Հորիզոն շաբաթաթերթի գրական յաւելուածը
Քննադատութիւնը պատասխանատու արուեստ մը ըլլալով հանդերձ, քննադատը պէտք է յենի փաստերու նպաստին, երբ պահանջ կայ արուեստի գործի մը առաւելութիւնները եւ կամ թերիները շօշափելի կերպով ներկայացուելու զանգուածներուն:
Կարճը ու խտացած ճշմարիտը պէտք է ըլլայ արուեստի քննադատի մը Continue reading “Քննադատութիւնը պատասխանատու արուեստ է”
Ուրախութեամբ տեղեկացանք, որ Համազգային Հայ կրթական եւ մշակութային միութեան Կեդրոնական վարչութեան նախաձեռնութեամբ, 6 օգոստոսին Հայաստանի Գիտութիւններու ազգային ակադեմիայի Պատմութեան հիմնարկի դահլիճին մէջ կայացած է հայագէտ, պատմական գիտութիւններու դոկտոր եւ «Հորիզոն գրական»-ի բազմամեայ աշխատակից Յակոբ Չոլաքեանին նուիրուած մեծարման ցերեկոյթ մը: Ձեռնարկին Continue reading “Պատիւս արժանաւորաց”
Սիրելի ընթերցող,
«Հորիզոն գրական»ի ՅՈՒԼԻՍ 2025-ի թիւի նիւթերը կը գտնես ստորեւ, իսկ տպագրեալ թիւի ելեկտրոնային տարբերակը կրնաս ունենալ հետեւելով այս կապին։
Բարի ընթերցում
Անձնութիւնդ սրբութիւնն է,
Որ հոգւոյդ մէջ ծուարած է…
Անձնութիւնդ հնչերանգող եսիդ ձայնն է
— Քո՛ւկդ է միայն —
Ո՛չ հայր, ո՛չ մայր, քոյր կամ եղբայր Continue reading “… ԱՆՁՆՈՒԹԻՒՆ”
լռութիւն մը կայ առնական
որ կ’ուզեմ օ՜ր մը միայն ինծի գայ
ամբողջ օրը չմեկնի, մնայ
ու … այնպէս ընեմ
որ յաջորդ օր ողջերթի՞, թէ՞ ցտեսութեան
ջերմ պահուն Continue reading “Բանաստեղծութիւններ”
«Ուր որ ըլլաս
Եթէ լուսինը կը սիրես
Սորվի՛ր ու գործածէ՛ իր անունները՝
Մահիկը,
Կիսալուսինը
Լիալուսինը»
Լօլա Գունտաքճեան
Ես մեռնիմ
Դու՛ն մեռնիս
Ի՞նչ պիտի ըլլայ մեր սէրը Continue reading “Կրկներգ՝ Արա Տինքճեանին”
Հոն Սուլեաններ կ’ապրէին, Տիւնակ լեռան ստորոտը, բարձրէն ձոր խուժող քարավէժին առջեւ ծուարած փոքրիկ թաղին մէջ, ուր, կ՚ըսէին, տարին 40 օր արեւ չի դպիր։ Այդ պատճառով ալ թաղը Սուլլենց պատտակ կը կոչուէր։
Սուլլենց պատտակը մանուկներով լեցուն էր։ Continue reading “Պատկերներ անցեալէն (Բ.)”
ՄՂՁԱՒԱՆՋ
Մթնշաղ է.
Թաղը անծանօթ.
Մտամոլոր կ՚անցնիմ ճամբաներէն։
Սէրս կը փնտռեմ,
Չեմ գտներ։
Արագ-արագ կը քալեմ, Continue reading “ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹԻՒՆՆԵՐ”
Ամբողջ օրը այսօր կը թափառէի մտքովս երկու տեղ։
Ահաւոր կարօտ ունիմ Փարիզի հանդէպ… կամ ալ փարիզեան երիտասարդ տարիներու անվերջանալի թուացող ժամանակին կարօտ. ամեն բան դեռ կարելի էր, ամեն երազ, ամեն սէր հնարաւոր էր, անկուշտ ապրելու օրեր էին։ Continue reading “Տուր ինծի սրինգը եւ երգէ՛”
(«Բաժնուած կղզին». հեղինակ՝ Սագօ Արեան. 118 էջ, հեղինակային հրատարակութիւն, Երեւան, 2024)
Սագօ Արեանի «Բաժնուած կղզին» երկար ժամանակէ ի վեր սպասուած արձանագրութիւն մըն է համայնքի մը յիշողութեան մասին։ Փորձառու լրագրողի մը յստակատեսութեամբ եւ հոգածութեամբ, Continue reading “«Բաժնուած կղզին». անկեղծ վկայութիւններ Կիպրոսի (հայկական) սիրտէն”