Զարինէ Սառաջեան
1.
Ուրցաբոյր լեռներում եմ,
Որտեղ լռութեան մէջ
Լսւում են ոտնահետքերն իմ մանկութեան,
Անհոգ օրերի,
Ապրող մօրս ու
Ապրող հայրենիքիս
Զրնգուն ծիծաղը,
Չաւարտուող պատմութիւնները Continue reading “Բանաստեղծութիւններ”
Բանաստեղծութիւններ՝ չափածոյ կամ արձակ
Ուրցաբոյր լեռներում եմ,
Որտեղ լռութեան մէջ
Լսւում են ոտնահետքերն իմ մանկութեան,
Անհոգ օրերի,
Ապրող մօրս ու
Ապրող հայրենիքիս
Զրնգուն ծիծաղը,
Չաւարտուող պատմութիւնները Continue reading “Բանաստեղծութիւններ”
Քերթող մը անցաւ բոլոր ճամբաներէն,
եւ որպէս մարդ՝ միշտ սայթաքելով, ու հասաւ պատգամին՝
թէ իր ժողովուրդի միակ փրկութիւնը հաւաքական ուժին մէջ է…
Եւ պատուհասեալ մեր օրերուն, երբ պատգամը կը հնչէ մերթ ընդ մերթ
(երանի՜ ըլլար «ձայն բարբարոյ յանապատի»), Continue reading “ՍԱՂՄՈՍՆԵՐ ՎԱՍՆ ԱՌԱՒԵԼ ԿԵԱՆՔԻ (Զ)”
Անյայտութեան ճամբան թէ ուր կը տանի
Չգիտեմ՝ ոչ ես,
Ոչ էլ՝ բախտակիցներն իմ:
Մինչեւ հրաշքով կը վերադառնանք,
Ստիպուած ենք Continue reading “Հօտը մնացել է անտէր…”
Ուզում եմ երջանկութիւնը
տաք վերմակ լինի,
ծածկուեմ ու քնեմ,
չմտածեմ, որ դրսում դեկտեմբեր է
ու դաժան ձմեռ է լինելու… Continue reading “Բանաստեղծութիւններ”
Տէր, ստուերներու մէջ կ՚ապրիմ,
եւ ըստ ցանկութիւններուս՝ ստուերներ են կեանքիս երիվարները,
որոնց ետեւէն կը վազեմ թեւաւոր եռանդովը ոտքերուս:
Պատահի որ մէկը բռնեմ եւ ագարակին մէջ դնել երազելով սկսիմ տօնել յաջողութիւնս,
անիկա արդէն խոյս տուած կ՚ըլլայ: Continue reading “ՍԱՂՄՈՍՆԵՐ ՎԱՍՆ ԱՌԱՒԵԼ ԿԵԱՆՔԻ (Ե.)”
Ես ինչպէ՞ս արեւ դառնամ,
երբ լուսնի վհատութիւնն ունեմ:
Ես ինչպէ՞ս չհառաչեմ, երբ կրծքիցս
թնկթնկացող երգեր են պոկւում
բոլոր տառապեալների համար:
Ես ինչպէ՞ս չնետուեմ աստղերի գիրկը,
երբ լոկ նրանք են սփոփում վիշտս, Continue reading “Բանաստեղծութիւններ”
«Տունս մնաց հեռուներում» շարքէն
Լուսադէմին
Հրթիռների որոտից
Երկիրն իմ երերաց,
եւ ծխի մէջ նշմարուեցին
Հարեւան օջախներից հեռացող
Վերջին բնակիչների ստուերները…
(Թուրքն արդէն գիւղի մատոյցներում էր Continue reading “Բանաստեղծութիւններ”
Պարզ ու յստակ իմաստութիւն մըն է, որ կ՚ըսէ.
«երբ տկար եմ՝ այն ատեն է, որ զօրաւոր եմ»:
Այնուհանդերձ՝ նախ կը զարմանաս,
քանի որ սովորութիւն մը ունիս կեանքը կարդալու ընտրելով հատուածաբար, Continue reading “ՍԱՂՄՈՍՆԵՐ ՎԱՍՆ ԱՌԱՒԵԼ ԿԵԱՆՔԻ (Դ.)”
Ոտքերս ինձ
փողոց են տանում,
որ հոգուս մէջ
ծայր առած
փոթորկից դատարկուած
տուն դառնամ։
Ճանապարհն ինձ
մտքի թեւերով,
արեան հետքերով
Արցախ է տանում, Continue reading “Բանաստեղծութիւններ”
Ծա՛ռ անապատական,
Դառնութեան աւազներէն բարձրացած
Զրոյցդ ո՞վ ունկնդրեց:
Ո՞ր մէկ երկինքն
Իր սուրբին աղերսաբիբ հայեացքին մէջ թաթաւուն
Չոր տերեւիդ գոյնը դեռ կանաչ պահեց:
Միթէ ընդհատուած մտերմութի՞ւն մը շշնջալու, Continue reading “Բանաստեղծութիւններ”