«ԿԻՆ՝ ԱՏԵԱՆ ԵՒ ՄԱՏԵԱՆ» — ՎԵՀԱՆՈՅՇ ԹԵՔԵԱՆԻ ՎԿԱՅԱՐԱՆԸ

Ս.Ա.Յ.

Վերջերս լոյս տեսաւ Վեհանոյշ Թեքեանի, «Կին՝ ատեան եւ մատեան» խորագրեալ հատորը (Զանգակ հրատարակչատուն, Երեւան 2022, 360 էջ), խմբագրութեամբ Յարութիւն Պէրպէրեանի։ Կողքի նկարազարդումը Նշան Գազազեանի «Ինքնաբարձրացում» խորագրեալ գործն է (ըստ Մայա Անճելուի երկին)։ Կողքի ձեւաւորումը՝ Նշան Գուլեանի։ Լոյս տեսած է Գալուստ Կիւլպէնկեան հիմնարկութեան աջակցութեամբ։
Ինչպէս կողքի բացատրականը կը նշէ՝ «Քերթողական եւ արձակ կտորներու այս հաւաքածոն Վեհանոյշ Թեքեանի վաստակին մէջ կիներու մասին խօսող արտադրութեան մէկ ճաշակն է։ Հոն կը ներկայանան այլատեսակ կիներ՝ տարբեր մշակոյթներէ, ցամաքամասերէ ու ընկերային յարաբերութեանց Continue reading “«ԿԻՆ՝ ԱՏԵԱՆ ԵՒ ՄԱՏԵԱՆ» — ՎԵՀԱՆՈՅՇ ԹԵՔԵԱՆԻ ՎԿԱՅԱՐԱՆԸ”

ՀԱՅՈՑ ՊԱՏՄՈՒԹԻՒՆ

ՎԵՀԱՆՈՅՇ ԹԵՔԵԱՆ

Փափուկ արեւներ
Փափուկ լուսնահար արեւներ
Լուսնահար, դեղնախայտ սենեակներ։
Աղմկոտ մթութեան կաթիլները հաւաքած
ծովե՜ր ծովե՜ր կը շինէի.
Մեծհայր մեծմայր ամենքս մէկ՝ Կիրակի կէսօրէ ետք
Կանաչ պատերով սենեակի քիլիմին վրայ կեդրոնացած Continue reading “ՀԱՅՈՑ ՊԱՏՄՈՒԹԻՒՆ”

ՇԱՐԱԴԱՍՈՒԹԻՒՆ

ԱՐՄԵՆԱԿ ԵՂԻԱՅԵԱՆ

Շարադասութիւնը բառերու՝ խօսքի մէջ ունեցած կարգը որոշ սկզբունքով կատարելու արուեստն է. ան ունի երկակի արժէք՝ քերականական եւ ոճաբանական:
Առ այս ան իր ծաւալուն տեղը կը գտնէ հաւասարապէս քերականական ու ոճաբանական ձեռնարկներու մէջ, ուր սերտողութեան առարկայ են խօսքի իւրաքանչիւր անդամի, այսինքն՝ ենթակայի ու իր լրացումներուն եւ դիմաւոր բայի ու իր լրացումներուն ենթադրելի դիրքերը:
Սկսինք անդրադառնալով դիմաւոր բային՝ ստոորոգիչին: Continue reading “ՇԱՐԱԴԱՍՈՒԹԻՒՆ”

Վարձքդ կատա՛ր, Էլիզա Չաքմաքչեան

Նկատի առնելով իր առողջական պայմանները, որոնք արգելք կը հանդիսանան, որ իր գործուն մասնակցութիւնը բերէ «Հորիզոն գրական»-ի աշխատանքներուն, վաստակաւոր ուսուցչուհի ու գրականագէտ տիկ. Էլիզա Չաքմաքչեան խնդրեց, որ իր անունը վերցուի խմբագրական կազմէս, որուն մաս կազմած է ան երկար տարիներէ ի վեր։ Ստիպողաբար կ՚ընդառաջենք իր խնդրանքին, առողջութիւն մաղթելով իրեն եւ յուսալով որ ան տակաւին երկար ժամանակ կարենայ շարունակել հետեւիլ մեր աշխատանքներուն ու նաեւ պարբերաբար մեզի հաղորդէ իր թելադրութիւնները։

Մեր ՄԱՐՏ 2022-ի թիւը

Սիրելի ընթերցող,

«Հորիզոն գրական»ի ՄԱՐՏ 2022-ի թիւի նիւթերը կը գտնես այս կայքէջին վրայ, իսկ տպագրեալ թիւի ելեկտրոնային տարբերակը կրնաս ունենալ հետեւելով այս կապին։

Բարի ընթերցում։

Ոչ եւս է Ալվարդ Պետրոսեան

10 մարտ 2022-ին իր մահկանացուն կնքեց գրող, արձակագիր, հրապարակախօս, հասարակական-քաղաքական գործիչ, Հայաստանի մշակոյթի վաստակաւոր գործիչ, Հայաստանի Հանրապետութեան Պատուոյ շքանշանակիր, Հ.Յ.Դաշնակցութեան անդամ Ալվարդ Պետրոսեան: Continue reading “Ոչ եւս է Ալվարդ Պետրոսեան”

ԵՐԵՒԱՆԵԱՆ ՄԱՆՐԱՆԿԱՐՆԵՐ (*)

ԱԼՎԱՐԴ ՊԵՏՐՈՍԵԱՆ

ՓՈՂՈՑԸ՝ վարդերով, դեղին, սպիտակ, կարմիր: Կարմրատուֆէ նուռ եւ խաղող: Վարդեր՝ դեղին, սպիտակ, կարմիր: Յետոյ կաւէ կարաս, իբրեւ թէ ոսկեջրած թասով կարելի է գինի խմել կարասից: Եղնիկ:
Իսկ մայթերի սպիտակ սալերը վազում են ոտքի տակից՝ մեղեսիկի յաջորդականութեամբ՝ խէր, շառ, աստուած, խեր, շառ, աստուած… Եւ այսպէս, մինչեւ տրամուայի գծերը ու գարեջրի տաղաւարը:

ԱՐՁԱՆԸ յայտնուեց կանաչ, ձանձրալի խոտերի վրայ, լճակի մօտ: Փողոցը, որը եզերում է լճակը, աշխատանքի շտապող մարդկանց Continue reading “ԵՐԵՒԱՆԵԱՆ ՄԱՆՐԱՆԿԱՐՆԵՐ (*)”

«Սէրը գնաց այս երկրից»

ԱՐՄԻՆԷ ԳԷՈՐԳԵԱՆ

Կեանքից հեռացել է գրող, արձակագիր, հրապարակախօս, հասարակական-քաղաքական գործիչ Ալվարդ Պետրոսեանը: Անուանի մտաւորականը 75 տարեկան էր:
«…Վերջին մի լաց ու արցունք,
Մեռնող գրգիռ մի վերջին,
Ատելութիւնն ուսն առած՝
Սէրը գնաց այս երկրից»:
Ալվարդ Պետրոսեանի տողերն են։ Շիտակ մտաւորական. այսպէս են Continue reading “«Սէրը գնաց այս երկրից»”

ԻՆՔԸ ԵՒ ԵՍ

ԳԷՈՐԳ ՊԵՏԻԿԵԱՆ

Աշնանացած շատ կանուխ առաւօտ մըն էր ու չեմ գիտեր ինչպէս յանկարծ ես ու ազգակիցս, մենք երկուքով, սենեակէս ներս կրկին անգամ իրար հանդիպեցանք: Մտերիմ բարեկամս էր ան, անբաժան ընկերս ու նաեւ խորհրդակիցս: Գրեթէ լուսաբացի սկիզբն էր ու դուրսը, քաղաքին վրայ կախուած էր մշուշը, իսկ ծառերու կատարին գունատ դեղինը շատոնց նստած էր արդէն: Թէեւ փողոցներուն մէջ անձրեւ-ձիւն չկար, սակայն բացայայտ էր, թէ ցուրտերը հասած էին:
Քայլերս սառեցան: Ինքնաբերաբար ես ալ կեցայ: Continue reading “ԻՆՔԸ ԵՒ ԵՍ”