Յարութ Պէրպէրեան
Պատերազմ մը անագորոյն
Տմարդի,
որ ապրեցանք տարիներ՝
կը կրկնուի հիմա արդէն
վերստին: Continue reading “Պատերազմ մը որ ապրեցանք”
Բարիք ըրէ ծովը նետէ…
ՆԱԶԱՆ Ա.
Վերջերս յիշեցի սրտայոյզ դէպք մը, որ մեր հին թաղի տան հետ կապուած յիշողութիւներուս անքակտելիօրէն մաս կը կազմէ։
Մայիսեան կանուխ առաւօտ մըն էր։ Տնեցիները արդէն մեկնած էին իրենց գործերուն, իսկ ես կը պատրաստուէի աճապարանքով Ծաղկոց հասնելու եւ գրեթէ պատրաստ էի իջնելու։ Տան զանգը զարնուեցաւ։ Այս ո՞վ կրնայ ըլլալ ըսելով, վերի յարկի պատուհանէն դուրս նայեցայ Continue reading “Բարիք ըրէ ծովը նետէ…”
Վարձկան թագաւորը (Գ.)
Պատմական թատերգութիւն
Ժիրայր Շուշանեան
Սկիզբը՝ նախորդ թիւով
Երրորդ արար
Առաջին տեսարան
Գահիրէի լեռան ամրոցը։ Մուտքին երկաթեայ սեւ լայն ու գեղեցիկ զարդերով դուռ մը կայ, ծածկուած կանաչ կիսաբաց վարագոյրով մը։ Գետինը կարմիր մեծ գորգ մը դրուած է։ Երկու կողմերը զինուած Continue reading “Վարձկան թագաւորը (Գ.)”
«Դրախտն իմ ինքնութեան հասցէն է, իմ դրախտի հասցէն նոյնն է՝ Արցախ, Մարտունի, Աշան»
44-օրեայ պատերազմից ու արցախցիների տեղահանութիւնից յետոյ արցախցի գրողի ու ֆրանսիացի լրագրողի նամակագրութիւնը վերածուել է գրքի: Newmag-ը հրատարակել է «Նամակներ դրախտից, որտեղ ոչ ոք չկայ» երկլեզու հայերէն-ֆրանսերէն յուշագրութիւնը։ Յուշագրութիւնը գրական կամուրջ է երկու աշխարհների՝ արցախցի գրող Հերմինէ Աւագեանի եւ ֆրանսիացի երաժիշտ ու լրագրող Ուլիս Մանեսի (Ulysse Manhes) միջև: Այս զրոյցն այն մասին է, թէ ինչպէս է Continue reading “«Դրախտն իմ ինքնութեան հասցէն է, իմ դրախտի հասցէն նոյնն է՝ Արցախ, Մարտունի, Աշան»”
Ոչ եւս է Զօրի Բալայեան
Ապրիլի 5-ին, Երեւանի մէջ, 91 տարեկանին մահացաւ գրող, հասարակական եւ քաղաքական գործիչ, լրագրող եւ ճանապարհորդ՝ Զօրի Բալայեանը։
Ծնած 10 փետրուար 1935-ին՝ Ստեփանակերտի մէջ, ան 1953-1957 թուականներուն ծառայած էր Պալթեան նաւատորմին մէջ։ 1963-ին աւարտած՝ Ռիազանի Փաւլովի անուան բժշկական հիմնարկի Continue reading “Ոչ եւս է Զօրի Բալայեան”
Մեր ՄԱՐՏ 2026-ի թիւը
Սիրելի ընթերցող,
«Հորիզոն գրական»ի ՄԱՐՏ 2026-ի թիւի նիւթերը կը գտնես ստորեւ, իսկ տպագրեալ թիւի ելեկտրոնային տարբերակը կրնաս ունենալ հետեւելով այս կապին։
Բարի ընթերցում
Բանաստեղծութիւններ
Վարդան Յակոբեան
ԱՐՑԱԽ
(Ձօներգ)
Սաւառնող արծուի անբիծ փետուրով
Արեւի վրայ գրում եմ՝ Արցախ:
Մասիս բարձրանում՝ Նոյի հետքերով,
Տապանի կողին ծաղկում եմ՝ Արցախ:
Տնէտուն անցնում — ուխտաւոր լուսոյ —
Տնուորաց սրտում կարդում եմ՝ Արցախ: Continue reading “Բանաստեղծութիւններ”
Աստղերուն երգը
Կարօ Պօհճալեան
Շարաա Խալիկ էլ Մասրիի մեր առաջուայ տան հիւրանոցի լոյսերը վառած էին, որովհետեւ այն գիշեր դրացի շէնքի պրն Մարտիրոսը ընտանիքով մեզի այցելութեան եկած էր:
Անոնց գալէն քիչ առաջ, հիւրանոցին միջակ մեծութեամբ պատշգամին մէջ մայրս աթոռներ շարած էր:
Գարնան սկիզբներու այն գիշերը, մութը արդէն շատոնց հասած էր մեր Continue reading “Աստղերուն երգը”
Վարձկան թագաւորը (Բ.)
Պատմական թատերգութիւն
Ժիրայր Շուշանեան
Սկիզբը՝ նախորդ թիւով
Երկրորդ արար
Առաջին տեսարան
Պատր թագատիրոջ մահէն վեց տարի ետք։
Ղարպիէի նահանգ, Սմբատ գիւղի հայ բանակի ամրոցի մուտքի սրահը։ Continue reading “Վարձկան թագաւորը (Բ.)”
Պատկերներ անցեալէն (Ե.)
Յակոբ Չոլաքեան
ՀԱՎԿՈՒՕՅԹԸ ԲԱՐՆԷՆ — ՀԱՒԿԻԹԸ ԲԵՐԱՆԻՆ
2 սեպտեմբեր 1938-ին Սուրիական պետութեան մաս կազմող Աղեքսանդրէթի սանճաքը կը հռչակուի իբրեւ Հաթայի պետութիւն։ Շրջանի հայերը, արաբները, յոյները եւ քիւրտերը դժգոհ են այս կարգադրութենէն, որովհետեւ ատիկա քայլ մըն էր շրջանը ամբողջապէս Թուրքիոյ կցելու համար։ Աղեքսանդրէթի, Անտիոքի, Continue reading “Պատկերներ անցեալէն (Ե.)”