Արձանը եւ մնացեալը

ՎՐԷԺ-ԱՐՄԷՆ

ԳՐՈՂԸ — Հինգ հոգի են, համերգէ մը կը վերադառնան։ Վայելած են Նարեկ Հախնազարեանի եւ Կրեկորի Ջայծէի թաւ ջութակի եւ դաշնակի համերգը՝ նուիրուած Մեծ վիպապաշտներուն։ Ունկնդրած են ոչ միայն ռուս, այլեւ հայ ու վրացի յօրինողներու գործեր ալ։ Ուրախ են ու հպարտ։ Քաղաքամէջէն կը վերադառնան Փարգ պողոտայով, երբ կը հասնին Ժան-Թալոն փողոցին անկիւնը, մէկը ցոյց կու տայ այնտեղ Continue reading “Արձանը եւ մնացեալը”

ՈՃԱԲԱՆԱԿԱՆ ՀԱՐՑԵՐ ԵՒ ՄԱՍԱՄԲ ՆՈՐԻՆ (Դ.)

Արմենակ Եղիայեան

Սկիզբը՝ փետրուար 2026-ի թիւով

Անհամասեռութիւն (շար.)

Անհամասեռ կառոյցը իր երբեմն ճկունութեամբ, ծաւալով, բարեհնչութեամբ այնքան գրաւիչ է ու տիրական, որ գրողը, նոյնիսկ ուշադիր գրողը, յաճախ կը սայթաքի՝ մտքին ծայրէն իսկ չանցընելով համասեռ տարբեդրակը: Continue reading “ՈՃԱԲԱՆԱԿԱՆ ՀԱՐՑԵՐ ԵՒ ՄԱՍԱՄԲ ՆՈՐԻՆ (Դ.)”

Ամբողջական գեղագէտը՝ Թաթուլ Սոնենց (1928-2026)

Կսկիծով իմացանք մահը մեր բազմամեայ աշխատակից, նկարիչ, գծագրիչ, բանաստեղծ, թարգմանիչ, գրականագէտ, հրապարակախօս, բազմատաղանդ ու բազմաշնորհ մտաւորական Թաթուլ Սոնենց-Փափազեանի։
Մեծ է ընկեր Թաթուլի վաստակը հայութեան հաւաքական կեանքին եւ մասնաւորաբար Հայ Յեղափոխական Դաշնակցութեան եւ Հայ Continue reading “Ամբողջական գեղագէտը՝ Թաթուլ Սոնենց (1928-2026)”

Մեր ԱՊՐԻԼ 2026-ի թիւը

Սիրելի ընթերցող,

«Հորիզոն գրական»ի ԱՊՐԻԼ 2026-ի թիւի նիւթերը կը գտնես ստորեւ, իսկ տպագրեալ թիւի ելեկտրոնային տարբերակը կրնաս ունենալ հետեւելով այս կապին։

Բարի ընթերցում

ԳԵՐԴԱՍՏԱՆ

Գրիգոր Ջանիկեան

«Բնիկ որտեղացի՞ էք»։
Կ. ՍՈՒՐԷՆԵԱՆ

Ա — Անուադիրը

Անուադիրը ապուպապն է, նահապետն է, տոհմապետը, ում անունով կոչւում է գերդաստանը ու ընդմիշտ հաւատարիմ մնում անուանակոչութեանը։
Մեր գերդաստանի անուադիրը այնքան է սիրել ու գուրգուրել իր Continue reading “ԳԵՐԴԱՍՏԱՆ”

Սպասելով դռան թակոցին

Վահէ Պէրպէրեան

Վարդուհի արդէն սեղանը պատրաստած էր եւ անհամբեր կը սպասէր իր ամուսնոյն՝ Աւետիսի վերադարձին, երբ ան վերջապէս ներս մտաւ։ Դէմքը մթնած էր անսովոր խոժոռութեամբ մը, աչքերը՝ հեռուն սեւեռած, կարծես խոր մտածումի մէջ կորսուած։ Ան բանալին դրաւ գրպանը, չկատարեց իր ամենօրեայ բաճկոնը հանել ու մուտքին մօտ Continue reading “Սպասելով դռան թակոցին”

Պատկերներ անցեալէն (Զ.)

Յակոբ Չոլաքեան
ԽԻՒ>ԽԷՎ ԹՌՉՆԱՆՈՒՆԸ ՔԵՍԱՊԻ ԲԱՐԲԱՌԻՆ ՄԷՋ

Խիւն ի մորին մասխարանայր,
Ի ծառէ ծառ կու պորտքտայր,
Զէդ ուլ պառչէր, զէդ տղայ կու լայր,
Ամեն մարդու բանիւ լինայր։
Այս քառատողը առնուած է «Գովանք թռչնոց» չափածոյ ընդարձակ Continue reading “Պատկերներ անցեալէն (Զ.)”

Օշական

Նորա Պարութճեան

Պատմութիւնս ոչ ոք կը հետաքրքրէ։ Գիտեմ։ Այնքան տափակ, այնքան մածուցիկ, անկրակ ու նեխած, որ զիս անգամ կը ձանձրացնէ։
Ես ուսուցիչ եմ։ Հայերէնի ուսուցիչ։ Նետուած սփիւռի հայկական դպրոցներէն մէկուն մէջ։
— Ամբողջ կեանքս նուիրեցի հայ դպրոցին, — կ՚ըսեն ընդհանրապէս Continue reading “Օշական”