Հորիզոն շաբաթաթերթի գրական յաւելուածը
Բանաստեղծութիւններ՝ չափածոյ կամ արձակ
Գիշերը յուշերիդ ստեղներն է սեղմում,
Եւ սենեակդ լցւում է քնքուշ նուագով.
Քնել չի՜ լինում…
Մի առ մի թերթում ես օրերիդ մատեանը,
Եվ արցունքիցդ աղօթք է կաթում.
Քնել չի՜ լինում…
Բառերդ հանգրուան են փնտրում
Եւ մեռնում են՝ թղթին չհասած .
Քնել չի՜ լինում…
Ճերմակ թղթին նկարում ես երազներդ Continue reading “ԿԱՐՕՏ եւ այլ քերթուածներ”
1
Մեր խօսակցութիւնները, Տէր,
ողորմողիդ շնորհածներն են: Continue reading “ԽՈԿՈՒՄՆԵՐ ԳՐԻԳՈՐ ՆԱՐԵԿԱՑԻԻ «ՄԱՏԵԱՆ ՈՂԲԵՐԳՈՒԹԵԱՆ»ԻՆ ՎՐԱՅ”
Նիկոլ Փաշինեանին
Կը մխայ Երկիրը լռութեան հրդեհի մէջ
Երկիրը՝ պատմութեան շոգի,
Կիրակնամուտի խնկաման՝ շպրտուած
Աւերուած խորանի շեմին. Continue reading “ԳՈՅԱՍՈՒԶՈՒՄ”
1
Ոչ ոք երջանիկ չի ծնւում: Ոչ ոք
չի ուզում լքել տան ապահովութիւնը
ժամանակից շուտ: Բացառութեամբ մի քանիսի,
որ առաւել քաջ են ծնուել: Continue reading “Բանաստեղծութիւններ Տայանա Տէր Յովհաննէսեանէն”
Եւ Աստուած ասաց Ադամին.
«Ադամ, իմ անմեղ արարած,
Ուզում եմ մի բան դու անես»։
«Հաճութեամբ, Տէր Աստուած,
Այդ ի՞նչ ես ուզում ես անեմ»։ Continue reading “ԱԴԱՄ ՈՒ ԵՒԱ”
Յիշատակարան — գոյական
Յիշատակի համար կերտուած երկ / անձնական
ծանօթագրութիւն՝ ձեռագիրի մը կցուած:
Աղբիւր՝ Բառգիրք հայերէն լեզուի,
Անդրանիկ վրդ. Կռանեան, Պէյրութ, 1998, էջ 320։
Երէկ,
ամբողջ օրը
վայրի բադերու գաղթը դիտելով
խոտերը դեղնեցան. Continue reading “ԵՐԿՏՈՂ՝ ՀԵՌԱՒՈՐ ԸՆԿԵՐՈՋ ՄԸ”
տխրութիւնը՝ չզգալու մարմնիս ճահճացումը, խելակորոյս անհոգութիւնը բոլոր երեւոյթների ու ամբողջութիւնը տառապանքի, այն, որն չի դեֆորմացւում, չի մասնատւում, չի սկսում, չի վերջանում, այն, որի մասին պատմում էիր, երբ ինձ թոյլ էի տալիս խմած թափուել վրադ Continue reading “* * *”
1
Տատս ասաց, որ մեր հարեւան Մեսրոպենք ձմեռուայ վառելիք չունեն:
—Ուրեմն ձմեռը չի՞ գալու, — հարցրի ես:
—Ինչո՞ւ,— զարմացաւ տատս:
—Դէ, Մեսրոպենք վառելիք չունեն:
Ձիւնը նստեց: Ցուրտ էր: Continue reading “ՀՈՂԷ ԿՏՈՒՐԻՆ — պատմուածքներ”
Աղուէս մը ծեր, շատ խորամանկ,
Անտառին մէջ բացաւ կրպակ,
Հոն վաճառքի էին դրուած
Ապուխտ, երշիկ ու խորոված: Continue reading “ԳԱՅԼԻՆ ՆԱԽԱՆՁԸ”