Հորիզոն շաբաթաթերթի գրական յաւելուածը
«Բնիկ որտեղացի՞ էք»։
Կ. ՍՈՒՐԷՆԵԱՆ
Անուադիրը ապուպապն է, նահապետն է, տոհմապետը, ում անունով կոչւում է գերդաստանը ու ընդմիշտ հաւատարիմ մնում անուանակոչութեանը։
Մեր գերդաստանի անուադիրը այնքան է սիրել ու գուրգուրել իր Continue reading “ԳԵՐԴԱՍՏԱՆ”
Խիւն ի մորին մասխարանայր,
Ի ծառէ ծառ կու պորտքտայր,
Զէդ ուլ պառչէր, զէդ տղայ կու լայր,
Ամեն մարդու բանիւ լինայր։
Այս քառատողը առնուած է «Գովանք թռչնոց» չափածոյ ընդարձակ Continue reading “Պատկերներ անցեալէն (Զ.)”
2 սեպտեմբեր 1938-ին Սուրիական պետութեան մաս կազմող Աղեքսանդրէթի սանճաքը կը հռչակուի իբրեւ Հաթայի պետութիւն։ Շրջանի հայերը, արաբները, յոյները եւ քիւրտերը դժգոհ են այս կարգադրութենէն, որովհետեւ ատիկա քայլ մըն էր շրջանը ամբողջապէս Թուրքիոյ կցելու համար։ Աղեքսանդրէթի, Անտիոքի, Continue reading “Պատկերներ անցեալէն (Ե.)”
19-րդ դարու երկրորդ կիսուն Բողոքական շարժումը Քեսապի շրջանին մէջ մեծ յաջողութեան կը հասնի: Քէօրքիւնէ գիւղին մէջ եւս կը կազմուի Աւետարանական համայնք: Կամաց-կամաց կ՚անշքանայ գերեզմանատան մէջ գործող Ս. Ստեփանոս մատուռը: Ըստ հայատառ թրքերէն արձանագրութեան մը՝ նոր եկեղեցւոյ նաւակատիքը տեղի կ՚ունենայ 8 յունուար 1898-ին, կ՚աւարտի 21 յուլիս 1899-ին: Continue reading “ՊԱՏԿԵՐՆԵՐ ԱՆՑԵԱԼԷՆ (Դ.)”
Իւրաքանչիւր ընտանիք ունի իր պատմութիւնը: Հայուն պարագային, մեր պատմութիւնը ունի իր իւրայատկութիւնները, որոնց մէջ տիրական են ցեղասպանութիւնը եւ տեղահանութիւնը: Մեր արմատները, որոնք սկսան պատմական Հայաստանէն եւ Կիլիկիայէն, տարածուեցան ամբողջ աշխարհի մէջ:
Իմ ընտանիքի արմատները կու գան Այնթապէն եւ Հասան Պէյլիէն: Continue reading “«Այս վիճակը ապագայի չի տանիր մեզ»”
Ընթերցողի ուշադրութեան կը յանձնենք Ռուբէնի (Մինաս Տէր Մինասեան) յուշերէն վերցուած այս հատուածը, որ կը վերաբերի 20-րդ դարասկզբի ուշագրաւ իրադարձութիւններէն՝ ռուս կայսրութեան կողմէ Հայց. եկեղեցւոյ կալուածներու բռնագրաւման փորձին։
Սերգէյի [Արամ Մանուկեան — խմբ.] ընկերները, որ Շուշիէն եկած էին, մէկ մէկ կը սպանուէին, կամ կը մեկնէին Երկիր։ Ան ինքն էր ճամբու դնողը եւ այդ կը ճնշէր զինքը, որովհետեւ ինքը մնացած էր եւ անոնց Continue reading “Միշտ ապրող էջեր — Սերգէյը գործի վրայ էր”
Ձմեռուայ մի ցուրտ օր զանգեց Սիփան Շիրազը, թէ.
— Յիսունը եօթանասունի ձգած կտաւ ունե՞ս:
— Ունեմ:
— Էդ լաւ ա: Իսկ մի շիշ Արենիի փո՞ղ:
— Կը ճարուի:
— Կարա՞ս էդ կտաւն ու գինին վերցնես, գաս արուեստանոց, գործ կայ:
Իննսունականների առաջին տարիներն էին, շաբաթ-կիրակի կտաւ էի վաճառում վերնիսաժում. կտաւ գրունտող, ենթաշրջանակին ձգող Continue reading “Մի ցուրտ տաք օր` Սիփանի հետ”
Հայրս նամակ գրած էր մօրս, թէ մեծ հօրեղբօրորդիս կու գայ եւ կ՚օգնէ կալի աշխատանքներուն։ Հունձքին եկաւ, բայց կալի ատեն չէր կրնար, որովհետեւ իրենց ալ կալի գործերը շատ էին։ Ճարահատ՝ Կիւլէն քոյրս ու ես ցորենի խուրձերը քակեցինք, փռեցինք կալին մէջ, մեր սեւուկ Continue reading “Պատկերներ անցեալէն (Գ.)”
Պետրոս Աբաջեան
Մայրս ասում էր, որ վեց տարեկանում այբուբենը սովորելուց յետոյ, ես անմիջապէս եւ հեշտութեամբ սկսել եմ կարդալ: Դեռ այն ժամանակից եւ ինչքան ինձ յիշում եմ, սիրել եմ կարդալ: Բայց մեր տանը գրքեր չկային: Չկային, եթէ չհաշուենք Աստուածաշնչի Հին ու Նոր Կտակարանները, բողոքականների հոգեւոր երգարանը եւ Continue reading “ԻՄ ՍԻՐԵԼԻ ՈՒՍՈՒՑՉՈՒՀԻՆ”
Հոն Սուլեաններ կ’ապրէին, Տիւնակ լեռան ստորոտը, բարձրէն ձոր խուժող քարավէժին առջեւ ծուարած փոքրիկ թաղին մէջ, ուր, կ՚ըսէին, տարին 40 օր արեւ չի դպիր։ Այդ պատճառով ալ թաղը Սուլլենց պատտակ կը կոչուէր։
Սուլլենց պատտակը մանուկներով լեցուն էր։ Continue reading “Պատկերներ անցեալէն (Բ.)”