Մարգարիտա Մամիկոնի Խաչատրեան
«Բարեբախտաբար, անգամ այլութեան մէջ … մենք այլ չենք դառնայ», — մտածեցի Արտաշէս Շահբազեանի «Ես կը գնամ» ժողովածուն (Երեւան, 2018) կարդալուց յետոյ։ Քիչ անց ծնուեց երկմտանքը՝ բարեբախտաբա՞ր … Երկար խորհելուց յետոյ երկրորդեցի, երրորդեցի՝ այո՛, որովհետեւ տեսակից փրկութիւն չկայ. պէտք չէ փնտռել։
Գրքի հերոսն ապրում է յաւերժութիւնից իրեն բաժին հասած դժուար Continue reading “ՄԵՆՔ ՈՒ ՄԵՐ ԿՌԻՒԸ … ՄԵՐ ԴԷՄ (Արտաշէս Շահբազեանի «Ես կը գնամ» ժողովածուի առիթով)”