացումներ կ՚ընեն, որոնց ի դիմաց մենք իրենց տեղեկութիւններ կը փոխանցենք տարուած աշխատանքներուն մասին։ Ըսեմ, թէ վերջին տարիներուն մենք նաեւ կը հրատարակենք հանգանակային մանրամասն հաշուետւութիւն մը, ուր ծախսուած իւրաքանչիւր սենթին համար հաշիւ կը ներկայացնենք։ Հպարտօրէն կրնամ ըսել, որ նիւթականի մեր հիմնական աղբիւրը ժողովուրդն է, որ մեր գործին հաւատք կ՚ընծայէ։ Անշուշտ կարելի է այլ կազմակերպութիւններէ օժանդակութիւն ստանալ, բայց այդ պարագային պէտք է ընդունինք իրենց պայմանները եւ մենք կը խուսափինք ատկէ ու չե՛նք ուզեր ոեւէ մէկուն պարտական ըլլալ։

Ժիրայր Չոլաքեան

 

Ձախէն աջ՝ Հայ Դատէն Թերեզա Երիմեան եւ Ռաֆֆի Գարագաշեան, քոնկրեսական Քրիս Սմիթ, Արամ Համբարեան եւ Հայ Դատի «Աբօ Սաղտճեան» վարժողական ծրագիրի մասնակից Արենի Մարկոսեան

ՈՒԱՇԻՆԿԹԸՆ.- Ամերիկայի Հայ Դատի յանձնախումբը կը տեղեկացնէ, թէ մայրաքաղաք Ուաշինկթընի մէջ կայացող «Ի Պաշտպանութիւն Քրիստոնեաներու» համաժողովին ընթացքին, ամերիկեան կառավարութիւնը յայտարարած է, թէ պիտի որդեգրէ Հայ Դատի յանձնախումբին, ինչպէս նաեւ Միջին Արեւելքի մէջ քրիստոնեաներու պաշտպանութեան համար աշխատանք տանող շարք մը այլ կազմակերպութեանց այն առաջարկը, ըստ որուն՝ Միացեալ Նահանգներու կողմէ տրամադրուող մարդասիրական օժանդակութիւններուն մէկ մասը պիտի հասցէագրուի ուղղակի քրիստնեաներուն եւ հալածուող այլ փոքրամասնութիւններու՝ ոչ-կառավարական եւ կրօնական բարեսիրական կազմակերպութիւններու միջոցով։

Քաղաքականութեան այս յատկանշական փոփոխութիւնը, «Ի Պաշտպանութիւն Քրիստոնեաներու» համաժողովին ընթացքին՝ Հոկտեմբեր 25ին, յայտարարուած է Միացեալ Նահանգներու փոխնախագահ Մայք Փենսի կողմէ։ Նախապէս, նման օժանդակութիւններ սովորաբար ՄԱԿի խողովակով կը կատարուէին։

Նշենք, որ այս տարի եւս համաժողովի հովանաւորներէն մէկն է Ամերիկայի Հայ Դատի յանձնախումբը։ Վերջին հինգ տարիներուն, Հայ Դատի յանձնախումբը եւ այլ կազմակերպութիւններ կը պնդէին, որ ՄԱԿի միջոցաւ տրամադրուող օժանդակութիւններէն բաւարար նպաստ չի հասնիր Միջին Արեւելքի քրիստոնեաներուն եւ այլ փոքրամասնութիւններու, որոնք ցեղասպանական արշաւներու թիրախ դաձած են։

Մայք Փենս՝ իր ելոյթին ընթացքին

Մայք Փենս՝ իր ելոյթին ընթացքին

Իր ելոյթին ընթացքին, Միացեալ Նահանգներու փոխնախագահ Մայք Փենս ողջունեց ներկաները։ Փենսի նշած կրօնական առաջնորդներուն շարքին էր յատկապէս Արեւելեան թեմի առաջնորդ Օշական արք. Չօլոյեանը։ Ան նաեւ յիշեց Միջին Արեւելքի այն շրջանները, ուր քրիստոնեաներ կը հալածուին, եւ անոնցմէ մէկն էր՝ «Հայկական բարձրաւանդակները»։ Փենսի ելոյթը ամբողջութեամբ կարելի է դիտել https://youtu.be/RiCg6sZQ6IU?t=15m47s կայքէջին վրայ:

Ամերիկայի Հայ Դատի յանձնախումբի գործադիր վարիչ Արամ Համբարեան իր կարգին ողջունեց այս որոշումը, որուն շնորհիւ հալածուող քրիստոնեաներն ու այլ փոքրամասնութեանց ներկայացուցիչներ, ներառեալ՝ հայեր, օժանդակութիւններու իրենց արդար բաժինը պիտի կարենան ստանալ։

Միւս կողմէ, «Ի Պաշտպանութիւն Քրիստոնեաներու» համաժողովի փոխնախագահ Էնտրու Տորըն, կազմակերպութեան 5 առաջնահերթութիւններուն շարքին նշեց Հայոց Ցեղասպանութեան ճանաչումը։

Յիշենք, որ այս տարուան համաժողովին նաեւ մեծարուեցաւ քոնկրեսական Քրիս Սմիթ (Հ., Նիւ Ճըրզի), որ նոյնպէս ողջունեց այս որոշումը։

Համաժողովին ներկայ էին Հիւսիսային Ամերիկայի Հայ Աւետարանական միութեան հոգեւոր հովիւ վեր. Պերճ Ճամպազեան եւ Ամերիկայի Հայ Աւետարանչական ընկերակցութեան գործադիր վարիչ Զաւէն Խանճեան։

Համաժողովին մասին անմիջական եւ յաւելեալ տեղեկութեանց համար, այցելել anca.org/facebook եւ anca.org/twitter կայքէջերը։

1027choloyan_Djambazian

Ձախէն աջ՝ Արամ Համբարեան, առաջնորդ Օշական արք. Չօլոյեան, վեր. Պերճ Ճամպազեան եւ Զաւէն Խանճեան

Israeli President Reuven Rivlin (L) presents French-Armenian singer Charles Aznavour the Raoul Wallenberg medal at the presidential compound in Jerusalem in recognition of his family’s efforts to protect Jews and others persecuted during World War II (Photo: AFP)

TEL AVIV (Daily Mail) – French Armenian singing legend Charles Aznavour was honored in Israel on Thursday for his family’s efforts to protect Jews and others persecuted by the Nazis during World War II.

The 93-year-old known as France’s Frank Sinatra still performs and is due to give a concert in Tel Aviv on Saturday.

He received the honor from Israeli President Reuven Rivlin, who spoke of his love of Aznavour’s music, saying “La Boheme” was his favorite song.

Rivlin presented him with The Raoul Wallenberg Award, named for the Swedish diplomat who helped thousands of Jews flee Nazi-controlled Hungary during World War II.

Aznavour’s family “hid a number of people who were persecuted by the Nazis, while Charles and his sister Aida were involved in rescue activities,” Rivlin’s office said in a statement.

The International Raoul Wallenberg Foundation, based in New York, presents the award and Aznavour chose to receive it in Israel, it said.

Aznavour, who was born in Paris, spoke of his Armenian origins on Thursday, referring to Armenian Genocide of 1915 orchestrated by the Ottoman Empire.

His parents fled to France to escape the massacres that more than 20 countries have recognized as a “genocide”, s charge strongly denied by Turkey.

“We have so many things in common, the Jews and the Armenians, in misfortune, in happiness, in work, in music, in the arts and in the ease of learning different languages and becoming important people in the countries where they have been received,” he said.

“We have so many things in common, the Jews and the Armenians, in misfortune, in happiness, in work, in music, in the arts and in the ease of learning different languages and becoming important people in the countries where they have been received,” he said.

Aznavour’s hits have included “She,” “Hier Encore” and “La Mamma.”

He is also credited in more than 60 movies, defying detractors who pointed to his unconventional looks to become one of France’s most iconic singers.

Aznavour thanked Raoul Wallenberg Foundation for the award and the Israeli President for the reception. The world famous singer also inquired when Israel will recognize the Armenian Genocide, stressing that Jews and Armenians have many similarities.

In response, Rivlin said that it’s a political issue and the issue was raised at the parliament of Israel every year when he was a Knesset member and President. He noted that he talked about the Armenian Genocide of 1915 rather clearly at the UN in 2015.

From left to right: Nurcan Vayiç and Cemil Aksu

8-Year-Old Daughter Left Without Parents

HOPA, Turkey – A Hamshen Armenian husband and wife have been arrested by Turkish authorities within two days of each other for being Armenian. As a result of the arrest, their eight-year-old daughter Arev, who witnessed her parents being hauled away, is now alone.

According to Turkish media, Cemil Aksu was arrested Wednesday while Nurcan Vayic was arrested two days prior during when Turkish police raided their house in the middle of the night.

Vayic has already been convicted and sentenced to three months imprisonment for her anti-government writings online while the husband has not been charged yet.  Aksu and Vayic were both bloggers who actively criticize the Turkish government.

Vayic has extensively written about the growing fascism in Turkish government, which has recently called for persecution of the people of Hamshen. Her friends are convinced that her arrest was a direct result of an organized plot against her.

The town of Hopa, in the Hamshen region of Turkey is 11 miles from the Georgian border near Javakhk.

Մեր նախահայրերը Աստուածաշունչը հայերէնի թարգմանելով զայն մատչելի, տեսանելի ու շօշափելի դարձուցին մեր ժողովուրդին եւ անոր ուղղելով Աստուծոյ խօսքին մեր կեանքերուն մէջ Աստուածաշունչի արժէքները վաւերական իրականութեան վերածեցին:

Արդ, մեր զաւակներուն հոգեւոր ու բարոյական արժէքները ներկայ աշխարհի հոսանքներուն դիմաց ամրօրէն պահելու եւ Աստուածաշունչը դարու պահանջքներուն համահունչ ձեւով ու ոճով երիտասարդութեան հրամցնելու հրամայականէն մեկնած՝ Արաբական Ծոցի Երկիրներու Աստուածաշունչի ընկերակցութեան Տնօրէն՝ Տոքթ. Հրայր Ճէպէճեան, սիրայօժար ստանձնեց «Երիտասարդ Ընտանիքի Աստուածաշունչը» սքանչելի հատորի հրատարակութեան ողջունելի աշխատանքը:

Չորեքշաբթի, 25 Հոկտեմբեր 2017ին Տոքթ. Ճէպէճեան այցելեց Քուէյթի Ազգային վարժարան, ընկերակցութեամբ Քուէյթի Աստուածաշունչի Ընկերակցութեան Տնօրէն Շէյխ Եուսէֆ Սապրիի եւ Արժ. Տ. Արտակ Ա. Քհնյ. Քէհեայեանի ու իւրաքանչիւր աշակերտի (առաջինէն վեցերորդ) նուիրեց նշեալ գեղատիպ գիրքը, քաջալերելով ներկայ սերունդը կարդալու Աստուծոյ խօսքը, հասկնալու եւ կեանքի վերածելու անոր պատգամները։

Սիրելի լաւալաբնակ հայրենակիցներ,

Կը վերյիշեցնենք, որ Լաւալի քաղաքապետարանի ընտրութիւնները (élection municipale) տեղի պիտի ունենան Կիրակի, 5 Նոյեմբեր, 2017-ին:

Կ’ուզենք ձեր ուշադրութեան հրաւիրել, որ բոլոր անոնք որոնք 5 Նոյեմբերին չեն կրնար ընտրութեան մասնակցիլ, քաղաքապետութիւնը յաւելեալ առիթ մը կ’ընծայէ իրենց, (pre election) Կիրակի, 29 Հոկտեմբերին առաւօտեան ժամը 11-էն երեկոյեան ժամը 8։

Կը տեղեկացնենք ձեզի, որ Արամ Էլակէօզի ընտրական արշաւը կը շարունակուի Լաւալի Հայ Կեդրոնի 3րդ յարկէն, Երկուշաբթի 23 Հոկտեմբերէն մինչեւ 29 Հոկտեմբեր, կէսօրէ ետք ժամը 5-9, իսկ Շաբաթ, 28 Հոկտեմբերին՝ առաւօտեան ժամը 11-էն կէսօրէ ետք ժամը 5:

Նախընտրութիւններու օրը Կիրակի, 29 Հոկտեմբերին առաւօտեան ժամը 11-էն երեկոյեան ժամը 8, կարիքը ունինք հեռաձայնող կամաւորներու, ինչպէս նաեւ վարորդներու:

Հայ Դատի Յանձնախումբի թեկնածուներն են գործող քաղաքապետ մարք Տեմերս եւ Արամ Էլակէօզ:

Կը յուսանք կ’ընդառաջէք մեր կոչին եւ կը բերեք ձեր աջակցութիւնը:

Լաւալի Հայ Դատի Յանձնախումբ

(Armradio) – The Armenian Artsvaber Monastery in Van’s Ercis (Archesh) region is on the verge of disappearance. Treasure hunters have dug deep holes in the monastery, while local residents throw the garbage there, Akunq.net reports, quoting Turkish Gazetekarinca.com website.

Artsvaber was built in the 7-8th centuries and was one of the three important monasteries of the region. There were 60 students at the church school in 1393. The monastery was renovated between 1409 and 1414.

Երեքշբաթի, 24 Հոկտեմբեր 2017-ի երեկոյեան,  Թեմիս Առաջնորդ Գերաշնորհ Տէր Բաբգէն Արքեպիսկոպոս Չարեան ներկայ գտնուեցաւ Լիբանանի Հիւպատոսարան, ընդառաջելով Հիւպատոս Ֆատի Զիատէի հրաւէրին՝ Մելքիդ Յոյն Կաթոլիկ Եկեղեցւոյ նորընտիր Պատրիարք Իւսէֆ Ապսի նուիրուած ընդունելութեան։

Սրբազան Հայրը հայ համայնքի անունով, շնորհաւորեց Պատրիարքը եւ բեղուն գործունէութիւն մաղթեց իր նոր առաքելութեան մէջ։

(Eurasianet) – Turkey has detained an influential Turkish businessman and philanthropist who has been one of the leading voices in Turkey’s ongoing struggle to come to terms with a dark chapter of its history.

Osman Kavala was arrested at Istanbul’s Atatürk airport October 19, after returning from a meeting with the Goethe Institut in the south-eastern city of Gaziantep. Kavala was detained for an initial seven days; the T24 news agency quoted his lawyer Ferat Cagil as saying that he was taken to the city’s counter-terrorism police department and that a “secret inquiry” had been launched concerning Kavala.

It appears that Kavala could have been caught up in Ankara’s ever-widening hunt for those linked to exiled cleric Fethullah Gülen, recognized as “terrorist” by the Turkish government. Sources close to the Turkish interior ministry told T24 that Kavala’s detention was in connection with meetings he had held before 15 July 2016.

That was the day of the attempted coup, which the Turkish authorities have blamed on Gülen’s followers. Over a year on, the crackdown against those “Gülenists” and their supposed fellow travellers has not abated. As of July, at least 150,000 people had been sacked or suspended, and 50,000 imprisoned. While the authorities have loosened some of their sweeping emergency powers, this new-found flexibility has not been extended to terror suspects — who form the bulk of those detained.

Two United States embassy staff have even become entangled in this cycle of denunciations — hence the current spat between Ankara and Washington on issuing visas. Kavala has been unceremoniously brought into this discussion, too — in a speech before members of the ruling AKP party on October 24, Erdogan referred to the businessman as “Turkey’s Soros.”

It’s hardly a new moniker; others have called him the “red billionaire” for his inherited wealth and his use of it to fund a variety of liberal and leftist causes.

While he is something of a hate figure for the Turkish nationalist right, Kavala is a well-respected figure in Turkish civil society circles, working closely with the Helsinki Committee and Open Society Foundations. He is perhaps best known for his strong commitment to improving Turkish-Kurdish relations, and for dialogue with Turkey’s neighbors — including Cyprus, Greece, and particularly Armenia.

Kavala’s Anadolu Kültür foundation, established in 2002, has over the last decade been one of Turkey’s leading institutions working on improving contacts with Armenia. Agos, an Istanbul-based Turkish-Armenian weekly, reported that police searched the organization’s officesfollowing Kavala’s detention, where they confiscated a number of computers.

With the assassination of the founder of Agos Turkish-Armenian journalist Hrant Dink by a Turkish ultra-nationalist in January 2007, Kavala accelerated his efforts and increased his support for artists and academics working on Turkish-Armenian reconciliation. Kavala’s fight for a transparent and fair trial of his friend’s killer Ogun Samast earned him respect among Turkey’s Armenian community.

Unusually for a prominent Turkish public figure, Kavala has even visited Armenia himself. Last April, he paid his respects at Yerevan’s Armenian Genocide Museum Institute. In an interviewwith the Armenian web publication CivilNet the following month, Kavala went on to praise the German Bundestag’s resolution on the Armenian genocide as an example of a healthy cross-party consensus reviewing the darker chapters of national history.

He has understandably had to choose his words carefully on such a thorny topic: at a panel discussion in the restive city of Diyarbakir last October, Kavala stressed the need to explain to Turks that the imperative for reconciliation with Armenians was not simply a question of recompensation — but about “making Turkey a more civilized and democratic state” for all its inhabitants.

Kavala has since continued his calls for a “sincere dialogue” with Armenia and a “more effective way” to convince Turkish society of its necessity. The Anadolu Kültür foundation has sought to achieve that through supporting the classification and sometimes renovation of cultural monuments in eastern Turkey — one example being the Surp Giragos Armenian church in Diyarbakir, whose reopening Kavala attended in 2011. In past years, these projects have been conducted with government support, as was the case in renovations of ruined churches in the ancient capital of Ani on the Armenian-Turkish border.

While it may not have endeared him to Turkey’s political class, Osman Kavala’s work on Turkish-Armenian reconciliation is very unlikely to be the primary reason for his detention. Nevertheless, it has come to the fore in recent days — Armenian analysts and Caucasus-watchers have highlighted Kavala’s commitment to scaling what many see as an insurmountable obstacle in relations between the two communities.

Turkish-Armenian writer Sevan Nisanyan, who fled Turkey on 14 July, wrote in a blog post that whatever the reasons given, the detention of Osman Kavala was “an attack on those committed to cultural pluralism in Turkey.”

By Harut Sassounian
Publisher, The California Courier

The Armenian Catholicosate of Cilicia (headquartered in Antelias, Lebanon) filed a lawsuit on April 25, 2015, against the government of Turkey seeking the return of its historic seat in Sis (present-day Kozan district of the Adana Province) which was confiscated in 1921.

The first of its kind lawsuit was filed in the Constitutional Court of the Turkish Republic because the claim raised issues of property rights that lower courts would not have jurisdiction to overturn the maze of laws adopted by Turkey in 1915 and succeeding years. At the recommendation of the Justice Ministry of Turkey, the Constitutional Court referred the Armenian Church lawsuit to the lower courts. The lawyers for the Catholicosate of Cilicia, however, decided to appeal the case directly to the European Court of Human Rights (ECHR) in Strasbourg, France, on December 8, 2016.

The issue of sidestepping submission of the Catholicosate’s lawsuit to a lower court in Turkey is critical in view of the requirements of the European Court of Human Rights that before any case is brought to the ECHR, all local legal remedies must first be exhausted, starting with the lowest court and ending with the highest court of the country being sued.

On October 19, 2017, addressing the conference of the Armenian Cause in the European Parliament in Brussels, His Holiness Catholicos Aram I of the Great House of Cilicia criticized the single judge from ECHR who had rejected the Armenian Church’s lawsuit finding it inadmissible. Until this announcement, there was no news about the status of the lawsuit. I contacted the ECHR headquarters in Strasbourg inquiring about the Armenian Church’s claim. I was informed that a single judge indeed has the authority to reject any lawsuit, which in this case was not first submitted to a lower court in Turkey in order to exhaust all local remedies, and that the letter of rejection was sent to the Catholicosate in March 2017. More ominously, I was told by ECHR that the judge’s decision could not be appealed!

I then contacted Payam Akhavan, a member of the Catholicosate’s legal team and Professor of International Law at McGill University in Montreal, Canada, inquiring why no announcement was made earlier by the Catholicosate regarding the rejection of the lawsuit six months ago. Prof. Akhavan explained that the ECHR judge had sent the letter to the wrong address! The Catholicosate then wrote to that judge “expressing serious concern on miscarriage of justice; that a single judge could throw out what was clearly a well-argued case, and waited until recently for a standard response that there is no appeal, and the decision is final.”

In his Brussels speech on Oct. 19, 2017, Catholicos Aram the First harshly condemned the ECHR for rejecting the Church’s lawsuit: “Why would the European Court of Human Rights so easily reject our case knowing that no lawyer would dare to bring such a case before the Turkish courts? How could a single judge throw out a 900-page Application, historically and legally well substantiated by some of the best international lawyers? Why was our legal team not given a chance for a hearing? Is everybody now afraid to confront Turkey’s appalling record of human rights violations? We are astonished and, in fact, deeply disappointed at this miscarriage of justice, particularly at this crucial juncture of modern history when Europe is expected, in faithfulness to its values and principles, to consider justice above geopolitical interests…. Europe is essentially a community of values, not merely political and economic interests. Therefore, I still hope that the European Court of Human Rights will reconsider the admissibility of the case on the basis of justice and human rights. In spite of the denial of justice, the Armenian people will continue to struggle for justice.”

Prof. Akhavan called the ECHR judge’s decision “scandalous.” He then added in his email to me: “By the measure of several highly experienced ECHR lawyers, this decision is totally unacceptable. It shouldn’t be forgotten that our counsel was Tim Eicke QC [Queen’s Counsel], who is now the British judge on the ECHR. He of course is conflicted from involvement in the case, but there is a sense among many that the Court is too afraid of confronting post-coup Turkey with such controversial cases.”

Prof. Akhavan also stated that the next steps for this lawsuit “are either to re-submit the case with some new facts such as the impossibility of going back to the Turkish courts under current circumstances, or to go back to the Turkish courts, waste a lot of resources, and come back to the ECHR once again. It is a ludicrous decision because everybody knows that is exactly what will happen. It is a hot potato the ECHR doesn’t want to handle….”

In conclusion, I would suggest that the Catholicosate of Cilicia make public the complete files of its lawsuit, including the 600-page submission to the Turkish Constitutional Court and its response, and the 900-page filing to the European Court of Human Rights and its response. After all, this is not a private lawsuit, but one dealing with the Armenian nation’s property demands from Turkey!

 

Welcome

...