Եղիշէ Չարենց
Կապոյտը հոգու աղօթանքն է, քոյր,
Կապոյտը — թախիծ.
Կապոյտը — կարօտ թափանցիկ, մաքուր,
Ու յստակ, ու ջինջ:
Կապոյտը քրոջ աչքերի անհուն Continue reading “ԿԱՊՈՅՏԸ”
Բանաստեղծութիւններ՝ չափածոյ կամ արձակ
Կապոյտը հոգու աղօթանքն է, քոյր,
Կապոյտը — թախիծ.
Կապոյտը — կարօտ թափանցիկ, մաքուր,
Ու յստակ, ու ջինջ:
Կապոյտը քրոջ աչքերի անհուն Continue reading “ԿԱՊՈՅՏԸ”
Խմբագրակազմիս լոսանճելըսեան ներկայացուցիչ Վիլմա Սարգիսեան մեր ընթերցողներուն առաքած է ստորեւ եւ յաջորդ էջերով տրուած այս բանաստեղծութիւններու շարքը, որ տեղւոյն Մեսրոպեան ազգային վարժարանի 11-րդ եւ 12-րդ կարգերու աշակերտները (ուսուցչուհի՝ Արփի Համբարեան) հեղինակած են՝ հետեւութեամբ Եղիշէ Չարենցի վերը տրուած «Կապոյտը» բանաստեղծութեան։
Կ՚աղօթեմ, Տէ՜ր, որ ծառերը չմահանան…
Կ՚աղօթեմ, Տէ՜ր, որ սէրերը չմահանան…
Կաթիլներու ջուրին նման
վեր բարձրանան եւ ամպանան Continue reading “ԱՂՕԹՔ ԱՄԱՆՈՐԻ”
Ուր հայ երգը
Կամ նուագը
Կը հնչէ
Ինձ կը թուի թէ
Աշխարհն իմն է։ Continue reading “ՄԵՐ ԵՐԳԵՐԸ”
արքայական ռեհան
զմրուխտեայ կայծ
քաղաքային այգիին մէջ
կը ճօճիս անխօս
չեմ ուզեր ծունկի գալ
քնքուշ ցօղուններուդ առջև Continue reading “Vasilikos”
ես շուն եմ
ինչպէ՞ս մոռնամ, երբ շուն եմ
բնազդային անասնական վայրի
յիշողութիւն մը շնական
զիս կը կապէ շրջապատիս անցեալիս Continue reading “Ես շուն եմ”
կոկորդիդ փարած չոր հազ մը
զայրացնող
գիսախռիւ գանգուր մը մոխրագոյն
տաղտկալի
կօշիկին հետ տուն մտնող Continue reading “Թելի եզրին”
Օդին մէջ տխուր
Քաղցր անաղմուկ
Երգ կայ մտերիմ
Հէքեաթի պէս սուտ։
Այնքա՛ն անաղմուկ, Continue reading “ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹԻՒՆՆԵՐ”
Միշտ ալ զգուշացած եմ վերջնական կարծիքներ յայտնելէ, մանաւանդ գիրով, մանաւանդ փշոտ հարցերու շուրջ, ինչպէս է Ցեղասպանութիւնը, ինչպէս է թրքականութիւնը:
Ցեղասպանութեան հարիւրամեակին քաջ գիտէինք, որ նոր Continue reading “Անհասցէ գրառումներ”
Ես ապրեցայ երկու անողորմ պատերազմներու
դառն տարիներուն
եւ անոնց միջեւ միջեւ:
Առաջինի պարագային՝ փոքր ըլլալով
գիտակից չէի անոր աղէտին,
սակայն երկրորդը ջիղերուս մէջ էր եւ առօրեայիս, Continue reading “Ճակատագի՞ր”