Հորիզոն շաբաթաթերթի գրական յաւելուածը
YEREVAN-MULHOUSE, France — L’écrivain Roland Godel (né en 1958 à Genève) travaille comme journaliste depuis plus de quinze ans. En 1999, il a rejoint l’État de Genève en tant que responsable de la communication, et depuis, il écrit des histoires et des romans destinés à un jeune public. Il a reçu le Prix Chronos en 2008 pour Les Petits Secrets de la pension Mimosa, ainsi que le Prix du roman historique Continue reading “Roland Godel: Écrire pour les ados et sur les arméniens”
Ձմեռուայ մի ցուրտ օր զանգեց Սիփան Շիրազը, թէ.
— Յիսունը եօթանասունի ձգած կտաւ ունե՞ս:
— Ունեմ:
— Էդ լաւ ա: Իսկ մի շիշ Արենիի փո՞ղ:
— Կը ճարուի:
— Կարա՞ս էդ կտաւն ու գինին վերցնես, գաս արուեստանոց, գործ կայ:
Իննսունականների առաջին տարիներն էին, շաբաթ-կիրակի կտաւ էի վաճառում վերնիսաժում. կտաւ գրունտող, ենթաշրջանակին ձգող Continue reading “Մի ցուրտ տաք օր` Սիփանի հետ”
Շարունակուած նախորդ թիւէն
Աշխարհաբարը պարզացուց կարգ մը այլ կառոյցներ ես. բաղդատել՝
— Երգէ թռչուն ի վերայ ծառոյն:
Կ’երգէ թռչունը վրան ծառին:
— Յարուցեալ գնացից առ հայր իմ: Continue reading “Սակաւաբանութիւն (Բ.)”
Սիրելի ընթերցող,
«Հորիզոն գրական»ի ՍԵՊՏԵՄԲԵՐ 2025-ի թիւի նիւթերը կը գտնես ստորեւ, իսկ տպագրեալ թիւի ելեկտրոնային տարբերակը կրնաս ունենալ հետեւելով այս կապին։
Բարի ընթերցում
Գուրգէն Մահարիի այս պատմուածքը առաջին անգամ տպուած է յետ մահու, գրողի «Ամբողջական երկեր»-ու 5-րդ հատորին մէջ։ Այս հրապարակումը վերցուած է իր աքսորական կեանքի տարիներուն նուիրուած հատորէն (Գուրգէն Մահարի, «Սիբիրական» (արձակ, չափածոյ, նամակներ), աշխատասիրութեամբ՝ Գրիգոր Աճէմեանի, Երեւան, ԵՊՀ հրատ., 2009, 848+16 էջ)։
Արեւը բարձրանում է անտառի վրայ եւ իմ խրճիթի արեւելահայեաց, փայտաշէն պատը օծւում է նարնջով։ Մի միջատ, որն, ըստ երեւոյթին, կարող է նոյն յաջողութեամբ եւ՛ թռչել, եւ՛ վազել, թռչելով ու վազելով Continue reading “Անտառային հէքեաթ”
կոկորդիդ փարած չոր հազ մը
զայրացնող
գիսախռիւ գանգուր մը մոխրագոյն
տաղտկալի
կօշիկին հետ տուն մտնող Continue reading “Թելի եզրին”
Օդին մէջ տխուր
Քաղցր անաղմուկ
Երգ կայ մտերիմ
Հէքեաթի պէս սուտ։
Այնքա՛ն անաղմուկ, Continue reading “ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹԻՒՆՆԵՐ”
Հայրս նամակ գրած էր մօրս, թէ մեծ հօրեղբօրորդիս կու գայ եւ կ՚օգնէ կալի աշխատանքներուն։ Հունձքին եկաւ, բայց կալի ատեն չէր կրնար, որովհետեւ իրենց ալ կալի գործերը շատ էին։ Ճարահատ՝ Կիւլէն քոյրս ու ես ցորենի խուրձերը քակեցինք, փռեցինք կալին մէջ, մեր սեւուկ Continue reading “Պատկերներ անցեալէն (Գ.)”
Միշտ ալ զգուշացած եմ վերջնական կարծիքներ յայտնելէ, մանաւանդ գիրով, մանաւանդ փշոտ հարցերու շուրջ, ինչպէս է Ցեղասպանութիւնը, ինչպէս է թրքականութիւնը:
Ցեղասպանութեան հարիւրամեակին քաջ գիտէինք, որ նոր Continue reading “Անհասցէ գրառումներ”
Կը կոչուի նաեւ «նուազասացութիւն»:
Սակաւաբանութիւնը ոճաբանական այն յարատեւ ու համատարած օրէնքն է, որ խօսողը կը մղէ թօթափելու լեզուէն այնպիսի բաղադրիչներ, որոնք ենթադրաբար անհրաժեշտ չեն կամ իբր այդպիսին չեն ընկալուիր հաղորդակցութեան շղթային մէջ եւ առանց Continue reading “Սակաւաբանութիւն”