Հորիզոն շաբաթաթերթի գրական յաւելուածը
Ինչ-որ մէկը քայլելով գծեց «նոր հայրենիքի»
սահմանները Գիւմրիից Երեւան եւ
հիմա կրճատւում է հայրենիքը դէպի նոր սահմաններ,
որի երկայնքով վխտում են վերելակային շշուկները,
շները կրծում են անճանաչելի դիակի ճակատագիրը,
իմ հայրենիքն այլեւս սահմաններ չունի,
ես այլեւս հայրենիք չունեմ:
24 նոյեմբեր 2020
Հադրութ
Փոքր ծաւալով, բայց հարուստ ուսումնական բովանդակութեամբ լոյս տեսած է դոկտ. Աբէլ քհնյ. Մանուկեանի նշեալ նորատիպ երկասիրութիւնը:
Հատորին հրատարակութեան շարժառիթը եղած է յիշեալ նիւթին մասին գերմաներէն լեզուով դասախօսութիւն մը Ֆրիպուրկի Continue reading “ԼՈՅՍ ՏԵՍԱՒ՝ ՀԱՅ ԵՒ ՀՌՈՄԷԱԿԱՆ ԿԱԹՈԼԻԿ ԵԿԵՂԵՑԻՆԵՐՈՒ ՄԻՈՒԹԵԱՆ ՎԵՐՋԻՆ ՓՈՐՁԸ ՓԼՈՐԵՆՏԻՈՅ ՄԷՋ ԵՒ “DECRETUM PRO ARMENIS” ԿԱՄ »ՀՐԱՀԱՆԳ ԱՌ ՀԱՅՍ« ԿՈՆԴԱԿԸ”
Գրող, գրականագէտ, թարգմանիչ Ալեքսանդր Թոփչեանի հետ զրուցել ենք նրա՝ «Բանկ օտոման» վէպի լատվիերէն թարգմանութեան առիթով։ Սա «Բանկ օտոմանի» վեցերորդ թարգմանութիւնն է` ռումիներէնից, ֆրանսերէնից, ռուսերէնից, պարսկերէնից եւ սերբերէնից յետոյ:
Continue reading “«Բանկ օտոման» գործողութիւնը ժամանակին ցնցել էր ամբողջ Եւրոպան”
Մեր՝ Հայաստան կեցութեան 45 օրերուն մեծ մասը Պոյաճեան երեկոն անցուց Պարոյր Սեւակի տան մէջ, ուր կը հանդիպէր զանազան գրողներու. հիմա անոնցմէ կը յիշեմ միայն Անահիտ Չարենցի անունը՝ հետեւեալ միջադէպի բերումով: Continue reading “ՀԱՅՐԵՆԻ ՅՈՒՇԵՐ (Բ)”
Լեզուն բոլոր մշակոյթներու բառային տեսքով արտայայտուելու ուղին է։ Հայերէն լեզուն իր գրական, խօսակցական եւ բարբառային տարբերակներով կը հանդիսանայ աշխարհի հնագոյն եւ գեղեցկագոյն լեզուներէն մէկը, իր հազարագանձ բառամթերքով, բառակազմութիւններով, շարադասութեամբ, հնչիւնաբանութեամբ եւ լեզուական այլ յատկանիշներով։ Խօսակցական հայերէնը ոչ միայն Continue reading “Ի՞նչ կ՚ըսենք… ի՞նչ կը հասկնանք”
Երեք մեհեան հոգիիս մէջ իրենց խունկը կը ծխեն,
Ու ես անոնց կ՚երկրպագեմ բոլոր յուզուած ժամերուս։
Հոն աստուածներս կ՚անմահանան եւ էութիւնս կը նուիրեմ,
Երբ տանջուած կեանքիս ճամբէն ազատութեան կը բաղձամ։ Continue reading “ԵՐԵՔ ՄԵՀԵԱՆ”
Զարուհի Գալէմքերեան, ծնեալ Սեֆերեան կը պատկանէր հայ կին գրողներու այն սեղմ բայց նշանակալից տասնեակին, որոնք ապրեցան եւ ճոխացուցին արեւմտահայ գրականութեան ոսկեդարը, որ պիտի ընդհատուէր Մեծ Եղեռնի արեան ծովով։ Այն տասնեակին, որոնց գրութիւնները Դանիէլ Վարուժան եւ Յ.Ճ.Սիրունի ներկայացուցած էին իրենց 1914-ի «Նաւասարդ» հանդէսի էջերէն(*)։ Continue reading “Զարուհի Գալէմքերեան, Եւտերպէ (1874-1971) — ՄԱՀՈՒԱՆ 50-ԱՄԵԱԿ”
Երբ կը մտածենք մե՛ր թերացումներուն, ցաւերուն կամ տագնապներուն մասին, այլոց իրավիճակին ծանօթանալը կրնայ մեզի օգտակար ըլլալ։
Այսօր հայ գրողի դիմագրաւած դժուարութիւնները կրնան շատ տարբեր չըլլալ այլ գրողներու դժուարութիւններէն, սակայն զանոնք հարթելու կամ թեթեւցնելու համար ի՞նչ կ՚ընեն ուրիշներ, ի՞նչ կ՚ընենք մենք։
Այս հարցերը անցան մտքէս երբ կարդացի Le Devoir օրաթերթի 30-31 յունուար 2021 շաբաթավերջի մշակութային յաւելուածին մէջ շահեկան յօդուած մը՝ «L’écrivain, espèce à protéger» («Գրողը՝ պաշտպանութեան կարիք ունեցող տեսակ մը») ստորագրուած թերթի մնայուն աշխատակից Odile Tremblay-ի կողմէ։ Continue reading “ԱՅՍ ԱՆԿԻՒՆԷՆ — Գրողը իրաւունքներ ունի՞”
Սիրելի ընթերցող, «Հորիզոն գրական»ի յունուար 2021-ի նիւթերը կը գտնես այս կայքէջին վրայ, իսկ տպագրեալ թիւի ելեկտրոնային տարբերակը կրնաս ունենալ հետեւելով այս կապին։
Բարի ընթերցում։
Երիցս ճշմարիտ է, Երկի՛ւղ,
որ փառքիդ առթած սոսկումով Կամքդ կը յայտնես։
Երիցս ճշմարիտ է, Իմաստութի՛ւն,
որ մարգարէաբարբառ պատուիրաններով Կամքդ կը յայտնես։
Երիցս ճշմարիտ է, Սէ՛ր,
որ Քրիստոսի Աւետարանով Կամքդ կը յայտնես։
Երիցս ճշմարիտ է, Շո՛ւնչ,
որ Հոգիիդ պարգեւներով եւ շնորհներով Կամքդ կը յայտնես։
Սակայն, Կենդանարա՛ր, այս լոյսով՝ կեանք կ՚արարես,
երբ իւրաքանչիւր օր Continue reading “ԽՈԿՈՒՄՆԵՐ ԳՐԻԳՈՐ ՆԱՐԵԿԱՑԻԻ «ՄԱՏԵԱՆ ՈՂԲԵՐԳՈՒԹԵԱՆ»-Ի ՎՐԱՅ”